دانلود پایان نامه

ارزیابی منفی و ادراک ارزیابی منفی توسط دیگران میباشد.
نیکویی (1387)، در تحقیقی نشان داد که ترس از ارزیابی منفی، ترس از ارزیابی مثبت و کمالگرایی با اضطراب اجتماعی رابطه دارد. همچنین این مطالعه نشان داد که کمالگرایی پیشبین مهم اضطراب اجتماعی میباشد. محمدی و سجادی (1386) در برسی رابطه نگرانی از تصویر بدنی، ترس از ارزیابی منفی و عزت نفس با اضطراب اجتماعی، یافتند که متغیرهای عزت نفس و ترس از ارزیابی منفی به ترتیب بهترین پیشبینی کننده اضطراب اجتماعی میباشند (محمدی و سجادینژاد، 1386). نیسی و همکاران (1384) نشان دادند که متغیرهای عزت نفس، حمایت اجتماعی ادراک شده، سرسختی روانشناختی، و اضطراب عمومی با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت معنیدار دارد (نیسی و همکاران، 1384). خراشادیزاده و همکاران (1391) در پژوهشی با هدف شناخت نقش دلبستگی دوران کودکی، کنشوری خانواده و سبک اسنادی در اضطراب اجتماعی دانشجویان، نشان دادند که سبکهای اسنادی، دلبستگی ناایمن به مادر و پیوستگی با خانواده به طور مستقیم پیشبینی کننده اضطراب اجتماعی هستند. پیوستگی اعضای خانواده و اسناد موفقیت باعث کاهش اضطراب اجتماعی و ناایمنی به مادر و اسناد شکست موجب افزایش اضطراب اجتماعی میشوند. در پژوهشی دیگر با هدف بررسی رابطه سوگیری تفسیر و اضطراب اجتماعی در دانشجویان نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که بین سوگیری تفسیر و نشانه های اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد، بهعلاوه مشخص شد که سوگیری تفسیر میتواند میزان اضطراب اجتماعی را حتی پس از کنترل افسردگی پیشبینی کند (طرقبه خلیلی و صالحی فدری، 1391). در پژوهشی با هدف بررسی رابطه پردازش پسرویدادی و اجتناب شناختی با اضطراب اجتماعی در 400 نفر از دانشجویان، یافتهها حاکی از آن است که بین پردازش پس رویدادی و اضطراب اجتماعی در کل دانشجویان همبستگی معناداری وجود دارد. همچنین بین فرونشانی فکر، جانشینی فکر و تبدیل تصورات به افکار و اضطراب اجتماعی در کل دانشجویان همبستگی بالایی وجود دارد. متغیرهای پردازش پسرویدادی و جانشینی فکر بهترین پیشبینی کنندههای اضطراب اجتماعی محسوب میشوند (بساکنژاد و همکاران، 1389). در پژوهشی خیر و همکاران، (1387) أثر واسطهگری توجه متمرکز بر خود و خودکارآمدی اجتماعی بر ارتباط میان اضطراب اجتماعی و سوگیریهای داوری را بررسی کردند. نتایج این پژوهش نشان داد که اضطراب اجتماعی همبستگی معناداری با خود کارآمدی اجتماعی و توجه متمرکز بر خود دارد. در پژوهشی خیر و استوار، (1386) رابطه میان اضطراب اجتماعی و سوگیری شناختی را در نوجوانان مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد نوجوانان با اضطراب اجتماعی بالا نسبت به نوجوانان با اضطراب اجتماعی پایین احتمال و پیامد رخداد رویدادهای منفی اجتماعی را حتی پس از کنترل نشانگان افسردگی بالاتر برآورد میکنند. مسعودنیا (1387) به بررسی رابطه میان خود کارآمدی عمومی و فوبی اجتماعی پرداخته است. هدف از انجام این پژوهش ارزیابی سازه خود کارآمدی در تبیین و پیشبینی فوبی اجتماعی بود. همبستگی معنادار بین خود کارآمدی و فوبی اجتماعی وجود داشت و تحلیل رگرسیون چندگانه مراتبی نیز نشان داد که مؤلفه های خود کارآمدی 1/20 درصد از واریانس فوبی اجتماعی را تبیین کرده است.
از پژوهشهای داخلی در زمینه رابطه اضطراب اجتماعی با حساسیت اضطرابی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
بیرامی و همکاران (1390)، در پژوهشی با هدف بررسی و مقایسه حساسیت اضطرابی، فرانگرانی، و مؤلفه های تنظیم هیجانی در دانشجویان با نشانگان بالینی اضطراب اجتماعی و بهنجار در 92 دانشجو (46 نفر مبتلا به اضطراب اجتماعی و 46 نفر گروه کنترل) یافتند که بین دانشجویان دارای اضطراب اجتماعی و بهنجار از لحاظ حساسیت اضطرابی، فرانگرانی و ارزیابی مجدد تفاوت معناداری وجود دارد. آنها یافتند که دانشجویان دارای اضطراب اجتماعی حساسیت اضطرابی بیشتری در مقایسه با گروه کنترل، تجربه میکنند
مشهدی و همکاران (1392) در پژوهشی با هدف تعیین نقش حساسیت اضطرابی و تنظیم هیجانی در پیشبینی اضطراب اجتماعی دانشجویان در 317 نفر (220مرد و 97 زن)، دریافتند که ارزیابی مجدد و حساسیت اضطرابی سازه های روان شناختی مهمی در پیشبینی اضطراب اجتماعی هستند.
در زمینه رابطه اضطراب اجتماعی با عدم تحمل بلاتکلیفی هیچ پژوهشی در ایران انجام نشده است. اما پژوهشهایی در رابطه عدم تحمل بلاتکلیفی با دیگر اختلالات اضطرابی صورت گرفته از جمله:
فهیمی و همکاران (1392)، در پژوهشی عدم تحمل بلاتکلیفی را در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب منتشر، اختلال وسواسی اجباری، اختلال وحشتزدگی و گروه شاهد مقایسه کردند، یافتههای مطالعه آنها نشان داد که افراد با اختلالهای GAD،OCD،وPD عدم تحمل بلاتکلیفی بیشتری نسبت به گروه شاهد نشان دادند، ولی PD ,OCD,GAD تفاوت معنیدار در عدم تحمل بلاتکلیفی نداشتند.
همچنین در پژوهشهای داخلی رابطه اضطراب اجتماعی و ذهن آگاهی بررسی نشده است. اما پژوهش هایی در زمینه درمانهای مبتنی بر ذهن آگاهی بر اختلالات اضطرابی صورت گرفته است که از آن جمله میتوان بر یافتههای سهرابی و همکاران (1391) مبنی بر، أثر بخشی درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر اختلال وحشتزدگی و همچنین پژوهش بیرامی (1388) مبنی بر اثربخشی آموزش فنون مبتنی بر ذهن آگاهی در کاهش اضطراب امتحان دانشآموزان، اشاره کرد.

همانگونه که از ادبیات تحقیق بر میآید در ایران سهم تحقیقاتی که مؤلفه های حساسیت اضطرابی، عدم تحمل بلاتکلیفی، و ذهن آگاهی را در اضطراب اجتماعی مورد بررسی قرار داده باشد اندک و ناچیز است. از اینرو این تحقیق به دنبال تعیین نقش متغیرهای حساسیت اضطرابی، عدم تحمل بلاتکلیفی و ذهن آگاهی در اضطراب اجتماعی و تعیین سهم هر کدام از آنها در جامعه ایرانی میباشد.

فرآیند روش شناختی پژوهش

فصل سوم:
فرایند روششناختی پژوهش

مقدمه
هدف تحقیق حاضر، تعیین رابطه اضطراب اجتماعی با متغیرهای حساسیت اضطرابی، عدم تحمل بلاتکلیفی و ذهن آگاهی و پیشبینی تغییرات نشانه های اضطراب اجتماعی بر اساس این متغیرها میباشد. بدین منظور و برای دستیابی به هدف تحقیق، نحوه طراحی تحقیق، شیوه نمونهگیری، ابزارهای مورد استفاده، و فرآیند انجام پژوهش در این فصل مطرح شده است.
نوع تحقیق
تحقیق حاضر توصیفی از نوع همبستگی میباشد. در این تحقیق اضطراب اجتماعی متغیر ملاک و متغیرهای حساسیت اضطرابی، عدم تحمل بلاتکلیفی و ذهن آگاهی متغیرهای پیشبین میباشند.
آزمودنی‌ها
جامعه پژوهش
جامعه آماری پژوهش حاضر دربرگیرنده تمامی دانشجویان کارشناسی و دکتری حرفهای (3601 نفر) دانشگاه شاهد میباشد که در سال تحصیلی93-92 در این دانشگاه مشغول به تحصیل میباشند.
نمونه و روش نمونهگیری
الف) حجم نمونه
نگاهی به پژوهشهای همبستگی در مورد اضطراب اجتماعی، بیانگر نمونه های متنوعی است که با توجه به تحقیقات مرتبط با متغیر یاد شده، اشمرتز در 2008، 98 نفر؛ بواِلن و راینچس در 2009، 126نفر؛ کارلتون و همکاران در 2010، 286 نفر؛ اشمیت و همکاران در 2010، 277 نفر؛ فنک و همکاران در 2011، 209 نفر؛ کاسین و رکتور در 2011، 57 نفر؛ اشمرتز و همکاران در 2012، 98 نفر؛ در پژوهش حاضر با احتساب نرخ ریزش، 390 نفر از دانشجویان کارشناسی و دکتری حرفهای دانشگاه شاهد مورد بررسی قرار گرفتند. بدین صورت که دانشکدههای؛ علوم انسانی، علوم پایه، فنی و مهندسی، علوم کشاورزی، پزشکی، دندانپزشکی و پرستاری در نظر گرفته شدند و از تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی و گروه پزشکی (دکتری حرفهای) که در سال تحصیلی 93-92 در این دانشگاه مشغول به تحصیل بودند متناسب با تعداد و جنسیت دانشجویان هر دانشکده، نمونهای با حجم 390 نفر انتخاب گردید که از این تعداد 156 نفر مرد و 234 نفر زن بودند.
جدول 3-1) اطلاعات مربوط به جامعه و تعداد نمونه ارائه شده
دانشکدهها آزمودنی جامعه نمونه
علوم انسانی زن 951 100
مرد 330 36
علوم پایه زن 390 43
مرد 127 14
فنی و مهندسی زن 292 32
مرد 640 70
علوم کشاورزی زن 130 16
مرد 70 8
پزشکی
زن 207 22
مرد 117 12
دندانپزشکی زن 95 10
مرد 94 10
پرستاری و مامائی زن 100 11
مرد 58 6

مجموع آزمودنیها زن 2165 234
مرد 1436 156
کل 3601 390

ب) شیوه نمونهگیری
شیوه نمونهگیری تحقیق حاضر بر اساس شیوه خوشهای نسبتی بوده است. ابتدا با توجه به حجم دانشکدههای دانشگاه و نسبت دانشجویان دختر و پسر از هر دانشکده آمار تعداد دانشجویان مشخص گردید و سپس با توجه به نسبت هر دانشکده و نیز جنسیت؛ دانشجویان هر کلاس به تصادف و بهطور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند.

ابزارهای تحقیق
مقیاس اضطراب اجتماعی(SPIN)
این مقیاس نخستین بار توسط کانور (2000) به منظور ارزیابی اضطراب اجتماعی تهیه گردید. این پرسشنامه یک مقیاس خودسنجی 17 مادهای است که دارای سه مقیاس فرعی ترس (6 ماده)، اجتناب (7 ماده) و ناراحتی فیزیولوژیک (4 ماده) میباشد. هر ماده یا سؤال براساس مقیاس لیکرت پنج درجهای (0) به هیچ وجه، (1) کم، (2) به شکل معمول، (3) خیلی زیاد، (4) بینهایت، درجهبندی میشود. پایایی این پرسشنامه به روش بازآزمایی در گروههایی با تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی 78/0 تا 89/0 بوده و همسانی درونی با ضریب آلفا در گروهی از افراد بهنجار برای کل مقیاس برابر 94/0 و برای مقیاسهای فرعی ترس 89/0 و برای اجتناب 91/0 و برای ناراحتی فیزیولوژیک معادل 8/0 گزارش شده است. این ابزار دارای مزایایی چون کوتاه بودن، سادگی و آسان بودن نمرهگذاری میباشد. پژوهشها نشان دادهاند که این آزمون ابزاری معتبر برای سنجش شدت علائم اضطراب اجتماعی میباشد و به کاهش علائم در طی زمان حساس است. حسنوند عموزاده و همکاران (1386) در نمونهای غیر بالینی در ایران روایی و پایایی این مقیاس را بهدست آوردند. ضریب آلفای پرسشنامه در نیمه اول آزمون برابر82/0، برای نیمه دوم آزمون برابر 76/0، همچنین همبستگی دو نیمه آزمون برابر 84/0 و شاخص اسپیرمن براون برابر 91 /0 بوده است. همچنین محاسبه آلفای کرونباخ مربوط به کل آزمودنیها در خرده مقیاس های اضطراب اجتماعی برای اجتناب برابر 75/0، برای ترس برابر 74/0 و برای ناراحتی برابر 75/0 بوده، که نشانگر این است که پایایی محاسبه شده رضایت بخش میباشد. اعتبار همگرای پرسشنامه SPIN بر اساس رابطه آن با پرسشنامه خطای شناختی CEQ (لف و بارور، 1981)، فدایی (1382) 35/0a= (001/0)p، با نمرات پرسشنامهی عزت نفس (شعیری، عطریفرد، خادمیان، 1386) 58/0a= (001/0)p و اضطراب فوبیک SCL-90-R (دروگاتیس و لیمن، 1973)، میرزایی (1384) 7/0a= (001/0) p به دست آمد، که بیانگر اعتبار مناسب آزمون میباشد (حسنوند عموزاده، 1389).
شاخص تجدید نظر شده حساسیت اضطرابی (ASI-R)
این مقیاس توسط تیلور و کاکس در سال 1998 و برای ارزیابی میزان ترس از علایم و پیامدهای اضطراب طراحی شده است. این ابزار یک مقیاس 36 مادهای خود گزارشی است. گزینههای پاسخ برای هر سؤال عبارتند از خیلی کم، کم، متوسط، زیاد، خیلی زیاد که بر اساس مقیاس لیکرت به ترتیب از 0 تا 4 نمره گذاری میشود. «شاخص تجدید نظرشده حساسیت اضطرابی» دارای یک ساختار مرتبهای چهار عاملی است این عوامل عبارتند از: 1- ترس از نشانه های تنفسی 2- ترس از واکنشهای اضطرابی قابل مشاهده در جمع 3- ترس از نشانه های قلبی عروقی 4- ترس از عدم مهار شناختی. تیلور و کاکس در بررسی همسانی درونی این مقیاس ضرایب آلفای بین 83/0 تا 94/0 را گزارش کردهاند. به طورکلی، مطالعات نشان میدهد که «شاخص تجدید نظر شده حساسیت اضطرابی» دارای روایی و اعتبار مطلوبی میباشد (مرادیمنش، 1386). این پرسشنامه توسط مرادیمنش (1386) در ایران هنجاریابی شد. از 36 گویه 6 گویه به دلیل عدم تناسب با عاملهایی که در آن قرار گرفته بودند از تحلیل حذف شدند. نتیجه تحلیل عامل تأییدی با بهره گرفتن از چرخش واریماکس و بر اساس آزمون اسکری بیانگر وجود چهار عامل «ترس از نشانه های قلبی عروقی- معدهای رودهای»، «ترس از نشانه های تنفسی»، «ترس از واکنشهای اضطرابی قابل مشاهده در جمع» و«ترس از عدم مهار شناختی» در این شاخص بود، که در مجموع بیش از 58 درصد واریانس کل آزمون را تبیین کردند. اعتبار این شاخص بر اساس سه روش همسانی درونی، بازآمایی و تنصیفی محاسبه شد که برای کل مقیاس به ترتیب ضرایب اعتبار 93/0، 95/0، و 97/0 بهدست آمد. همچنین، ضرایب اعتبار خرده مقیاسها بر اساس روش های همسانی درونی، بازآزمایی، و تنصیفی محاسبه شد که به ترتیب بین 82/0 تا 91/0، 92/0 تا 96/0 و 76/0 تا 90/0 بهدست آمد. روایی شاخص تجدید نظر شده حساسیت اضطرابی از طریق اجرای همزمان با پرسشنامه «فهرست بازبینی شده تجدید نظر شده 90 نشانگانی» انجام شد که ضریب همبستگی 56/0 حاصل آن بود. ضرایب همبستگی بین خرده مقیاسهای شاخص تجدید نظر شده حساسیت اضطرابی با نمره کل در حد رضایت بخش و بین 74/0 تا 88/0 متغیر بود. همبستگی بین خرده مقیاسها نیز بین 40/0 تا 68/0 متغیر بود (مرادی منش، 1386).
مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی (IUS)
این مقیاس توسط فریستون و همکاران (1994) طراحی شده است. این آزمون 27 سؤال دارد که مربوط به غیر قابل قبول بودن بلاتکلیفی و ابهام است. هر ماده یا سؤال بر اساس مقیاس لیکرت پنج درجهای هرگز (1)، بندرت (2)، گاهی اوقات (3)، اغلب اوقات (4) و همیشه (5) درجهبندی میشود. در نسخه اولیه به زبان فرانسوی همسانی درونی 91/0= و ضریب پایایی بازآزمایی نسبتاً خوبی با فاصله 4 هفته 78/0r= به دست آمده است. ضریب اعتبار این آزمون معنادار و رضایت بخش گزارش شده است (فریستون و همکاران، 1994، به نقل از اسدی مجره و همکاران، 1391). بوهر و داگاس(2002) مجدداً این مقیاس را اعتباریابی کردند. ضریب آلفای کرونباخ به دست آمده برای این مقیاس را 94/0 و ضریب پایایی بازآزمایی آن را در فاصله 5 هفتهای، 74/0 گزارش کردند. در بررسی مجدد بوهر و داگاس با تحلیل عوامل، چهار عامل به دست آمد که عبارتند از: عامل اول) ناتوانی برای انجام عمل شامل سوال های: 1،9،12،13،14،15،20،22و25. عامل دوم) استرسآمیز بودن بلاتکلیفی شامل سوالهای: 2،3،4،5،6،7،17،24،26. عامل سوم) منفی بودن رویدادهای غیر منتظره و اجتناب از آنها شامل سوال های: 8،10،11،19،21 . عامل چهارم) بلاتکلیفی در مورد آینده شامل سوالهای: 16،18،23و27 میباشد (فریستون و همکاران، 1994؛ به نقل از اسدی مجره و همکاران، 1391).
ضریب همبستگی این مقیاس با پرسشنامه نگرانی 60/0 و با مقیاس افسردگی بک 59/0 در سطح 001/0 معنیدار به دست آمده است. در پژوهش اکبری، حمیدپور و اندوز (1389) ضریب آلفای کرونباخ برابر 88/0 و پایایی


دیدگاهتان را بنویسید