دانلود پایان نامه

جهانی مطرح شد. سیستم بین‌المللی کنترل به تدریج از سال 1920 تحت نظارت مجموعه‌ای کشورها و از سال 1946 تحت نظارت سازمان ملل ایجاد گردید. توصیه‌های کنفرانس سران سیزده کشور جهان در شانگهای اساس نخستین کنفرانس بین‌المللی تریاک در سال 1912 هلند قرار گرفت. پس از تشکیل اولین مجمع جامعه در سال 1920 کمیته مشورتی برای قاچاق تریاک و سایر داروهای خطرناک به وجود آمد و کنوانسیون‌های 1925، 1931، 1936، پروتکل‌های 1946، 1948، 1953 و سرانجام کنوانسیون‌های 1961، 1971، پروتکل 1972 و کنوانسیون 1988، مواد مخدر را یکی از مشکلات عمده جهان معرفی کرد.

گزارش‌های بین‌المللی کنترل مواد مخدر، برنامه کنترل دارویی سازمان ملل متحد، پلیس بین‌المللی (شاخه مواد مخدر) و بسیاری از کشورها درباره وضعیت مواد مخدر در جهان همه حاکی از تشدید مواد مخدر در کشورها می‌باشد. تمامی کشورها دچار پیامدهای مخرب و ویرانگر قاچاق مواد مخدر و سوء مصرف آن می‌باشند. دولت‌ها تلاش گسترده‌ای را در تمامی سطوح برای متوقف ساختن تولید و قاچاق اینگونه مواد به کار برده و بر اساس مجموعه معاهداتی که تحت نظارت سازمان ملل به تصویب رسیده است می‌بایست گزارش عملکرد خود را به سازمان‌های بین‌المللی ارائه نمایند. در پاسخ به معضل سوء مصرف مواد مخدر و روانگردان و آثار سوء آن در دهکده جهانی، کشورهای جهان در سال 1998 در اجلاسیه مهمی که مجمع عمومی سازمان ملل متحد آن را برگزار نمود، شرکت و تصمیمات مهمی را اتخاذ کردند. در این اجلاسیه ضرب‌الاجل‌هایی برای سال‌های 2003 و 2008 تعیین شد تا کشورها در قالب دو برنامه پنج ساله اقداماتی را در زمینه کنترل مواد مخدر در عرصه‌های ملی و بین‌المللی به انجام رسانند.
در آستانه ورود به قرن بیست و یکم جوامع بشری با مشکل بزرگ اجتماعی و روانی سوء مصرف مواد مخدر مواجه هستند و علی‌رغم کوشش‌های به عمل آمده و هزینه‌های بسیار سنگین مبارزه با آن هنوز راه حل مناسب و قابل قبولی برای چیره شدن به این معضل بزرگ جهانی به دست نیامده است. ایران به دلیل اینکه در سر راه یکی از مسیرهای مهم حمل و نقل مواد افیونی قرار دارد و به دلایل دیگر تاریخی و اجتماعی یکی از قربانیان بزرگ سوء مصرف مواد در جهان به شمار می‌رود.
در این رساله با توجه به اهمیت مواد مخدر و روانگردان و تأثیر سوء مصرف این مواد بر فرد و جامعه سعی شده است ضمن بیان تاریخچه و انواع مواد مخدر و روانگردان، قوانین داخلی و نیز بین‌المللی پیرامون این مواد مورد بررسی قرار گیرد تا تأثیرپذیری اسناد بین‌المللی و کنوانسیون‌های مربوط به مواد مخدر و روانگردان بر قوانین داخلی ایران مشخص گردد.

روش تحقیق:
در این رساله دو روش توصیفی و تحلیلی برای تحقیق پیرامون موضوع مورد بحث به کار گرفته شده است و برای جمع‌آوری منابع از منابع موجود در مراکز دولتی و اینترنت استفاده شده است. مراکز فوق‌الذکر عبارتند از:
1- کتابخانه دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی؛
2- کتابخانه دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران- مرکز؛
3- منابع و مدارک موجود در مرکز اطلاع‌رسانی سازمان ملل متحد در تهران،
4- کتابخانه تخصصی سیاست خارجی وزارت امور خارجه؛
5- کتابخانه دانشگاه حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
منابع اینترنتی مورد استفاده نیز در قسمت کتاب‌شناسی ذکر شده‌اند.
این رساله از دو بخش به همراه پیشگفتار، مقدمه و نتیجه‌گیری تشکیل شده است که بخش نخست به بررسی مواد روانگردان و مخدر در اسناد ملی و بخش دوم نیز به بررسی مواد روانگردان و مخدر در اسناد بین‌المللی می‌پردازد که هر یک از بخش‌های فوق‌الذکر شامل دو فصل می‌باشند.

سئوالات تحقیق:
سئوالات اصلی و اساسی که پیرامون موضوع رساله به ذهن متبادر می‌شود عبارتند از:
1- مواد مخدر و روانگردان چه نوع موادی هستند و چه آثاری بر جسم و روان انسان‌ها دارند؟
2- چه اسناد و مصوباتی در خصوص مواد روانگردان و مواد مخدر در عرصه داخلی و بین‌المللی وجود دارد؟
3- آیا اسناد داخلی و بین‌المللی برای پیشگیری و کنترل مواد روانگردان و مخدر هماهنگ بوده است؟
4- چرا در سطح جهانی جامعه ملل و نهادهای تخصصی وابسته به آن نتوانستند مواد مخدر غیرقانونی و اعتیاد به آن را به طور کامل ریشه‌کن کنند؟
5- اسناد بین‌المللی و کنوانسیون‌های مواد مخدر و رونگردان چه تأثیری بر روی قوانین داخلی ایران داشته‌اند؟

فرضیات تحقیق:
فرضیات این پایان‌نامه عبارت است از اینکه:
1- اسناد و مصوبات موجود در عرصه ملی و فراملّی در زمینه مواد روانگردان و مخدر کافی نیست.
2- اسناد مربوط به مواد روانگردان و مخدر در قوانین داخلی و کنوانسیون‌های بین‌المللی جنبه الزام‌آوری ندارد.
3- کشورها می‌توانند بنا به مقتضای قوانین داخلی خود از اجرای مقررات بین‌المللی در زمینه مواد مخدر استنکاف ورزند.
4- قوانین موجود در زمینه داروهای روانگردان و مخدر در عرصه بین‌المللی با هم منطبق نمی‌باشد.
5- سازمان ملل و نهادهای تخصصی و وابسته به آن با وجود اینکه در زمینه مبارزه با مواد مخدر شروع خوبی داشتند ولی آمارها و نتایج نشان داد که در حال حاضر اعمال آن‌ها با شکست مواجه شده است.

بخش اوّل
بررسی مواد روانگردان و مخدر در اسناد ملّی

فصل اوّل
آشنایی با مواد روانگردان و مخدر

اعتیاد یک بیماری زیست‌شناختی، روان‌شناختی و اجتماعی است. عوامل متعددی در آسیب‌شناسی سوء مصرف و اعتیاد مؤثر است که در تعامل با یکدیگر منجر به شروع مصرف و سپس اعتیاد می‌شوند. اعتیاد به مواد مخدر و روانگردان یکی از مهمترین مشکلات اجتماعی، اقتصادی و بهداشتی است که عوارض ناشی از آن تهدیدی جدّی برای جامعه بشری محسوب شده و موجب رکود اجتماعی در زمینه‌های مختلف می‌گردد، همچنین ویرانگری‌های حاصل از آن زمینه‌ساز سقوط بسیاری از ارزش‌ها و هنجارهای فرهنگی و اخلاقی شده و بدین‌ترتیب سلامت جامعه را به طور جدّی به مخاطره می‌اندازد.
مبارزه و کنترل مواد مخدر و روانگردان فرآیند پیچیده‌ای دارد از این رو در گام نخست باید با ماهیت و تاریخچه اینگونه مواد در جهت یافتن بهترین راه حل برای مبارزه با آن اقدام نمود. لذا در این فصل سعی شده به بررسی ماهیت، تاریخچه، اقسام و نیز اثرات مخرب مواد مخدر و روانگردان بر جسم و اجتماع پرداخته شود.

مبحث اوّل: تعاریف
گفتار اوّل: تعریف مواد مخدر

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

مخدر در لغت به معنی ماده سست کننده و آنچه که اعصاب را سست و بی‌حس کند اطلاق می‌شود و به طور خاص به ماده‌ای گفته می‌شود که موجب اختلال در حرکات ارادی و عدم تعادل رفتاری و تقویت جسمی در افراد می‌شود. تعریف دیگری که می‌توان از مواد مخدر ارائه نمود: ترکیباتی که کارکرد مغز را به صورت هیجان، افسردگی، رفتار نابهنجار و عصبانیت یا اختلال در قضاوت و شعور تغییر می‌دهد. واژه مخدر در لغت اسم فاعل «خدر» از مصدر تخدیر می‌باشد که دارای معانی متعددی است و این معانی عبارتند از:
1- سستی و خماری و گیجی که بر شرب خمر در ابتدای مصرف عارض می‌گردد.
2- ضعف بینایی و سنگینی چشم به سبب خاشاک و امثال آن.
3- شدت گرما در روز و وزیدن باد در آن و نبودن هیچ‌گونه نسیمی.
کلیه داروهایی که مصرف آن‌ها باعث عادت گردد از نظر فرهنگ عامه مخدر محسوب می‌شود، در حالیکه بسیاری از آن‌ها نه تنها مخدر نیستند بلکه همان‌طور که اشاره شد باعث تغییرات دیگری در مصرف‌کنندگان می‌گردد که در بعضی موارد اثرات متضادی به ظهور می‌رسد.
به عبارت دیگر هر نوع ماده اعتیادآوری که مصرف نابجا و سوء استعمال گردد و وابستگی جسمی یا روانی در فرد ایجاد نماید ماده مخدر تلقی می‌شود.
اداره کل مطالعات و پژوهش‌های ستاد مبارزه با مواد مخدر کشور، ماده مخدر را اینگونه تعریف کرده است:
هر ماده‌ای که استفاده مکرر آن اعتیادآور و مضر باشد و عدم استعمال به موقع آن موجب بروز آثار محرومیت (Syndrome) شود آن را مواد مخدر می‌گویند.
سازمان بهداشت جهانی (WHO) در سال 1982 پیشنهاد کرده است که «دارو یا ماده مخدر در مفهوم کلی آن هر ماده یا ترکیبی از چند ماده شیمیایی است که از جمله موارد مورد نیاز بدن برای بقاء سالم آن به شمار نرفته و مصرف آن‌ها احتمال تغییری در کارکرد بیولوژیکی و حتی ساخت بیولوژیکی بدن را مطرح می‌سازد.»
گفتار دوّم: تعریف مواد روانگردان
مواد روانگردان فرآورده‌های دارویی، شیمیایی و صنعتی هستند که بر روی سیستم اعصاب مرکزی بدن تأثیر می‌گذارند. به عبارت دیگر داروهایی که بر رفتار، هشیاری و یا خلق و خو تأثیرگذارند روان‌گردان نامیده می‌شوند.
بر مبنای کنوانسیون مواد مخدر و روانگردان، 111 ماده روانگردان تحت کنترل این کنوانسیون که در سال 1971 به تصویب رسیده قرار دارند و مواد توهم‌زا، محرک، بی‌حس‌کننده و مواد آرام‌بخش و خواب‌آور را نیز دربرمی‌گیرد.
تعدادی از داروهای شیمیایی که در امر پزشکی کاربرد دارند و برای معالجه و درمان بیماری‌های مختلف جسمی و روانی به‌کار می‌روند با توجه به خصوصیات ترکیبی آن‌ها اعتیادآفرین نیز می‌باشند.
استفاده بدون مجوز پزشکی و بی‌رویه آن‌ها بعضاً همان آثار مواد مخدر را دارند و حتی بعضی هم خطرناک‌تر از مواد مخدر هستند و لذا استفاده از آن‌ها تحت یک نظام کنترل شده قرار گرفته و کنوانسیون‌های بین‌المللی با توصیه سازمان بهداشت جهانی به این امر توجه کافی مبذول داشته و مقرراتی در این زمینه وضع کرده‌اند.
مبحث دوّم: تاریخچه
گفتار اوّل: تاریخچه مواد مخدر
با بررسی آثار مکتوب و لوحه‌های گلی که از سومریان باقی مانده است چنین استنباط می‌شود که سومریان اولین کسانی بودند که تریاک را کشف کردند و علاوه بر اینکه از آن به عنوان یک داروی مسکن استفاده می‌کردند از آن به عنوان یک داروی شادی‌بخش نیز استفاده می‌کردند. علاوه بر سومر اقوام آشور، مصر، یونان و رم نیز تریاک را می‌شناختند و از آن استفاده می‌کردند. برخی مورخین معتقدند که برای اولین بار تریاک از هند به دربار خاقان چین فرستاده شده است. با توجه به مصرف بی‌رویه تریاک در قرون اخیر در چین به نظر می‌رسد که در چین کهن مصرف تریاک رواج داشته و چینی‌ها اولین مردمی بودند که با تریاک آشنایی داشتند.
در مصر باستان نیز خشخاش کشت می‌شد راجع به مصرف تریاک در کتاب سینوهه پزشک مخصوص فرعون که 1350 سال قبل از میلاد نوشته شده چنین آمده است که قرار بود دندان پادشاه بابل را بکشند. دیورابوریاش که پادشاه مصر بود سینوهه را احضار کرد و سینوهه قبل از کشیدن دندان وی قدری تریاک وارد رگ او کرد و اطباء دیگر که حضور داشتند از او پرسیدند که چه شد که پادشاه احساس درد شدید نکرد؟ سینوهه گفت: دارویی که من وارد رگ او کردم دارای خاصیت از بین بردن درد و یکی از داروهای درجه اوّل مصر است و این گیاه هرگونه درد را از بین می‌برد.
اطباء یونانی نیز ترکیباتی از تریاک را برای بیماری‌های مختلف جسمی و روانی تجویز می‌کردند. یونانی‌ها تریاک را اپیوم نامیده و اطباء بزرگی نظیر سقراط ترکیباتی از تریاک را برای بیماری‌های مختلف جسمی و روانی تجویز می‌کردند و سابقه استفاده از مواد مخدر در یونان بیشتر جنبه مصرف طبی داشته و اعتیاد ابعاد وسیعی نداشت.
در اروپا، مجارستان اوّلین کشور اروپای شرقی است که با خشخاش آشنا شد و گیاه‌شناسان این کشور هزار و دویست سال قبل از میلاد مسیح آن را می‌شناختند.
در شبه جزیره عربستان، پزشکان عرب بعد از گشوده شدن کشورهای مختلف به وسیله نیروهای مسلمان در سراسر دنیای آن زمان استفاده از تریاک را گسترش دادند.
با شروع انقلاب صنعتی و بسط تجارت و ارتباط و از همه مهم‌تر نیاز صنایع نو یا انقلاب صنعتی به سرمایه روند جدیدی در مسایل مختلف جهانی آغاز شد در این میان تریاک نیز نقش تازه‌ای پیدا کرد. این ماده در کنار سایر ترفندهای استعماری به عنوان وسیله‌ای برای جذب سرمایه‌های کشورهای جهان سوم و نابودی فرهنگ و اقتصاد ملّی کشورها مورد مبادله کلان قرار گرفت.
سابقه دیرین استعمال مواد مخدر در ایران و بسیاری از کشورهای آسیایی به هزاران سال قبل می‌رسد. حشیش به صور گوناگون به طور استنشاقی یا خوراکی خالص و یا مخلوط با مواد دیگر مصرف می‌شده است. خوردن جوشانده گز خشخاش نیز به عنوان دارو تا سال‌های اخیر ادامه داشته است. گیاهانی که تریاک و حشیش از آن‌ها به دست می‌آیند از گیاهان بومی ایران بوده‌اند. به نظر می‌رسد اقوام ساکن فلات ایران با خواص روانگردان و دارویی این مواد آشنایی داشته‌اند. برای مثال طبق نوشته هرودوت، سکاها که از اقوام آریایی بودند از نوعی حمام بخار بنگ (حشیش) به عنوان جزئی از مراسم عزاداری استفاده می‌کردند.
اکثر مؤلفین اشاعه تریاک به عنوان داروی مخدر در ایران را از زمان شکست ساسانیان به بعد می‌دانند، لکن حتّی پس از ظهور اسلام و تا قرون بعد از آن هم ایرانیان دچار مشکلات ناشی از مصرف تریاک شدند.
قدیمی‌ترین اسنادی که به مسئله اعتیاد و مصرف تریاک اشاره دارد، نوشته‌های مورخینی است که از زمان غزنویان به بعد مسئله استفاده از تریاک را ثبت کردند. بعضی از نویسندگان استعمال تریاک را ره‌آورد لشگریان چنگیز مغول یا سوغات لشکرکشی نادرشاه به هندوستان یا انگلیس به دست زمامداران صفویه می‌دانند ولی به احتمال قریب به یقین اعتیاد از حدود هزار سال پیش به صورت محدود در ایران وجود داشته و دانشمندان و پزشکانی چون ابوبکر محمّد زکریای رازی و ابن سینا از جمله اوّلین کسانی بوده‌اند که به خواص دارویی تریاک آشنا بوده‌اند در دوره صفویه تریاک‌خواری شیوع پیدا کرد تا حدّی که بعضی از پادشاهان این سلسله معتاد بودند.
با توجّه به مطالبی که قبلاً ذکر شد نمی‌توان گفت مصرف مواد مخدر مثل تریاک و حشیش از این دوران شروع شده است ولی مدارکی در دست است که اشاعه اعتیاد در این دوره به خاطر امنیت و رفاهی که پیدا شده بود بیشتر از ادوار گذشته است.
تریاک خوردن در میان ایرانیان از آغاز دولت صفوی معمول شد. بسیاری از درباریان و سرداران سپاه به خوردن این مواد معتاد بودند. در زمان شاه طهماسب اوّل خوردن تریاک به قدری میان شاهزادگان و سران دولت رواج داشت که همیشه مقدار زیادی از آن در انبارهای شاهی موجود بود و در زمان شاه طهماسب دوّم اعتیاد چنان بالا گرفت که همیشه مقداری تریاک از خاک عثمانی وارد می‌گردید.
در زمان سلطنت قاجاریه، کشیدن تریاک یکی از وسایل تجمل دربار بود و به دلیل گرانی قیمت و کمیاب بودن مورد استفاده طبقات ثروتمند و اشراف بود. ایادی انگلیس مردم را به کشیدن تریاک تشویق می‌کردند و سیاست سلطه‌گری انگلیسی که مبتنی بر معتاد نمودن اتباع کشورهای بی‌دفاع بود، تقلید کشورهای استعمارگر قرار گرفت و تعداد بی‌شماری از مردم کشورهای زیر سلطه آنان نیز به بلای خانمان‌سوز اعتیاد و خطر جدّی این بلای خانمان‌سوز مبتلا گردیدند.
گفتار دوّم: تاریخچه مواد روان‌گردان
اکس‌تیسی روانگردانی نود ساله می‌باشد که فرمول اصلی این دارو متیلن دی‌اکسی مت آمفتامین با علامت اختصاری MDMA می‌باشد که در سال 1914 توسط آلمانی‌ها به عنوان سرکوب‌کننده اشتیاق برای مصرف داروها تولید و در جلسات روانکاوی و روان‌درمانی بیماران روانی مورد استفاده قرار می‌گرفت.
در دهه 1950 نظامیان آمریکا آن را به صورت دارویی مرکب مورد آزمایش قرار دادند و در دهه 1960 مصرف وسیع آن توسط انسان‌ها آغاز گردید و تا سال 1985 به دلیل توانایی MDMA در ایجاد روابط گرم و صمیمی پزشکان و متخصصان، آن را به عنوان درمان کننده بیماران روانی مورد استفاده قرار می‌دادند. این دارو به‌طور معمول از طریق خوراکی به مقدار 100 تا 150 میلی‌گرم مصرف و اثرات اوّلیه بین 20 تا 40 دقیقه پس از مصرف تجویز می‌شود و در 2 تا 4 ساعت پس از مصرف به مرحله اوج می‌رسد.
MDMA با تأثیر بر نرون‌های حاوی سروتونین و آکون‌ها باعث اختلال در حواس شده و آثاری چون تغییر در ادراک زمانی، تغییر در ادراک بینایی، تغییرات گفتاری، کاهش دفاعی بدن و … را تا 2 تا 4 دقیقه پس از مصر


پاسخی بگذارید