دانلود پایان نامه

براهیم و MAS بود (همان، 23).
MAS از سال 1978 به تأمین غذای حلال پرداخته است. LSGB با دستیابی تجربیات آنان تبدیل به مرکز اصلی غذای حلال برای 200 آشپزخانه موجود خود در سرتاسر جهان شد. مارک براهیم نیز از لحاظ کیفیت در سراسر جهان مشهور است و جوایز بسیاری را نیز به خود اختصاص داده است (همان، 23).
2-8-1 استفتائات مراجع تقلید در مورد حمل و نقل عمومی
به منظور دستیابی به اطلاعات بیشتر در زمینه اعمال حلال و حرام در صنعت حمل و نقل به استفتائات مراجع عظام تقلید مراجعه شده و موارد زیر آورده می‌شود.
2-8-1-1 استفتائات مقام معظم رهبری در مورد حمل و نقل عمومی
پرسش: نماز و روزه خلبانان هواپیماهای جنگی که بیشتر روزها از پایگاه‌های هوایی‌شان اقدام به پرواز کرده و مسافتی بسیار بیشتر از مسافت شرعی را می‌پیمایند و مرتب این عمل را تکرار می‌کنند، چه حکمی دارد؟
پاسخ: حکم آن همان حکم سایر رانندگان و ملوانان و خلبانان هواپیماهاست، یعنی نماز آن‌ها در سفر تمام و روزه‌شان صحیح است (پایگاه اطلاع‌رسانی مقام معظم رهبری، 1393).
2-8-1-2 استفتائات آیت‌الله سیستانی در مورد حمل و نقل عمومی
پرسش: اگر راننده اتوبوس به مسافر فرصت کافی برای خواندن خارج از اتوبوس ندهد، آیا مسافر جایز است که نماز واجبش را در حالی که در اتوبوس نشسته است به جای آورد؟

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید
رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

پاسخ: آری، لیکن خواندن نماز در حالت ایستاده بر آن مقدم است. در هر دو صورت اگر ممکن باید در همه حالات نماز رو به قبله باشد و الا در صورت تمکن در حالت تکبیره‌الاحرام وگرنه شرط رو به قبله بودن ساقط می‌شود. همچنین اگر بتواند رکوع و سجود اختیاری به جای بیاورد (مانند آن‌که از راهرو میان اتوبوس استفاده کند) واجب است که چنین کند و اگر نتواست آن‌ها را به جای آورد، در صورتی که می‌تواند به مقداری که عنوان رکوع و سجود صدق می‌کند خم شود، باید چنین کند. در سجود نیز گذاشتن پیشانی بر سجده‌گاه را رعایت کند، گرچه با بالا آوردن سجده‌گاه باشد و اگر این مقدار نیز نتوانست خم شود، بدل از آن‌ها اشاره کند.
پرسش: در قطار و یا اتومبیل چگونه نماز بخوانیم؟ تنها خم شدن کافی است و یا بر چیزی باید سجده کرد؟
پاسخ: نماز را تا حد توان، باید آن‌گونه خواند که شخص مختار می‌خواند. پس لازم است در همه حالات نماز، قبله و سایر شرایط را رعایت کند و در صورت عدم امکان، در تکبیره‌الاحرام. و اگر در آن حال هم میسر نباشد شرط رو به قبله بودن ساقط می‌شود. در صورت امکان باید رکوع و سجود کامل کرد مثلاً در راهرو قطار و اتوبوس نماز گزارد و اگر میسر نشد به اندازه‌ای که اسم رکوع و سجود صدق کند خم شود کافی است و اگر آن هم نشد مختصر خم شدن کفایت می‌کند.
پرسش: نماز را در هواپیما که نه قبله معلوم است و نه طمأنینه حاصل است چگونه باید خواند؟
پاسخ: سمت قبله را می‌توان از کاپیتان و یا مهماندار که پاسخ‌هایشان غالباً اطمینان‌بخش و ظن‌آور است پرسید و بنابر گفته آنان عمل کرد و طمأنینه، در صورت عدم امکان آن ساقط می‌شود و به هر حال نماز را از وقت خود نباید عقب انداخت و آن را با رعایت سایر شرایط، باید خواند (پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله سیستانی، 1393).
2-9 مفهوم حلال در صنعت غذا و نوشابه
مبحث بازار حلال و تقاضای مربوط به غذای حلال، همواره موضوعی جذاب برای مقاله‌های غیر آکادمیک بوده است. از سوی دیگر منابع آکادمیک موجود پیرامون صنایع غذایی حلال موضوعی مهجور مانده است. طبق اظهارات شفیعی و عثمان (2006)، موضوع حلال، مفهومی اسلامی است. حلال تنها مقوله‌ی غذا را در برنمی‌گیرد، بلکه به طریقه‌ی زندگی اسلامی اشاره دارد. الحران و لو (2008) تصریح کردند که قوانین اسلامی در رابطه با مسلمانان است و مسلمانان آینه‌ی ارزش‌ها و تفکرات اسلام هستند. به منظور اجرای هرچه بهتر تعالیم اسلام، چانگ (2006) اظهار داشت که موضوع حلال، در سراسر دنیا به عنوان نوعی الگوی مقایسه‌ای برای کیفیت، بهداشت و ایمنی بیشتر اهمیت می‌یابد (مارزوکی،2012: 2).
بازار جهانی حلال، بازاری رو به رشد است. بازار غذای حلال در سال‌های اخیر 16 درصد از کل صنعت غذای جهانی را شامل شده است و می‌تواند در آینده 20 درصد از محصولات غذایی را در تجارت جهانی به خود اختصاص دهد. آسیا، آفریقا و اروپا به ترتیب 63%، 24%، و 10% از این بازار جهانی را در اختیار دارند. شمار متقاضیان محصولات غذایی اسلامی که از نظر شرعی حلال هستند، رو به افزایش است. مرکز تحقیقات پیو تخمین می‌زند که تعداد مسلمان در جهان 1.62 میلیارد خواهد بود که 23.4% از جمعیت 6.9 میلیاردی جهان را در سال 2010 تشکیل می‌دهد. اروپا تقریبا 44.1 میلیون نفر از جمعیت مسلمان دنیا را در خود جای داده است (2.7%). در واقع مسلمانان بخش بزرگی از بازار صنایع غذایی را تشکیل می‌دهند (اشپیگل و همکاران، 2010: 109).
تا پیش از این، بازار صنایع غذایی به این بخش بزرگ توجهی نمی‌کرد، اما امروزه بازار صنایع غذایی حلال در حال رشد است. این موضوع به ویژه در کشورهای آسیایی که در زمینه‌ی تعیین استانداردهای حلال، سیستم‌های جستجوگر و مراکز علمی پژوهشی حلال پیشرو هستند، نمود بیشتری دارد. امروزه صنایع غذایی اروپا نیز در تهیه و تولید مواد غذایی حلال اقداماتی را انجام داده‌اند. برخی تولیدکنندگان اروپایی در محصولات خود، تولید گوشت حلال تازه و صادرات آن به کشورهای مسلمان را در دستور کار خود قرار داده‌اند. اکثر محصولات حلال از طریق هلند به اروپا، خاورمیانه و آفریقا انتقال داده می‌شود. هلند اولین کشوری است که تسهیلات لازم را برای نگهداری محصولات حلال در جهان دارد (همان، 109).
پیروی از قوانین غذایی اسلامی، نماد ایمان و اعتقاد یک مسلمان به دین خویش است. با در نظر داشتن این نکته، زندگی یک فرد مسلمان پیرامون مفهوم حلال و حرام خواهد بود. بر طبق قوانین مربوط به مواد غذایی اسلام، سه نوع غذای اصلی برای یک فرد مسلمان وجود دارد: حلال، حرام و شبهه. حلال به غذاهایی اطلاق می‌شود که شرعی بوده و مسلمانان در مصرف آن‌ها مجاز هستند و طبق منابع قانونی، در قرآن، حدیث و فقه وجود دارند. حرام غذاهای غیر شرعی و ممنوع هستند. شبهه غذاهایی هستند که مشکوک بوده و بنابراین باید از آن‌ها دوری کرد شوند (مرزوقی، 2012: 4).

طبق تحقیقات ریاض و چادری(2007) 5 اصطلاح ویژه در رابطه با بهره گرفتن از غذاها وجود دارد:
حلال که به معنای مجاز و قانونی است.
حرام که ممنوع و متضاد حلال است.
شبهه که به غذای مشکوک گفته می‌شود، ممکن است علت این امر اختلاف نظر بین علما باشد یا عدم توانایی در تشخیص محتویات مواد غذایی.
مکروه که در ارتباط با انزجار فرد نسبت به محصول است، اگرچه به وضوح حرام نیست، اما نزد مسلمانان منزجرکننده است.
ذبیحه که اصطلاحی است که مسلمانان ایالات متحده امریکا به کار می‌برند تا بین گوشت‌های ذبح شده‌ی اسلامی تفاوت قائل شوند (همان 4).
به علت رشد سریع و جهانی محصولات غذایی، به ویژه محصولات حلال، مسلمانان به شدت خواستار این هستند که محصولات غذایی حلال دارای مجوز باشند تا اعتماد و آرامش خاطر بیشتری داشته باشند. به عنوان یک خدمت تجاری غذایی مهم است که رستوران‌ها نسبت به نیازها و خواسته‌های مشتریان خود آگاهی داشته باشند. به طورکلی مشتریان برای تکرار خرید خود از یک رستوران دلایل خاص خود را دارند. اگرچه بازار مصرف‌کنندگان مسلمان مانند هر بخش دیگری از بازار هستند، اما آن‌ها خواستار غذاهای سالم و باکیفیتی هستند که از نظر شرعی مجاز باشند. علاوه بر این مشتریان مسلمان مانند سایر افراد هستند، و خرید مجدد آنها از یک رستوران به کیفیت آن بستگی دارد (همان، 3).
تمامی مواد غذایی تولید شده برای رفع نیازهای مصرف‌کنندگان مسلمان باید مطابق با ضوابط و معیارهای حلال بودن باشد (اشپیگل و همکاران، 2012: 110):
شامل مواردی که از نظر قوانین اسلامی غیر شرعی هستند، نباشند.
درهنگام تولید، انتقال و انبار کردن، با مواد ممنوعه/غیر شرعی تماسی نداشته باشند.
در تسهیلات غیر شرعی نگهداری نشوند یا توسط وسایل نقلیه‌ی غیر مجاز انتقال داده نشوند.
اساساً تمامی مواد غذایی مجاز، شرعی و قابل استفاده هستند مگر آن مواردی که طبق قوانین اسلام به طور شفاف ممنوع اعلام شده‌اند مانند الکل، گوشت خوک، خون، گوشت مردار و گوشت حیواناتی که طبق ضوابط اسلامی ذبح نشده‌اند (اشپیگل و همکاران، 2012: 110).
مسلمانان نسبت به نوع غذایی که می‌خورند بسیار حساس هستند. محصولات و مواد تشکیل‌دهنده‌ی آن‌ها با توجه به تجارت بین‌المللی تهیه می‌شوند. علاوه بر این محصولات غذایی ممکن است با غذاهای غیرحلال ترکیب شده باشند. مواد تشکیل‌دهنده‌ی بسیاری مانند چربی و اسانس به طور واضح مشخص نیست که از چه خاستگاهی تهیه شده‌اند تا بر روی برچسب مواد تشکیل‌دهنده غذا قید شود. غذا ممکن است با گوشت خوک و چربی اضافه شده و موادی مانند ژلاتین، آنزیم، گلیسیرین و لسیتین آلوده شده باشد. به عنوان مثال می‌توان از چربی خوک در تهیه‌ی نوعی نان استفاده کرد. سایر جوانب مربوط به حلال بودن محصول، که نمی‌توان آن‌ها را به صورت کمی تعیین کرد، عبارتند از: آسایش حیوان، شیوه ذبح اسلامی، نحوه‌ی انجام این عمل و تفکیک حیوانات حلال گوشت، تمیز کردن و ضدعفونی کردن، جدا کردن غذاهای حلال از حرام در تمامی مراحل زنجیره‌ی عرضه‌ی غذا و ترکیب آلاینده‌های حرام. مجوز و برچسب حلال برای اطمینان دادن به مصرف‌کنندگان و خریداران ضروری است، زیرا از این طریق آن‌ها به حلال بودن محصولات تولیدشده پی می‌برند. تجزیه و تحلیل‌های آزمایشگاهی پیرامون مواد تشکیل‌دهنده‎‌ی حرام و ملاک‌های محصولات حلال می‌توانند معیارهای مناسبی برای شرعی و غیرشرعی بودن محصول باشند و همچنین می‌توان از آن‌ها برای صدور مجوز حلال بودن و سیستم‌های ضمانت حلال بهره جست (همان، 110).
گوشت یکی از مهم‌ترین غذاهایی است که در آئین اسلام برای آن ضوابط و قوانین اکیدی تبیین شده است. باید نسبت به حیوانات در حین نگهداری، انتقال و ذبح با ملایمت و رأفت رفتار کرد. کامیون‌های حامل حیوانات نباید بار بیش ار حد مجاز بزنند و یا حیوانات کوچک باید نزدیک مادرشان رشد کنند. عمل ذبح توسط یک فرد مسلمان یا کسی که «کتاب» به او اجازه داده، انجام می‌شود که معمولاً فردی مسلمان و دارای صلاحیت و آشنا به اصول شرعی ذبح است. عمل ذبح با قرار دادن یک چاقوی تیز بر ناحیه‌ی گردن حیوان، با کمترین صدمه و خونریزی، صورت می‌گیرد. البته برخی جزئیات این اعمال میان گروه‌های مختلف مسلمانان متفاوت است (همان، 110).
علاوه بر محصولات حرام و حلال، محصولات غذایی دیگری نیز وجود دارند که « مشبوه » نامیده می‌شوند. این دسته از محصولات غذایی شبهه داشته و خاستگاه آن نامعلوم بوده و درمورد استفاده یا عدم استفاده از آن‌ها طبق ضوابط دین اسلام، شبهه و شک وجود دارد. در واقع، بسیاری از محصولات غذایی در این گروه جای می‌گیرند. همچنین محصولات غذایی دیگری نیز وجود دارند که «مکروه» نامیده می‌شوند که استفاده از آن‌ها مورد تأیید نیست و ممکن است استفاده از آن‌ها موجب آسیب به سلامت روح و جسم شود.
در رابطه با محصولات غذایی جدید باید طبق فتوا عمل کرد. به عنوان مثال هیچ‌گونه اجماعی مبنی بر تأیید غذاهای تغییر یافته از نظر ژنتیکی وجود ندارد (همان، 110).
2-9-1 قانون حلال در کشورهای مختلف
به طور کلی، در سراسر جهان هیچ‌گونه قانون کلی وجود ندارد که بر حلال بودن محصول تأکید و تصریح کند. کمیسیون مجموعه قوانین غذایی (CAC) در رابطه با بهره گرفتن از واژه‌ی حلال توضیحاتی ارائه کرده است. CAC تفاوت بین شیوه‌های مختلف ذبح حیوانات در گروه‌های مختلف مسلمانان و نیز شرعی و غیرشرعی بو
دن گوشت برخی حیوانات را در دین اسلام را می‌پذیرد. به طور کلی مجوزهای اعطا شده توسط مراجع شرعی در کشور صادرکننده باید توسط کشور واردکننده مورد تأیید باشد (اشپیگل و همکاران، 2012: 111).
قوانین مربوط به ذبح حیوانات برای تولید محصولات حلال در کشورهای مختلف تفاوت دارد. مالزی، اندونزی، عربستان سعودی، و مصر هیچ‎گونه قانون ویژه‌ای برای ذبح حیوانات ندارند. در مالزی بیهوش کردن حیوان پیش از ذبح اشکالی ندارد. با این حال در نیوزلند بیهوش کردن پیش از ذبح ممنوع است. استفاده از تکنیک‌های خاص بیهوشی پیش از ذبح توسط واردکنندگان اسلامی مورد قبول است. امارات متحده عربی از قوانین ویژه‌ای برای ذبح استفاده می‌کند. GSM در مورد حکم شماره 1985/5 ملزومات بهداشتی و شیوه‌های ذبح ماکیان و چهارپایان را توضیح می‌دهد. در ایالات متحده امریکا قانون ذبح با ملایمت تشریفات مذهبی ذبح را توضیح می‌دهد. با این حال، اتحادیه اروپا، شورای قانون‌گذاری 93/119/EC اجازه می‌دهد که در صورت ذبح با ملایمت حیوانات، بیهوشی پیش از ذبح انجام نشود. این قانون باعث ایجاد تفاوت‌هایی در رویکردهای مختلف نسبت به ذبح با ملایمت در سراسر اروپا شده است. در چندین کشور اروپایی عضو، مانند بلژیک، فرانسه، هلند، یونان، ایتالیا و پرتقال ذبح با ملایمت بدون بیهوشی مجاز است. در استرالیا، دانمارک و فنلاند بیهوشی باید مستقیماً بعد از ذبح انجام شود. کرواسی و آلمان ذبح بدون بیهوشی را برای گونه‌هایی از حیوانات برای بازارهای داخلی مجاز دانسته‌اند. سوئیس و استونی ذبح با ملایمت را ممنوع کرده‌اند. در هلند قانون اساسی درباره‌ی نحوه‌ی اجرای ذبح با ملایمت توضیح داده است. تمامی این شیوه‌ها توسط کارگزاران دولتی هلندی و سازمان ایمنی مصرف‌کننده کنترل می‌شوند. نحوه‌ی ذبح موضوعی است که بین دولت، سازمان‌های اسلامی و سازمان‌های ذبح مورد بحث و تبادل نظر قرار می‌گیرد (همان، 111).
قانون برچسب‌گذاری علامت حلال از مارک تجاری حلال در صورت استفاده‌ی نادرست از این علامت برای غذاهای غیر حلال، حمایت می‌کند. در مالزی قانون علامت تجاری سال 1972 و قانون مربوط به مواد غذایی سال 1983 از علامت‌گذاری حلال بر روی غذاها با توضیح دقیق آن ، نحوه‌ی تهیه‌ی غذای حلال، مواد اولیه‌ی نامناسب برای حلال بودن و اسناد حلال بودن حمایت می‌کند. در اندونزی، چندین قانون در ارتباط با مواد غذایی حلال وضع شده‌اند؛ مانند قانون حمایت از مصرف‌کننده شماره 8/1999 و قانون دولتی شماره 69/1999 که در رابطه با تبلیغ و برچسب‌گذاری مواد غذایی است. قانون حمایت از مصرف‌کننده شماره 8/1999 در رابطه با این موضوع است که تولید کننده یا فرد تاجر نباید محصولاتی را تولید کند که با شرایط و ضوابط حلال بودن مغایرت دارد، به ویژه در رابطه با معیارهایی که در قانون حلال بودن بر روی آن‌ها تأکید شده است. قانون دولتی اندونزی به شماره‌ی 69/1999 بیان می‌کند که ذکر این‌که یک محصول حلال نیست، الزامی است. اگر محصول گوشت خوک یا مشتقات آن را شامل می‌شود، باید از طریق چسباندن تصویر خوک روی برچسب محصول، اطلاع‌رسانی شود (همان، 111).

 
 
در اروپا، قانون EC2000/13 اظهار می‌کند که برچسب باید واضح باشد تا مصرف‌کننده را سردرگم نکند. به تازگی، پارلمان اروپا تصمیم گرفته است که برچسب زدن در مورد نوع گوشت را اجباری کند که آیا به صورت بدون بیهوشی تهیه شده و این که آیا به صورت مذهبی ذبح شده است یا خیر. متعاقباً گوشت حلال نیز باید تحت قانون جدید اتحادیه‌ی اروپا برچسب‌گذاری شود (همان، 111).
2-9-2 استاندارد های حلال و صدور مجوز
در سراسر دنیا، چندین سازمان برای کنترل تولید محصولات غذایی حلال تشکیل شده است. امروزه این قبیل سازمان‌ها در کشورهای مختلف به کنترل و بررسی کشتارگاه‌ها، تولیدکنندگان و شرکت‌های پخش محصولات غذایی حلال می‌پردازند (اشپیگل و همکاران، 2012: 112).
2-9-2-1 استانداردهای حلال
استانداردهای حلال برای اطمینان هرچه بیشتر محصولات غذایی بکار می‌روند. این

دسته بندی : پایان نامه مدیریت

دیدگاهتان را بنویسید