دانلود پایان نامه

نوازنده و محل نواختن و یا غرض و هدف از آن در حکم موسیقى تأثیر دارد؟
 پاسخ: موسیقى حرام، موسیقى مطرب و لهوى مناسب با مجالس لهو و گناه است و گاهى شخصیت نوازنده یا کلام همراه آهنگ یا مکان و یا سایر شرایط در اینکه موسیقى تحت عنوان موسیقى مطرب و لهوى حرام و یا عنوان حرام دیگر قرار بگیرد مؤثر است مانند اینکه بر اثر آن امور، منجر به ترتّب فساد شود.
پرسش: آیا معیار حرمت موسیقی فقط مطرب و لهوی بودن آن است یا این‌که میزان تحریک و تهییج آن هم تأثیر دارد؟ و اگر باعث حزن و گریه شنونده شود، چه حکمی دارد؟ خواندن و نوشتن غزل‌هایی که به صورت سه ضرب و همراه با موسیقی خوانده می‌شوند، چه حکمی دارد؟
پاسخ: ملاک آن ملاحظه کیفیت نواختن موسیقی با در نظر گرفتن همه خصوصیات و ویژگی‌های آن است و این‌که از نوع موسیقی مطرب و لهوی مناسب با مجالس لهو و گناه باشد، هر موسیقی که به حسب طبیعت خود از نوع موسیقی لهوی باشد، حرام است اعم از این‌که مهیج باشد یا خیر و موجب ایجاد حزن و اندوه و حالات دیگر در شنونده بشود یا خیر و هرگاه غزل‌هایی که همراه با موسیقی خوانده می‌شود به صورت غنا و آواز مناسب با جلسات لهو و لعب در آیند، خواندن و شنیدن آن‌ها حرام است.

پرسش: غنا چیست؟ آیا غنا فقط شامل صداى انسان است یا اینکه شامل صداهاى حاصل از آلات موسیقى هم مى‏شود؟
پاسخ: غنا عبارت است از صدای انسان در صورتی که با ترجیع و طرب همراه بوده و مناسب مجالس لهو و گناه باشد که خواندن به این صورت و گوش دادن به آن حرام است.
پرسش: مقصود از موسیقى و غنا چیست؟
پاسخ: غنا یعنى ترجیع صدا به نحوى که مناسب با مجالس لهو باشد که از گناهان بوده و بر خواننده و شنونده حرام است. ولى موسیقى، نواختن آلات آن است که اگر به نحو معمول در مجالس لهو و گناه باشد، هم بر نوازنده و هم بر شنونده حرام است. و اگر به آن نحو نباشد، فى‌نفسه جایز است و اشکال ندارد.
پرسش: موسیقى که از رادیو و تلویزیون جمهورى اسلامى پخش مى‏شود، چه حکمى دارد؟ آیا این گفته که حضرت امام (قدّس سره) موسیقى را به‌طور مطلق حلال اعلام کرده‏اند، صحیح است؟
 پاسخ: نسبت حلال دانستن موسیقى به ‌طور مطلق به راحل عظیم الشأن حضرت امام خمینى(قدّس سرّه) کذب و افتراء است. امام (قدّس سرّه) معتقد به حرمت موسیقى مطرب و لهوى مناسب با مجالس لهو و معصیت بودند و نظر ما هم همین است، ولى اختلاف در دیدگاه‌ها از تشخیص موضوع نشأت مى‏گیرد زیرا تشخیص موضوع موکول به نظر خود مکلّف است. گاهى نظر نوازنده با نظر شنونده تفاوت پیدا مى‏کند که در این صورت موسیقى که به تشخیص مکلّف لهو و مناسب با مجالس گناه است گوش‌دادن به آن بر او حرام است و امّا صداهاى مشکوک محکوم به حلیّت هستند و پخش از رادیو و تلویزیون به تنهایى دلیل شرعى بر مباح و حلال بودن آنها محسوب نمى‏شود.
 پرسش: گاهى از رادیو و تلویزیون آهنگ‌هایى پخش مى‏شود که به نظر من مناسب با مجالس لهو و فسق هستند، آیا بر من واجب است که از گوش‌دادن به آنها خوددارى نموده و دیگران را هم از آن منع کنم؟
پاسخ: اگر آن‌ها را از نوع موسیقی مطرب و لهوی مناسب با مجالس لهو می‌دانید، جایز نیست به آن‌ها گوش دهید، ولی نهی دیگران از باب نهی از منکر منوط به این است که احراز نمایید که آنان هم آهنگ‌های مزبور را از نوع موسیقی حرام می‌دانند.
پرسش: خواندن به‌صورت غنا توسط هر یک از مرد یا زن چه از طریق نوار کاست باشد و یا از طریق رادیو و چه همراه موسیقى باشد و یا نباشد، چه حکمى دارد؟
 پاسخ: غنا حرام است و خواندن به‌صورت غنا و گوش‌دادن به آن جایز نیست اعم از اینکه توسط مرد باشد یا زن و به‌طور مستقیم باشد یا از طریق نوار و همراه با نواختن آلات لهو باشد یا نه.
پرسش: نواختن موسیقى به منظور اهداف و اغراض عقلایى و حلال در مکان مقدّسى مانند مسجد چه حکمى دارد؟
 پاسخ: نواختن موسیقى مطرب و لهوى مناسب با مجالس لهو و گناه به‌طور مطلق جایز نیست حتّى اگر در غیر مسجد و براى غرض عقلایى حلالى باشد، ولى اجراى سرودهاى انقلابى و مانند آن همراه با نغمه‏هاى موسیقى در مکان مقدس و در مناسبت‌هایى که آن را اقتضا مى‏کند، اشکال ندارد مشروط بر اینکه با احترام آن مکان منافات نداشته باشد و در مکان‌هایى مثل مسجد براى نمازگزاران مزاحمت ایجاد نکند.
پرسش: گوش‌دادن به صداى زن هنگامى‌که شعر و غیر آن را با آهنگ و ترجیع مى‏خواند اعم از اینکه شنونده، جوان باشد یاخیر، مذکر باشد یا مؤنث چه حکمى دارد؟ و اگر آن زن از محارم باشد، حکم آن چیست؟
پاسخ: اگر صداى زن به‌صورت غنا نباشد و گوش‌دادن به صداى او هم به قصد لذت و ریبه نباشد و مفسده‏اى هم بر آن مترتّب نگردد، اشکال ندارد و فرقى بین موارد فوق نیست.
پرسش: آیا موسیقى سنّتى که میراث ملى ایران مى‏باشد، حرام است یا خیر؟
پاسخ: چیزى که از نظر عرف، موسیقى لهوى مناسب با مجالس لهو و معصیت محسوب شود، به‌طور مطلق حرام است و در این مورد فرقى بین موسیقى ایرانى و غیر ایرانى و موسیقى سنتى و غیر آن نیست.
پرسش: گاهى از رادیوهاى عربى بعضى از آهنگ‌هاى موسیقى پخش مى‏شود، آیا گوش ‌دادن به آنها به خاطر علاقه به شنیدن زبان عربى جایز است؟
پاسخ: گوش دادن به موسیقی لهوی متتناسب با مجالس لهو و معصیت به طور مطلق حرام است و علاقه شنیدن زبان عربی مجوز شرعی برای محسوب نمی‌شود.
پرسش: آیا غنا در مثل قرآن و دعا و اذان جایز است؟


برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید
رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

پاسخ: غنا صوتى است که با ترجیع و طرب همراه بوده و مناسب با مجالس لهو و گناه باشد که به‌طور مطلق حرام است حتّى اگر در دعا و قرآن و اذان و مرثیه و غیره باشد.

 
 
پرسش: امروزه موسیقى براى معالجه بعضى از بیماری‌هاى روانى مانند افسردگى، اضطراب، مشکلات جنسى و سرد مزاجى زنان بکار مى‏رود، حکم آن چیست؟
پاسخ: اگر احراز شود که نظر پزشک متخصص و امین این است که معالجه متوقف بر استفاده از موسیقی است، بکارگیری آن به مقداری که معالجه بیمار اقتضا می‌کند اشکال ندارد.
پرسش: اجراى کنسرت توسط زن براى زنان با علم به اینکه گروه نوازندگان نیز زن هستند، چه حکمى دارد؟
پاسخ: اگر اجرای کنسرت به صورت ترجیع مطرب (غنا) نباشد و موسیقی هم که نواخته می ‌شود از نوع لهوی حرام نباشد، این امر فی‌نفسه اشکال ندارد.
پرسش: اگر معیار حرمت موسیقى، لهو بودن و مناسبت آن با مجالس لهو و گناه است، پس آوازها و سرودهایى که باعث ایجاد طرب در بعضى از مردم حتّى کودک غیر ممیّز مى‏شوند، چه حکمى دارند؟ و آیا گوش‌دادن به نوارهاى مبتذلى که در آنها زنان به‌صورت غنا مى‏خوانند ولى طرب‏آور نیستند جایز است؟ همچنین مسافرینى که سوار اتوبوس‏هاى عمومى که غالباً از این نوارها استفاده مى‏کنند مى‏شوند، چه تکلیفى دارند؟
پاسخ: چنان‌چه موسیقی یا آوازی که با ترجیع و طرب همراه است از لحاظ کیفیت یا مضمون یا حالت خاص شخص نوازنده یا خواننده در خلال نواختن یا خواندن از نوع غنا یا موسیقی لهوی مناسب با مجالس لهو و معصیت باشد، گوش کردن به آن حرام است حتی برای کسی که او را به طرب نیندازد و تحریک نکند و اگر در اتوبوس‌ها و ماشین‌های دیگر نوار غنا یا موسیقی لهوی پخش شود، مسافرین باید از گوش دادن به آن خودداری نموده و نهی از منکر کنند. 
پرسش: آیا جایز است مردى غناى زن اجنبیه را به قصد لذت بردن از حلال خود گوش کند؟ آیا غناى زن براى شوهر و برعکس جایز است؟ و آیا این گفته صحیح است که شارع مقدس غنا را به علت ملازمت آن با مجالس لهو و لعب و عدم انفکاک از آن دو حرام کرده و تحریم غنا ناشى از تحریم آن مجالس است؟
پاسخ: گوش‌دادن به غنا که عبارت است از ترجیع صدا به نحوى که طرب‏انگیز و مناسب با مجالس لهو و گناه باشد، مطلقاً حرام است، حتّى غناى زن براى شوهرش و بالعکس و قصد لذت بردن از همسر، استماع غنا را مباح نمى‏کند و حرمت غنا و مانند آن، با تعبّد به شرع ثابت شده و از احکام ثابت فقه شیعه محسوب مى‏شود و دائر مدار ملاکات فرضى و آثار روانى و اجتماعى نمى‏باشد، بلکه تا زمانى‌که این عنوان حرام بر آن صدق کند، حکم آن حرمت و وجوب اجتناب به‌طور مطلق است. 
پرسش: آیا فقط گوش‌دادن به موسیقى، حرام است یا اینکه شنیدن آن هم حرام است؟
 پاسخ: شنیدن غنا یا موسیقى لهوى و طرب‏آور حکم گوش‌دادن را ندارد مگر در بعضى از موارد که شنیدن از نظر عرف گوش‌دادن محسوب مى‏شود. 
پرسش: آیا نواختن موسیقى همراه قرائت قرآن با غیر از آلاتى که استفاده از آنها در مجالس لهو و لعب معمول است، جایز است؟
 پاسخ: تلاوت قرآن کریم با صداى زیبا و صوت مناسب با شأنِ قرآن کریم اشکال ندارد، بلکه امر راجحى است مشروط براینکه به حدّ غناى حرام نرسد، ولى نواختن موسیقى با آن، وجه شرعى ندارد. 
پرسش: طبل زدن در جشن‏هاى میلاد و غیر آن چه حکمى دارد؟
پاسخ: استفاده از آلات نوازندگى و موسیقى به نحو لهوى و مطرب و مناسب با مجالس لهو و گناه به‌طور مطلق حرام است.
پرسش: چه آلاتى لهو محسوب مى‏شوند و استفاده از آنها به هیچ وجه جایز نیست؟
 پاسخ: آلاتى که نوعاً در لهو و لعب بکار مى‏روند و منفعت حلالى دربرندارند (پایگاه اطلاع‌رسانی مقام معظم رهبری، 1393)
2-10-5 مسابقات
2-10-5-1 استفتائات آیت الله سیستانی در مورد مسابقات
پرسش: حکم شرکت در مسابقات (علمى یا ورزشى) که در ابتدا از شرکت‌کنندگان مبلغى می‌گیرند و در انتها از همان پول جایزه‌ای به برندگان مى‌دهند تکلیف چیست؟
پاسخ: مانعى ندارد.
پرسش: آیا در مسابقاتى که بدون آلات قمار انجام می‌شود گرفتن پول براى برگزارى مسابقه و نه برای جایزه مشکلى دارد و در این صورت مسئولین برگزارى مسابقه چه وظیفه‌اى دارند؟
پاسخ: اگر مسابقه علمى باشد اشکال ندارد.

پرسش: آیا در مسابقات فوتبال که تیم برنده پول می‌گیرد حلال است یا حرام؟
پاسخ: اگر با شرط باشد حرام است.
پرسش: آیا جام‌هایی که به عنوان جایزه مسابقات می‌گذارند حلال است؟
پاسخ: اشکال ندارد.
پرسش: در مسابقات بین‌المللی قرائت قرآن یکی از قاریان خانم بود حکم معظم له در مورد قرائت قرآن توسط خانم چیست؟
پاسخ: اگر مهیج نباشد و مستلزم مفسده نباشد حرام نیست (پایگاه اطلاع‌رسانی آیت الله سیستانی، 1393).
2-11 کشورهای موفق در توسعه گردشگری حلال
همان‌طور که قبلاً ذکر شد سازمان جهانی گردشگری در سال 2010 فهرستی از کشورهای نخست در جذب گردشگران مسلمان را ارائه داد؛ که به ترتیب عبارت بودند از: مالزی، ترکیه، امارات متحده عربی، سنگاپور، روسیه، چین، فرانسه، تایلند، ایتالیا و سوریه. ما در این بخش به بررسی گردشگری چهار کشور نخست این فهرست و همچنین کشور عربستان به عنوان میزبان حجاج می‌پردازیم.
2-11-1 مالزی
مالزی کشوری آرام است که در آن نژادها و ادیان مختلف وجود دارد. همچنین در هر ایالت این کشور مقاصد و جاذبه‌های گردشگری زیادی وجود دارد. در سال 2009 گزارش شد که 284490 گردشگر عرب به دلایل مختلف از جمله خرید، تحصیل و تماشای جشن‌های فرهنگ‌های گوناگون به این کشور سفر کرده‌اند (لادرلاه و همکاران، 2011: 184).
مالزی یک کشور مسلمان معتدل در جنوب شرقی آسیا است. این کشور دارای تعداد بسیاری از زیرساخت‌های اسلامی، مساجد، میراث و آداب و رسوم اسلامی است. همچنین این کشور دارای فرهنگ‌ها و آداب و رسوم جذاب مسلمانان است. بنابراین، مالزی یک مقصد گردشگری اسلامی در دنیا به حساب می‌آید. گردشگری مالزی را به عنوان مقصدی امن با فرهنگی آشنا قادر به ارائه‌ی خدمات به مسافران مسلمان معرفی کرده است. منطقه اقتصادی ساحلی شرق شامل سه ایالت ساحلی شرقی مالزی به نام کلانتان، ترنگانو، پاهانگ و بخش‌هایی از جوهور می‌شود. این منطقه بر توسعه اقتصادی، اجتماعی و صنعتی متمرکز شده است. مسجد دولتی و موزه اسلامی در کلانتان، مسجد دولتی پاهانگ، باتو برسورات، مسجد عابدین، مسجد تنگو تنگاه زهرا، مسجد کامپونگ توان و پارک تمدن اسلامی از مقاصد معروف گردشگری اسلامی در این منطقه است (تاج‌زاده، 2012: 2813).
گردشگری یکی از پردرآمدترین بخش های اقتصادی مالزی به حساب می‌آید. صنعت گردشگری با افزایش درآمدهای ارزی و فرصت‌های شغلی تأثیری مثبت بر اقتصاد مالزی داشته است. سازمان جهانی گردشگری در سال 2005 مالزی را در جایگاه چهاردهمین کشور از لحاظ ورود گردشگران بین‌المللی قرار داد. مالزی از لحاظ تعداد گردشگران ورودی پس از بریتانیا و کانادا رتبه سوم را در بین 53 کشور مشترک‌المنافع داراست. در سال 2005 صنعت گردشگری مالزی به 40 درصد از تراز پرداخت‌های کشور دست یافت (EPU,2006). بخش گردشگری در سال 2006، 1/10 درصد از صادرات معادل 1/18 میلیارد دلار آمریکا را به خود اختصاص داد و پس از بخش تولید در رده دوم به دست آورندگان درآمدهای ارزی قرار گرفت (WTTC,2006). پیش از استقلال کشور در سال 1957، اقتصاد مالزی به شدت وابسته به مواد اولیه عمده‌ای همچون قلع، لاستیک، روغن و نفت بود. پس از کاهش نفت کشور و رکود جهانی اقتصاد در اواسط دهه 1980 دولت مالزی به توسعه صنعت گردشگری توجهی جدی نشان داد. وزارت فرهنگ، هنر و گردشگری در سال 1987 تأسیس گردید و در سال 2004 به وزارت گردشگری تبدیل شد. دولت بخشی از صندوق بودجه را به صنعت گردشگری به منظور فراهم ساختن زیرساخت‌های اساسی کافی اختصاص داده است. دولت طبق برنامه نهم مالزی (2006-2010) 8/1 میلیارد رینگت به ارتقای مقاصد گردشگری و زیرساخت‌ها و همچنین تبلیغات بازاریابی در بازارهای اصلی اختصاص داد (همان، 2812).
اغلب کشورهای اسلامی، کشورهای جهان سوم هستند. گردشگری دومین منبع درآمد ارزی بزرگ در مالزی محسوب می‌گردد. مالزی عضو رسمی سازمان کشورهای اسلامی OIC است که این سازمان متشکل از 57 کشور می‌باشد. به علت اکثریت مسلمان، مالزی، کشوری مسلمان در نظر گرفته می‌شود. در مالزی دین رسمی اسلام است، اما سایر ادیان نیز آزاد هستند (لادرلاه و همکاران، 2011: 184).
در سال 2004، چهار مقصد بزرگ گردشگری در بین کشورهای اسلامی شناسایی شد که عبارتند از: «مراکش»، «مصر»، «مالزی» و «ترکیه» که چیزی حدود 17.5 ملیون گردشگر غربی را به خود جذب کرده‌اند. در سال 2006، به طور شگفت‌آوری مشارکت کشورهای اسلامی در گردشگری افزایش یافت، به گونه‌ای که 10 کشور اسلامی در میان 38 کشور برتر جهان در زمینه‌ی ظهور مقاصد جدید گردشگری از سوی سازمان جهانی گردشگری معرفی شدند (همان، 184).
اغلب کشورهای اسلامی، کشورهای کمتر توسعه یافته هستند. با این وجود بیشتر آنها از مواهب و زیبایی‌های طبیعی و خدادادی مثل کوهستان‌ها، جزایر، سواحل، دریاچه‌ها و پارک‌های زیبا بهره‌مند هستند. در مالزی مقاصد گردشگری زیادی وجود دارد که در وزارت گردشگری این کشور به ثبت رسیده‌اند (همان، 185).
دکتر « ین ین»، وزیر گردشگری مالزی، اظهار داشت: « گردشگری اسلامی در مالزی یک محصول عمومی بود». بنابر این باید این محصول عمومی، به محصولی خاص برای بازار هدفی خاص تبدیل شود. بنابراین، وزیر گردشگری به سازمان توسعه‌ی اسلامی مالزی (JAKIM) دستور داده است تا در راستای ارتقای گردشگری اسلامی در این کشور نهایت تلاش خود را بکنند. در سال 2009، وزارت گردشگری مالزی نهاد گردشگری‌ای را با نام مرکز گردشگری اسلامی (ITC) تأسیس کرد تا گردشگری را در کشورهای اس
لامی و جهان رونق بخشد (همان، 185).
مالزی قصد دارد تا با تولید محصولات و ارائه‌ی خدمات حلال، این بازار را در دست بگیرد. مالزی برای گردشگران مسلمان و غیر مسلمان از جذابیتی زیادی برخوردار است، به عنوان مثال دسترسی به غذای حلال و تسهیلات مورد نیاز مسلمانان در این کشور آسان است. فرهنگ مالزی نسبت به تمامی گردشگران بسیار انعطاف‌پذیر است و علت این امر، وجود نژاد های مختلف در این کشور است (همان، 185).
مالزی پیش‌بینی می‌کند که در سال 2020 حدود 36 ملیون گردشگر از این کشور بازدید کنند (همان، 188).
2-11-2 ترکیه
آمار


دیدگاهتان را بنویسید