دانلود پایان نامه

مجوزها و استانداردها علاوه بر حمایت از مصرف‌کنندگان و خریداران، به آنها در خرید محصولات حلال کمک می‌کند (اشپیگل و همکاران، 2012: 112).
در سراسر دنیا، این سازمان‌ها در تلاشند تا با اتحاد، زیر چتر یک مؤسسه‌ی جهانی که بر تمامی این موارد نظارت خواهد کرد، فعالیت کنند. در حال حاضر بزرگترین این مؤسسه‌ها شورای جهانی حلال (WHC) نام دارد که در تایلند واقع شده است که بر کار 41 نماینده در کشورهای مختلف نظارت می‌کند (همان،112).
جدول (2-3): مثال‌هایی از استانداردها و اصول جهانی حلال
سطح
کشور
سازمان‌ها
استانداردها و اصول
جهانی
تمامی کشورها
CAC
CAC.GL24-1997
تمامی کشورها
WHC
استانداردهای جامع غذای حلال
57 کشور
OIC
ICRIC-MHS-0110
تمامی کشورها
CICOT
GHMS
آسیایی
10کشور آسیای جنوب شرقی
ASEAN
اصول کلی ASEAN در رابطه با تهیه و تولید غذای حلال
تایلند
CICOT
THS24000:2552
مالزی
JAKIM
MS1500:2004
اندونزی
LPPOM MU
اصول سیستم اطمینان و بیمه‌ی غذای حلال
کشورهای حاشیه خلیج فارس
7کشور حاشیه خلیج فارس
GCC
GSO993:1998,GSO1931/2009
امارات متحده
UAE993:1998
اروپا
کشورهای اروپایی
CEN
اصول کلی برای تعریف غذای حلال (در دست تهیه)
استرالیا
ASI
ONR1 4200:2009
منبع: اشپیگل و همکاران، 2012: 112
WHC در حال تهیه و تنظیم استانداردهای جامع و جهانی غذای حلال است. سازمان کنفرانس اسلامی(OIC) نیز برای 57 کشور عضو خود، اصول کلی غذای حلال را در 4 قاره ارائه کرده است. همکاری‌های بین‌المللی نیز بین مالزی، اندونزی، و تایلند موسوم به IMT-GT در رابطه با ایجاد قوانین حلال صورت گرفته است (همان،112).
به تازگی، سیستم مدیریت جهانی حلال (GHMS) ایجاد شده است که به محصولات، فرآیند تولید، و تقاضای بازار موجود می‌پردازد. به طور خاص، GHMS به پنج اصل کلی می‌پردازد: ملزومات اساس حلال، سیستم‌های مدیریت کیفیت، طرح‌های مربوط به بیمه و اطمینان خاطر از سالم بودن محصول غذایی، مسئولیت اجتماعی، و مدیریت محیط زیست و پایداری. این سیستم بر مبنای استانداردهای حلال تایلند THS24000:2552 است که توسط کمیته‌ی مرکزی اسلامی این کشور (CICOT) وضع شده است. CICOT استانداردهای خود را به صورت استانداردهایی جهانی اعلام کرده است تا از این طریق به بازار اکثر کشورهای حلال راه پیدا کند. در تایلند علاوه بر این، نوعی سیستم قابل پیگیری وجود دارد. این سیستم ترکیبی از استانداردهای حلال و سیستم بهداشتی است که اطلاعات لازم را به مصرف‌کننده ارائه می‌کند و به آن‌ها اطمینان خاطر می‌دهد که غذای آن‌ها از نظر شرعی مجاز است (همان،112).
علاوه بر تایلند، چندین کشور مثل مالزی، اندونزی، امارات متحده‌ی عربی، کشورهای حاشیه‌ی خلیج فارس، و استرالیا استانداردهای حلال را برای خود تعریف و تبیین کرده‌اند (جدول 2-3).
مالزی در زمینه‌ی استانداردهای حلال به شهرت قابل توجهی دست پیداکرده است. این استانداردها توسط اداره‌ی توسعه‌ی امور اسلامی(JAKIM) تنظیم شده‌اند. JAKIM سیستمی برای پیگیری‌ ایجاد کرده است که جزئیات غذای حلال را به مصرف‌کنندگان ارائه می‌کند. در حال حاضر دولت مالزی با هدف گرفتن بازار حلال، موقعیتی مناسب برای کشورش در منطقه برای تبدیل شدن به قطب محصولات و خدمات حلال ایجاد کرده است. برای دستیابی به این هدف، دولت مالزی برخی استانداردهای جهانی کیفیت و استاندارد ویژه‌ی مالزیMS1500:2004 را نسبت به محصولات غذایی مالزی اتخاذ نموده است. استاندارد مالزی اصول ویژه‌ای را برای صنایع غذایی مالزی در زمینه‌ی تهیه و تولید غذای حلال مورد تأکید قرار می‌دهد (همان،112).
در اندونزی مجوز حلال بر اساس اصول کلی سیستم بیمه و اطمینان حلال بوده و توسط LPPOM MUI(سازمان نظارت بر مواد غذایی، دارویی و لوازم بهداشتی آرایشی) نظارت می‌شود تا این اطمینان کسب شود که محصول منطبق بر قوانین اسلامی است. با این حال اعطای برچسب حلال توسط NADFC (سازمان ملی کنترل دارو و غذا) صورت می‌گیرد (همان،112).
علاوه بر استانداردهای آسیایی که در سطح کشوری مورد استفاده قرار می‌گیرند، سازمان همکاری استانداردهای خلیج قانون GSO993/1998و gso1931/2009 را وضع کرد تا به نحوه‌ی ذبح حیوانات بر اساس قوانین اسلامی رسیدگی کند. uae993:2000 استانداردی است که به ملزومات ذبح اسلامی در امارات متحده عربی می‌پردازد (همان،112).
در اروپا، مؤسسه‌ی استانداردهای استرالیا (ASI) استاندارد مربوط به حلال بودن محصولات را با عنوانONR14200:2009 منتشر کرده است. با این حال برخی سازمان‌ها به انتقاد از این استاندارد پرداخته‌اند. چرا که این استاندارد طبق قوانین شیعه است (همان،112).
2-9-2-2 مجوز حلال
در اروپا، چندین مؤسسه‌ی مستقل و خصوصی در حال فعالیت هستند، مانند سازمان غذایی مسلمانان و مرجع غذایی حلال در بریتانیا و شورای غذای حلال اروپا در بلژیک. به دلیل این که در حال حاضر قوانین زیادی در رابطه با حلال بودن وجود ندارد، کنترل این قضیه اندکی مشکل خواهد بود. برای جلوگیری از رشد روزافزون غذاهایی که به اشتباه برچسب حلال دارند، شورای صدور مجوز حلال اروپا (AHC-EUROPE) در فوریه‌ی 2010 در شهر بروکسل تأسیس شد (اشپیگل و همکاران، 2012: 113).
در هلند، لوگوی رسمی وجود ندارد، اما از چندین مارک استفاده می‌شود. گوشت حلال به ندرت در سوپرمارکت‌های هلندی وجود دارد. سایر مواد غذایی نیز می‌توانند حلال باشند مانند پنیر، در حالی که لوگوی حلال بر روی آن‌ها ن
یست. مثال‌هایی از لوگوهای حلال در هلند عبارتند از: حلال طیب توسط شرکت بازرسی و کنترل غذای حلال(HFFIA)، کاملاً حلال و حلال+ توسط مؤسسه‌ی صدور مجوز حلال (TQHCC). برای صدور محصولات حلال از هلند، گاهی اوقات از سایر مؤسسات حلال مانند «قبله» در آلمان کمک گرفته می‌شود. مؤسسات صدور مجوز باید توسط سازمان‌های جهانی و بین‌المللی کنترل و ارزشیابی شوند (همان، 113).
2-9-2-3 بررسی و تأیید
برای کسب اطمینان از این موضوع که محصول طبق شرایط حلال تهیه و تولید شده است، باید به بررسی و تأیید آن پرداخت. مجوزها و برچسب‌ها برای اطمینان دادن به حلال بودن محصول به مشتریان و مصرف‌کنندگان است. قصاب‌های اسلامی به شدت مورد اعتماد هستند و خریدار و قصاب یکدیگر را به خوبی می‌شناسند. همچنین اگرچه قصاب یک مسلمان است، اما مسئول کارهایش در قبال پروردگارش نیز هست (اشپیگل و همکاران، 2012: 113).
رعایت تمامی ضوابط حلال بودن امری بسیار دشوار است. از این روی، ترکیبی از بررسی و کنترل و انجام تست‌های آزمایشگاهی می‌تواند کمک شایانی به این امر کند. به عنوان مثال نحوه‌ی ذبح با ملایمت را می‌توان کنترل و بررسی کرد و استفاده از مواد تشکیل دهنده‌ی حلال را از طریق تست‌های آزمایشگاهی تعیین کرد (همان،113).
2-9-3 استفتائات مراجع تقلید در مورد غذا و نوشیدنی حلال
به منظور اطلاع از موازین دینی در زمینه‌ی غذا و نوشیدنی به استفتائات مراجع عظام مراجعه شده و موارد زیر آورده می‌شود.
2-9-3-1 استفتائات آیت الله مکارم شیرازی در مورد غذا و نوشیدنی حلال
پرسش: میزان و معیار شناخت حیوان حلال گوشت چیست؟
پاسخ: در آیات و روایات به نام آن‌ها اشاره شده، و ضابطه‌ی خاصی ندارد. ولی معمولاً حیوانات گوشتخوار مأکول اللحم نیستند و غالب حیوانات گیاهخوار مأکول‌اللحم هستند.

 
 
پرسش: مصرف غذاها یا مایعاتی که به طور طبیعی مقدار بسیار کمی از آن را الکل تشکیل می‌دهد مانند سرکه و یا آبجو بدون الکل چه حکمی دارد؟
پاسخ: هرگاه صدق مشروبات الکلی بر آن نکند اشکالی ندارد.
پرسش: به نظر مبارک نگهداری مشروبات الکلی چه حکمی دارد؟
پاسخ: حرام است و موجب تعزیر می‌باشد، مگر در مواردی که غرض مهمی یا، بخواهند آن را تبدیل به سرکه کنند.
پرسش: آیا رفتن به مجالسی که در آن مشروبات الکلی مصرف و موسیقی پخش می‌شود، جایز است؟
پاسخ: جایز نیست.
پرسش: آیا برای زن مسلمان جایز است مشروب روی میز غذاخوری بگذارد، تا کسانی که آن را حلال می‌دانند مصرف کنند؟
پاسخ: جایز نیست مگر در موارد ضرورت.
پرسش: خوردن گوشت خرگوش چگونه است؟
پاسخ: مطلقاً حرام است.
پرسش: آیا خوردن گوشت خرچنگ حلال است؟
پاسخ: حرام است.
پرسش: آیا خوردن گوشت دلفین و کوسه حلال است؟
پاسخ: در صورتی که فلس نداشته باشد حلال نیست (پایگاه اطلاع رسانی آیت‌الله مکارم شیرازی، 1393).
2-9-3-2 استفتائات آیت‌الله سیستانی در مورد غذا و نوشیدنی حلال
پرسش: ارائه مشروبات الکلی و فروش آن در رستوران چه حکمی دارد؟
پاسخ: حرام است (پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله سیستانی، 1393).
2-10 مفهوم حلال در جاذبه‌ها و رویدادهای گردشگری
طبق دسته‌بندی هادسون (2008: 21) جاذبه‌های گردشگری شامل سرگرمی، جاذبه‌های فرهنگی، جاذبه‌های تاریخی، جاذبه‌های طبیعی و رقابت‌ها می‌شود.
ارائه‌ی تعریفی دقیق برای رویداد امری دشوار است و می توان آن را بسته به شرایط مختلف تعریف‌های گوناگون کرد. اگرچه تعریف‌های متعددی در رابطه با رویدادها وجود دارد اما این مقاله از تعریف (هریس و آلن او تول مک دانل،،2002) استفاده می‌کند؛ چرا که بیشترین قرابت را از منظر گردشگری دارند (سوفوکلیس، 2007: 1): “یک رویداد خاص رویدادی است که یک بار یا گاهی اوقات خارج از برنامه یا فعالیت‌های عادی می‌افتد. برای مشتریان یا مهمانان، یک رویداد خاص، فرصتی برای گذراندن اوقات فراغت، کسب تجربه‌ی فرهنگی و اجتماعی خارج از انتخا‌ب‌ها و تجربه‌های عادی و روزمره است.”.
رویدادها بر اساس تقاضا، ارزش گردشگران و اثراتشان بر مقصد طبقه‌بندی می‌شوند. رویدادهای بزرگ رویدادهایی هستند که شمار زیادی از بازدیدکنندگان را به خود جذب می‌کنند، مانند جام جهانی فوتبال، یا مسابقات المپیک و … و از سوی دیگر این رویدادها با ایجاد جایگاه ذهنی برای مقاصد میزبان رابطه‌ی مستقیم دارند (همان، 1).
با توجه به این‌که طبق جستجوهای پژوهشگر مقاله‌ای در مورد رعایت موازین حلال در جاذبه‌های گردشگری یافت نشد، با بررسی استفتائات مراجع گرانقدر به ذکر مواردی چند از احکام شرعی در مورد برخی از موارد موجود در جاذبه‌ها و رویدادها پرداخته می‌شود :
2-10-1 رقص
2-10-1-1 استفتائات مقام معظم رهبری در مورد رقص
پرسش: آیا رقص محلى در عروسى‏ها جایز است؟ شرکت در این مجالس چه حکمى دارد؟
پاسخ: رقص مرد بنا بر احتیاط واجب حرام است و رقص زن براى زنان اگر عنوان لهو بر آن صدق کند مثل این‌‌که جلسه زنانه تبدیل به مجلس رقص شود، محل اشکال است و احتیاط واجب در ترک آن است؛ در غیر این‌صورت هم اگر به‌‌ گونه‏اى باشد که باعث تحریک شهوت شده و یا مفسده‏اى بر آن مترتب شود و یا همراه با فعل حرام (مانند موسیقى و آواز حرام) باشد یا مرد نامحرمى حضور داشته باشد، حرام است؛ و در حکم فوق تفاوتى بین مجلس عروسى و غیر آن نیست و شرکت در مجالس رقص هم اگر به عنوان تأیید کار حرام دیگران محسوب شود و یا مستلزم کار حرامى ‏باشد جایز نیست و در غیر این صورت اشکال ندارد.
پرسش: رقص در مجالس زنانه بدون آهنگ موسیقى حرام است یا حلال؟ و در صورتى که حرام باشد، آیا ترک مجلس بر شرکت‌کنندگان واجب است؟
پاسخ: رقص زن براى زنان اگر عنوان لهو بر آن صدق کند مثل این‌‌که جلسه زنانه تبدیل به مجلس رقص شود، محل اشکال است و احتیاط واجب در ترک آن است؛ در غیر این‌صورت هم اگر به‌‌گونه‏اى باشد که شهوت را تحریک کند و یا مستلزم کار حرام و یا ترتّب مفسده‏اى باشد، حرام است و تَرک آن مجلس به عنوان اعتراض بر کار حرام، چنانچه مصداق نهى از منکر محسوب شود، واجب است.
پرسش: رقص محلى مرد براى مرد و زن براى زن و یا مرد در بین زنان و زن در بین مردان، چه حکمى دارد؟
پاسخ: رقص مرد بنا بر احتیاط واجب حرام است و رقص زن براى زنان اگر عنوان لهو بر آن صدق کند مثل این‌که جلسه زنانه تبدیل به مجلس رقص شود، محل اشکال است و احتیاط واجب در ترک آن است؛ در غیر این‌صورت هم اگر به‌گونه‏اى باشد که باعث تحریک شهوت شده و یا مفسده‏اى بر آن مترتب شود و یا همراه با فعل حرام (مانند موسیقى و آواز حرام) باشد یا مرد نامحرمى حضور داشته باشد، حرام است.
پرسش: مشاهده رقص دسته‏جمعى مردان و رقص دختران خردسال از تلویزیون و غیر آن چه حکمى دارد؟
پاسخ: نگاه‌ کردن به آن اگر موجب تحریک شهوت شود و یا باعث تأییدِ فرد گناه‌کار و تجّرى او و یا ترتّب فساد گردد، جایز نیست.
پرسش: اگر رفتن به عروسى به‌خاطر احترام به عادت‌هاى اجتماعى باشد آیا به علت احتمال وجود رقص اشکال شرعى دارد؟
پاسخ: اصل شرکت در عروسى‏هایى که احتمال رقص در آن‌ها وجود دارد تا زمانى که به عنوان تأییدِ مرتکب کار حرام محسوب نشود و موجب ابتلا به حرام هم نشود، اشکال ندارد.
پرسش: آیا رقص زن براى شوهرش یا مرد براى همسرش حرام است؟
پاسخ: اگر رقص زن
براى شوهرش یا برعکس، همراه ارتکاب حرامى نباشد، اشکال ندارد.

پرسش: رقص زنان در برابر مردان در مجالس عروسى روستایى که آلات موسیقى در آنها بکار مى‏رود چه حکمى دارد؟ و تکلیف ما دربرابر آن چیست؟
پاسخ: رقص زنان در برابر بیگانگان و همچنین هر رقصى که موجب مفسده و برانگیخته شدن شهوت گردد، حرام است و بکارگیرى آلات موسیقى و گوش‌دادن به آنها هم اگر به‌صورت لهوى و مطرب باشد، حرام است و وظیفه مکلّفین در این موارد نهى‏ازمنکر است.
پرسش: رقص کودک ممیّز در مجالس زنان یا مردان، اعم از اینکه پسر باشد یا دختر، چه حکمى دارد؟
پاسخ: کودک غیربالغ چه پسر و چه دختر تکلیفى ندارد ولى سزاوار نیست افراد بالغ او را تشویق به رقص کنند.
پرسش: ایجاد مراکزى براى آموزش رقص چه حکمى دارد؟
پاسخ: ایجاد مراکز تعلیم و ترویج رقص با اهداف نظام اسلامى منافات دارد.
پرسش: رقص مردان در برابر زنانى که از محارم آنان هستند و همچنین رقص زنان در برابر مردانى که از محارم آنان هستند، اعم از اینکه سببى باشند یا نسبى، چه حکمى دارد؟
پاسخ: در رقص حرام فرقى بین مرد یا زن نیست و همچنین فرقى نمى‏کند که در برابر محرم باشد یا در برابر نامحرم.
پرسش: آیا مبارزه نمایشى با عصا در عروسى‏ها جایز است؟ اگر همراه آن آلات موسیقى بکار روند چه حکمى دارد؟
پاسخ: اگر به‌صورت بازى ورزشى تفریحى باشد و در آن خوف خطر بر جان انسان نباشد، فى‏نفسه اشکال ندارد، ولى بکارگیرى آلات موسیقى به نحو لهوى و طرب‏آور، به هیچ وجه جایز نیست.
پرسش: «دبکه» چه حکمى دارد؟ (نوعى رقص محلى است که در آن افراد دست‌ها را به‌هم انداخته و به‌گونه‏اى هماهنگ پاهاى خود را همراه با پرش و حرکات بدنى به زمین مى‏کوبند که صداى شدید و منظمى ایجاد مى‏کند).
پاسخ: اگر عرفاً رقص محسوب شود، حکم رقص را دارد (پایگاه اطلاع‌رسانی مقام معظم رهبری، 1393).
2-10-1-2 استفتائات آیت الله سید علی حسینی سیستانی در مورد رقص
پرسش: رقصیدن شخص در آینه برای خودش چه حکمی دارد؟
پاسخ: بنا به احتیاط واجب جایز نیست.
پرسش: حکم رقصیدن براى مردان و زنان چیست؟
پاسخ: رقص زن براى زنان و مرد براى مردان بنابر احتیاط واجب جایز نیست و تنها رقص زن و شوهر اگر دور از دید دیگران باشد جایز است.
پرسش: مى‌خواستم حکم رقص زن براى زن را در مجالس عروسى اگر صرفاً براى ابراز شادى عروسى باشد را بدانم؟
پاسخ: بنابر احتیاط لازم جایز نیست.
پرسش: رقصیدن مرد در مجلس مردانه چه حکمى دارد؟
پاسخ: بنابر احتیاط واجب جایز نیست.
پرسش: آیا رقصیدن سنتى با رقص‌هاى نوین و غربى در حکم متفاوتند ؟
پاسخ: اگر رقص باشد اشکال دارد.


برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید
رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

پرسش : آیا رقصیدن زن برای شوهر با نوار موسیقی جایز است ؟
پاسخ: جایز نیست.
پرسش: آیا رقص برای ورزش و ایجاد شادی با خواهر یا مادر اشکال دارد؟
پاسخ: به احتیاط واجب جایز نیست.
پرسش: آیا رقصیدن در تنهایی نیز اشکال دارد؟
پاسخ: رقصیدن زن


دیدگاهتان را بنویسید