افزايش معنيداري در سطح سرمي آديپونکتين نشان داد (208)؛ که همگي با نتايج اين تحقيق همسو بودند.
دبيدي روشن در سال 1387 روي زنان فعال و غير فعال طي يک جلسه فعاليت با شدت زياد شاهد تغيير معني داري در سطوح آديپونکتين نشد که با نتايج اين پژوهش همسو نبود و ممکن است به دليل کاهش دوره تمرين بوده باشد (169). دبيدي روشن در سال 1390 روي 30 زن چاق تمرين ديده با شدت زياد تغييري معنيداري در سطح آديپونکتين مشاهده نکرد. کوکر وهمکارانش در سال 2009 نشان دادند 12 هفته تمرين با شدتهاي متوسط و بالا تاثيري بر سطوح آديپونکتين افراد سالمند ندارد که ممکن است به دليل به کارگيري ميزان کم عضلات درگير باشد (180). پاپ و همکارانش در سال 2010 طي يک جلسه تمرين با شدت بيشينه تغييري درسطح آديپونکتين نشان نداد که ممکن است به دليل شدت بالاي تمرينات بوده باشد (203). و با نتايج اين تحقيق همسو نبود. کاهش بافت چربي که به دنبال فعاليت ورزشي روي ميدهد، از عوامل اصلي افزايش آديپونکتين سرم است. پژوهشگران بر اين باورند که کاهش توده چربي بدني به دنبال فعاليت ورزشي به ويژه چربي شکمي سهم مهمتري در افزايش ميزان آديپونکتين سرم دارد. يافتههاي پژوهشي نشان دادهاند که در کنار مدت زمان فعاليت ورزشي، ميزان عضلات درگير در نوع فعاليت نيز از عوامل تاثير گذار در پاسخ آديپونکتين سرم است. در برخي پژوهش ها اينگونه بيان شده که تغييرات مثبت آديپونکتين در اثر فعاليت ورزشي به سبب کاهش توده چربي احشايي (مرکزي) و کاهش مقاومت به انسولين رخ مي دهد.
نتايج تحقيق حاضر نشان دادکه ميانگين تغييرات غلظت هاي LDL ، تريگليسريد و كلسترول در هر دو گروه کاهش معنادار نداشت. اين نتايج نيز با مطالعات خان و همکاران (213)، محبي و همکاران (214) همخواني ندارد. تحقيقات متعددي نشان داده اند که فعاليت بدني سبب افزايش اندازه LDL شده و غلظت LDL با دانسيته کوچک را کاهش ميدهد، به طوري که پس از تمرينات هوازي به مدت 4 هفته، سايز LDL از 271.3 به 273 ?افزايش داشته است(215). هم چنين گزارش شده است که افزايش سايز LDL با کاهش سطوح تري گليسيريد سرم مرتبط است که توضيحي مبني بر افزايش فعاليت آنزيم ليپوپروتيئن ليپاز است(216). مطالعات طولي نشان داده اند زماني که وزن بدن آزمودني ها حفظ شود، معمولاً کلسترول کل و LDL با يک برنامه تمريني هوازي تغيير نمي کند. هنگام فعاليت ورزشي کلسترول به عنوان منبع انرژي مورد استفاده قرار نمي گيرد، بنابراين اين انتظار وجود ندارد که با فعاليت ورزشي غلظت پلاسمايي آن تغيير کند. اگر چه غلظت هاي کلسترول کل ورزشکاران استقامتي و افرادي که به صورت هوازي تمرين مي کنند پايين تر از افراد تمرين نکرده است. بنظر مي رسد اين موضوع به دليل پايين تر بودن وزن بدن و وزن چربي بدن اين افراد است (217).

نتيجهگيري کلي
آديپونکتين که يکي از تنظيم کنندههاي سوخت و سازي تنظيم کنندههاي وزن بدن است. در تمرينات تغييرات مثبتي به همراه داشت به نظر ميرسد ماهيت فزايندهي تمرين با افزايش تدريجي شدت تمرين و اعمال حرکات منظم كه در پژوهش حاضر دنبال شد موجب افزايش مصرف انرژي و افزايش معني دار غلظتهاي آديپونکتين سرم شده است. در حقيقت سازگاري ايجاد شده در اثر تمرينات ورزشي بر روي قشر زنان ميانسال غير فعال جامعه باعث بهبود سيستمهاي قلبي عروقي ميشود(که يکي از مشکلات در حال گسترش اين دوران ميباشد).

پيشنهادات کاربردي برگرفته ازتحقيق
1- با توجه به مشکلاتي که چاقي به دنبال دارد، پيشنهاد مي شود همه افراد، خصوصا زنان که به دليل تحرک کمتر، بيشتر در معرض خطرچاقي هستند، به تنظيم و تناسب وزن بدن خود توجه داشته و در صورت داشتن اضافه وزن يا چاقي، با مراجعه به متخصصين مربوطه به کاهش وزن اضافه خود از راه صحيح و علمي اقدام نمايند.
2- به متخصصين رژيم درماني پيشنهاد مي شود، در هنگام تنظيم رژيم هاي غذايي کاهش وزن، از دانش متخصصين فيزيولوژي ورزش نيز بهره گرفته و در پروتکل هاي کاهش وزن خود، حتما براي تمرينات ورزشي جايگاه ويژه اي در نظر بگيرند.

پيشنهادات براي تحقيقات آينده
1- با توجه به وجود فاکتورهاي مختلف تأثيرگذار در مسير فعاليت آديپونكتين، تحقيق مشابهي در زمينه تأثير روشهاي مختلف کاهش وزن بر بيان ژن و يا سطوح سرمي اين عوامل مانند: لپتين، مايوستاتين، اينترلوکين 6، فاکتور رشد شبه انسوليني،هورمون رشد و… انجام گردد تا از طريق اثبات تغييرات آنها، مزايا و معايب روشهاي مختلف کاهش وزن در اين زمينه آشکار شود
2- مطالعاتي جهت تعيين اثر انواع ديگر رژيم هاي محدود از انرژي از جمله رژيمهاي پر پروتئين، پرکربوهيدرات و…و تاثير آنها بر آديپونكتين سرم بررسي شود.
3- پروتکل تمريني بکاررفته در اين تحقيق هوازي بوده که پيشنهاد مي گردد اثر ساير تمرينات ورزشي از جمله قدرتي و … هم بر سطح آديپونكتين سرم بررسي شود.
4- اين کارآزمايي بر روي زنان ميانسال انجام گرفته، پيشنهاد مي شود گروههاي سني و جنسي ديگر هم مورد بررسي قرارگيرند.
5- به دليل مشکلات زيادي که در جمع آوري نمونه وجود داشت، از انتخاب گروه کنترل صرف نظرشد. پيشنهاد مي شود مطالعات مشابه ديگري با تعداد نمونه بيشتر و در مدت زمان طولاني‌تر انجام بگيرد.

منابع

منابع:

1. Woods SC, Seeley RJ, Porte D, Schwartz MW. (1998). Signals that regulate food intake and energy homeostasis. Science Magazine. 280(5368): 1378-1383. .
2. Hah YJ, Kim NK, Kim MK, Kim HS, Hur SH, Yoon HJ, et al. (2011). Relationship between chemerin levels and cardiometaolic parameters and degree of coronary stenosis in korean patients with coronary artery disease. Diabetes And Metabolism Journal. 35(3): 248-254. .
3. Rhee EJ. (2011). Chemerin: a novel link between inflammation and atherosclerosis. Diabetes And Metabolism Journal. 35(3): 216-218.
4. Narayani U, Sudhan RL. (2010). Effect of aerobic training on percentage of body fat, total cholesterol and HDL-C among obese women. World Journal of Sport Sciences. 3(1): 33-36.
5. Rector RS, Warner SO, Liu Y, et al. Exercise and diet induced weight loss improves measures of oxidative stress and insulin sensitivity in adults with characteristics of the metabolic syndrome. Am J Physiol Endocrinol Metab. 2007; 293.
6. Samuel VT, Petersen KF, Shulman GI. Lipid-induced insulin resistance: unravelling the mechanism. Lancet 2010;375:2267-2277.
7. Nieman DC, Brock DW, Butterworth D, Utter AC, Nieman CC. Reducing diet and/or exercise training decreases the lipid and lipoprotein risk factors of moderately obese women. J Am College Nutr 2002; 21:344-350.
8. Vendrell, J.; Broch, M.; Vilarrasa, N.; Molina, A.; Manuel G?mez, J.; Gutiérrez, C. et al. (2004). “Resistin, adiponectin, ghrelin, leptin, and proinflammatory cytokines: Relationships in Obesity”. Nature; 12, 962-971.
9. Giannopoulou, I.; Fernhall, B.; Carhart, R.; Weinstock, R.; Baynard, T.; Figueroa, A. et al. (2005). “Effects of diet and/or exercise on the adipocytokine and in flammatory cytokine levels of postmenopausal women with type 2 diabetes”. Metabolism; 54: 866-875.
10. Kubota N., Terauchi Y., Yamauchi T., Kubota T. Disruption of adiponectin causes insulin resistance and neointimal formation. J Biol. Chem 2002; 277(29): 25863-25866.
11. Trujillo ME & Scherer PE.. Adiponectin – journey from an adipocyte secretory protein to biomarker of the metabolic syndrome. J Intern Med. 2005; 257: 167-175. .
12. Koerner J, Kratzsch W. Adipocytokines: leptin-the classical, resistin-the controversical, adiponectin-the promising, and more to come. Best Practice & Research. J Clin Endocrinal Metab. 2005; 19(4): 525-546 A.
13. Hu E., Liang P., Spiegelman BM. AdipoQ is a novel adipose-specific gene dysregulated in obesity. J Biol Chem . 1996; 271: 10697-10703.
14. Statnick MA, Beavers LS, Conner LJ, Corominola H, Johnson D, Hammond CD, et al.. Decreased expression of apM1 in omental and subcutaneous adipose tissue of humans with type 2 diabetes. Int J Exp Diabetes Res 2000;1: 81-88.
15. Nadler ST, Stoehr JP, Schueller KL, Tanmoto G, Yandell BS, Attie AD.. The expression of adipogenic genes is decreased in obesity and diabetes mellitus. Proc Natl Acad Sci USA 2001; 97: 11371-11376.
16. Haluzik M, Parizkova J, Haluzik MM. Adiponectin and its role in the obesity induced insulin resistance and related complications. Physiol Res . 2004; 53: 123-129. .
17. Qiao L, Zou C, Van der Westhuyzen DR, Shao J. Adiponectin Reduces Plasma Triglyceride by Increasing VLDL-Triglyceride Catabolism. Diabetes 2008. 57(7): 1824-1833. .
18. Zeng Q, Isobe K, Fu L, Ohkoshi N, Ohmori H, Takekoshi K, Kawakami Y. Effects of exercise on adiponectin and adiponectin receptor levels in rats. Life Sci 2007; 80(5): 454-459.
19. Farshidfar GhR, Yousfi H, Asadi Noughabi F. The effect of Ramadan fasting on Hematocrit and blood Biochemical Parameters. J Res Health Sci. 2006. (6)2: 21-27. [Persian Article].
20. Appel LJ, Champagne CM, Harsha DW, Cooper LS, Obarzanek E, Elmer PJ, et al. Effects of comprehensive lifestyle modification on blood pressure control: main results of the PREMIER clinical trial. JAMA 2003; 289: 2083-93.
21. Kamal Mohmoud Saleh Mansi. Study the Effects of Ramadan Fasting on the Serum Glucose and Lipid Profile among Healthy Jordanian Students. American Journal of Applied Sciences. 2007 4 (8): 565-569. .
22. حقيقي اميرحسين، ياراحمدي هادي، شجاعي مليحه، هدايتي مهدي. تآثير يک دوره تمرين هوازي بر آديپونکتين و رزيستين سرم و متغيرهاي آنتروپومتريک زنان چاق. فصلنامه المپيک. 1392؛ 1(61): 76-61.
23. Amir Rashidlamir, Samira Gholamian, Ahmad Ebrahimi Atri, Mehdi Seyyedalhoseyni, Mahmood Hesar Kooshki. Effect of Regular Aerobic Exercise on Plasma Levels of Resistin and Adiponectin in Active Young Females. J Mazand Univ Med Sci 2013; 23(101): 67-76 (Persian).
24. شيوا فقيه و همكاران. مقايسه اثرمصرف شيركم چربي، شيرسوياي غني شده باكلسيم و مكمل كلسيم بركاهش وزن و چربي بدن درزنان غيريائسه داراي اضافه وزن يا چاقي.. مجله ديابت وليپيد ايران ،دوره9. پاييز88 .
25. Melissa L. Brown1, Lara Bonomi1, et al. Follistatin and Follistatin Like-3 Differentially Regulate Adiposity and Glucose Homeostasis . Obesity (2011) 19, 1940-1949.
26. Groven KS, Engelsrud G. Dilemmas in the process of weight reduction: Exploring how women experience training as a means of losing weight. Int J Qual Stud Health Well-being 2010;5. doi: 10.3402/qhw.v5i2.5125.
27. طاهر، زهره. حامدي نيا، محمد رضا. حقيقي، امير حسين. (1390). تاثير يک

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید