دانلود پایان نامه

فی‌الارض نباشند در مرتبه اول به سه ماه تا یک سال حبس و یا دو میلیون ریال تا ده میلیون ریال جزای نقدی و در مرتبه دوم به تحمل یک سال تا سه سال حبس و یا پنج میلیون ریال تا سی میلیون ریال جزای نقدی و در صورت تکرار به سه تا ده سال حبس و یا ده میلیون ریال تا پنجاه میلیون ریال جزای نقدی و ضبط کلیه تجهیزات مربوطه بنا به مراتب به عنوان تعزیر محکوم می‌شوند.
تبصره1- آثار سمعی و بصری «مبتذل» به آثاری اطلاق می‌گردد که دارای صحنه‌ها و صورقبیحه بوده ومضمون مخالف شریعت و اخلاق اسلامی را تبلیغ و نتیجه‌گیری کند.
تبصره2- دارندگان نوارها و دیسکت‌ها و لوح‌های فشرده مستهجن و مبتذل موضوع این قانون به جزای نقدی از پانصد هزار ریال تا پنج میلیون ریال و نیز ضبط تجهیزات محکوم می‌شوند و نوارها و دیسکت‌ها و لوح‌های فشرده مکشوفه امحاء می‌گردد.
تبصره3- استفاده از صغار برای نگهداری، نمایش، عرضه، فروش و تکثیر نوارها و لوح‌های فشرده غیرمجاز موضوع این قانون موجب اعمال حداکثر مجازات‌های مقرر برای عامل خواهد بود.
ج- عوامل تهیه، تکثیر و توزیع نوارها و لوح‌های فشرده سمعی و بصری که برابر قانون باید دارای پروانه و مجوز عرضه و فروش باشند در صورت نداشتن پروانه نمایش و مجوز عرضه و فروش ولو آنکه فاقد صحنه‌های مستهجن و مبتذل باشد، به دومیلیون ریال تا ده میلیون ریال جزای نقدی و در صورت تکرار به پنج میلیون ریال تا پنجاه میلیون ریال جزای نقدی و ضبط کلیه تجهیزات مربوط به عنوان تعزیر محکوم می‌شوند.
ماده4- هر کس با سوءاستفاده از آثار مبتذل و مستهجن تهیه شده از دیگری، وی را تهدید به افشاء و انتشار آثار مزبور نماید و از این طریق با وی زنا نماید به مجازات زنای به عنف محکوم می‌شود ولی اگر عمل ارتکابی غیر از زنا و مشمول حد باشد حد مزبور بر وی جاری می‌گردد و در صورتی که مشمول تعزیر باشد به حداکثر مجازات تعزیری محکوم خواهد شد.

ماده5- مرتکبان جرائم زیر به دو تا پنج سال حبس و ده سال محرومیت از حقوق اجتماعی و هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم می‌شوند.
الف- وسیله تهدید قرار دادن آثار مستهجن به منظور سوءاستفاده جنسی، اخاذی، جلوگیری از احقاق حق یا هر منظور نامشروع و غیرقانونی دیگر.
ب- تهیه فیلم یا عکس از محلهایی که اختصاصی بانوان بوده و آنها فاقد پوشش مناسب می‌باشند مانند حمامها واستخرها و یا تکثیر و توزیع آن .
ج- تهیه مخفیانه فیلم یا عکس مبتذل از مراسم خانوادگی و اختصاصی دیگران و تکثیر و توزیع آن..
ماده6- رابطه زوجیت مانع از اعمال مجازات مرتکب جرم تکثیر، انتشار و یا توزیع عمده اثر مستهجن نمی‌باشد.
ماده7- زیان دیده از جرائم مذکور در این قانون حق مطالبه ضرر و زیان را دارد .
دادگاه با احراز مکره بودن بزه دیده موضوع صدر ماده (4)، ضمن صدور حکم کیفری، مرتکب را به پرداخت ارش‌البکاره، مهرالمثل یا هر دو (حسب مورد) محکوم می‌نماید. بزه دیده می‌تواند دعوی مطالبه هزینه درمان و ضرر و زیان وارده را در دادگاه کیفری صالحه یا دادگاه محل اقامت خود اقامه نماید.
ماده8- مأموران صلاحیتدار و ضابطان دادگستری، مدیران، کارکنان بخشهای دولتی، عمومی، خصوصی و قضائی که بنا بر اقتضاء شغلی آثار مستهجن در اختیار آنها قرار می‌گیرد، چنانچه با سوءنیت یا برای استفاده مالی مبادرت به انتشار آنها نموده و از مصادیق مفسد فی‌الارض نباشند، به دو تا پنج سال حبس و ده سال محرومیت از حقوق اجتماعی و هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم می‌شوند.
در صورتی که موارد یادشده در اثر سهل‌انگاری افشاء گردد، مسامحه‌کننده به مجازات تا یک سال حبس و مجازات نقدی از ده میلیون ریال تا بیست میلیون ریال محکوم می‌شود.
ماده9ـ اماکن کسب، تولید و توزیع انواع آثار مستهجن (درصورت اطلاع قبلی مالک) به مدت شش ماه و در مورد آثار مبتذل به مدت سه ماه پلمپ می‌شود. در صورت برائت متهم یا صدور قرار منع تعقیب، از ملک رفع توقیف می‌شود. این دستور ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در مرجع قضائی ذی‌صلاح می‌باشد. .
ماده10ـ انتشار آثار مستهجن و مبتذل از طریق ارتباطات الکترونیکی و سایتهای کامپیوتری یا وسیله و تکنیک مشابه دیگر از مصادیق تکثیر و انتشار محسوب و مرتکب حسب مورد به مجازات مقرر در این قانون محکوم می‌شود.
ماده11ـ رسیدگی به جرائم مشروحه موضوع این قانون در صلاحیت دادگاه‌های انقلاب است.
همانطورکه از مواد قانون فوق مشخص است قانونگذار در برخی موادضمن اینکه آثار مستهجن و مبتذل را تعریف نموده است تهیه و توزیع این آثار را برحسب نیاتی که مرتکبین از تهیه آنها دارند مورد مجازات قرار داده است بدون اینکه اساسا هیچ رابطه جنسی برقرارگردد. بطور مثال در ماده 5 همین قانون عنوان شده:
(وسیله تهدید قراردادن آثار مستهجن به منظور سوءاستفاده جنسی، اخاذی، جلوگیری از احقاق حق یا هر منظور نامشروع و غیرقانونی دیگر) یعنی اینکه قانونگذار درواقع نوعی جرم جنسی را جرم‌انگاری نموده که هدف از ارتکاب آن اساسا تمنیات و غریزه جنسی است ولی قالب جرم ارتکابی بنحوی است که در عین حال که یک جرم جنسی به وقوع پیوسته توام با تماس و رابطه نمی‌باشد بعبارت دیگر باید گفت که جرایم جنسی حوزه وسیعی ازجرایم را به خود اختصاص داده که بسته به نوع جرم وکیفیت ارتکاب بشرط اینکه در راستای اطفا غرایز جنسی باشد دارای تقسیم بندی متفاوتی می‌باشد با توجه به اینکه قانون مزبورعلیرغم نقصان‌هایی توانسته درتعریف این قسم جرایم جنسی تعاریفی گویا ارائه دهد از اطناب موضوع خودداری و با آوردن موادی مرتبط از قانون بهمین مقدار اکتفا می‌شود.
مبحث دوم: مصادیق انحرافات جنسی

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در این مبحث تعدادی از انحرافات جنسی که غالبا نمود بیشتری در جامعه دارد بیان می‌شود بر همین مبنا بمانند جرایم جنسی مصادیق این مبحث نیز در دو تقسیم‌بندی بررسی می‌گردد.
گفتار نخست: انحراف جنسی فردی
الف: خویشتن نمایی
«عورت نمایی»، «خودنمایی»، «بدن نمایی»، «خویشتن نمایی»، «نمایش جنسی» همه در یک مفهوم به کار می‌روند. انحراف خودنمایی حالتی است که مبتلایان به آن با نمایاندن قسمتی از بدن خود به سایر افراد، ترضیه امیال جنسی خود را فراهم می‌کنند. درواقع، همان طور که اشخاص عادی از آمیزش جنسی لذّت می‌برند، خودنماها نیز این لذّت را از طریق نمایش اعضای بدن خود کسب می‌کنند . این منحرفان با نشان دادن اندام تناسلی خود، قصد دارند تا قدرت جنسی خود را به رخ دیگران بکشند. نوع نمایشی خودنمای را «استریپ تیز» می‌نامند. برخی از علما نیز خودنمایی را «برهنه دوستی» از نوع انفعالی نام نهاده‌اند.
خودنماها قبل از انجام عمل خود دچار هیجان، تپش قلب و اضطراب شده و پس از آن، احساس راحتی می‌کنند. منحرفان مذکور لذّت جنسی خود را به وسیله نشان دادن آلت تناسلی شان در معابر و اماکن عمومی (همچون کوچه، خیابان، پارک، سینما، رستوران، استخر، کنار دریا، جلوی مدارس دخترانه و…) یا اماکنی که در معرض دید همسایگان و رهگذران باشد (مانند حیاط منزل، باغ داخل اطاقی که از خیابان یا خانه همسایه دیده می‌شود و…) به افراد دیگر اعم از زن و مرد یا خردسال و بالغ، ارضا می‌کنند.
معمولاً مردهای خودنما دارای تمایلات همجنس خواهی نیستند اما از نشان دادن اعضای تناسلی خود در حالت نعوظ به عابرین زن لذت می‌برند؛ البته دیده شده که برخی از آنها کفل خود را نیز نشان داده اند. به هر حال خودنماها به نشان دادن اعضای تناسلی خود قناعت نمی‌کنند بلکه در هنگام این عمل، کارهایی همچون لمس و حرکت آلت تناسلی یا نمایش مجامعت را انجام می‌دهند. این منحرفان قربانیان خود را از میان دختران کمتر از 16 سال انتخاب می‌کنند، لیکن تمایل به تماس جنسی با آنها ندارند و مردان خودنما وقتی از عمل خود لذت می‌برند که قربانیان خود را دچار وحشت، هیجان، شرم و نفرت کرده یا آنها را از محل فراری داده باشند. زیرا بدین وسیله احساس می‌کنند که واقعاً مرد هستند. این منحرفان معمولاً بعد از عمل خود به خودارضایی می‌پردازند و حتی اگر ازدواج کنند، شوهرانی ضعیف و نالایق می‌شوند. بنابراین همچنان که «لازک» در سال1887 نوشته است: «مردان خودنما، تمایلی اجباری و آنی با نمایاندن آلت خود به دختران یا زنان دارند تا در آنها ایجاد وحشت کنند و بدین وسیله از فشار جنسی رهایی یابند.»
خودنماها، بدرفتاری را نسبت به خود، به فراموش شدنشان ترجیح می‌دهند. و به همین علت قانون را نادیده گرفته و حتی درصورت بی توجهی عابرین با اعمالی ازقبیل سوت زدن یا سرفه کردن یا ادای الفاظ رکیک، سعی در جلب توجه آنان می‌کنند.
خودنماها ممکن است از انواع «روان پریشی» رنج ببرند. برخی از آنها نقص فکری دارند و در بعضی دیگر، آثار اختلال‌های منشی دیده می‌شود و همین امر، روان کاوی را در مورد آنها بسیار دشوار می‌سازد. همچنین غالب این منحرفان بسیار خجالتی بوده و نمی‌توانند با جنس مخالف رابطه جنسی طبیعی داشته باشند.
انحراف خودنمایی مختص به سن خاصی نیست و ممکن است انسان را در هر سنی مرتکب آن شود. البته این انحراف در بعضی افراد به صورت ادواری به وجود آمده و شخص را به طور ناگهانی گربیان گیر خود می‌کند. به طور کلی باید گفت خودنمایی به صورت پوشیدن لباس‌های جلف یا نشان دادن قسمتی از بدن به جز آلت تناسلی، بیشتر در زنان قابل مشاهده است. زیرا زنان طبعاً به زینت، زیور، جمال، آرایش و مدهای مختلف علاقه زیادی دارند. برخی از زنان فطرتاً مردکش هستند و تنها وقتی احساس رضایت و خوشبختی می‌کنند که چند مرد را در برابر خود به خاک اندازند. این گونه زنان از قدرتی که روی مردان اِعمال می‌کنند لذّت می‌برند و همین سلطه جویی است که گاهی راه خیانت را پیش پایشان هموار می‌کند.
اما به نظر می‌رسد که خودنمایی به صورت نشان دادن اندام تناسلی، بیشتر در مردان وجود دارد. به کرّات مشاهده شده است که مردهای مسن در مقابل دختر بچه‌ها مرتکب چنین عملی می‌شوند؛ بدین ترتیب که آلت تناسلی خود را در زیر پالتو یا لباس گشاد، آماده کرده و در حضور آنها لباس یا پالتو را کنار زده و آلت خود را نشان می‌دهند و گاهی اوقات هم پس از این عمل استمناء می‌کنند.
ب: مبدل پوشی
اصطلاحات «مبدّل پوشی»، «پوشیدن لباس جنس مخالف»، «تراس وستیسم» ، «تراوستی تیسم» و «ائونیسم» همه در یک مفهوم به کار می‌روند. واژه «تراوستی تیسم» را دکتر هیرشفلد برای نخستین بار در سال 1845 به کار برد. «هاولوک الیس» نیز انحراف مذکور را «ائونیسم» نامید که منبعث از نام شوالیه معروف انگلیسی «ائون اُبومون» (1810-1728م) می‌باشد.
پس از مساله همجنس‌گرایی، انحراف جنسی دیگری که مسائل خاصی را پدید می‌آورد انحراف مبدّل پوشی است که عده‌ای، مبتلایان به آن را با همجنس‌بازان و بچه‌بازان یکی دانسته و با یک چشم به آنها می‌نگرند. برخی دیگر نیز مبدّل پوشان را قانون شکن و مجرم شناخته و معتقد به طرد آنان از جامعه هستند. به هر حال در تعریف انحراف مذکور می‌توان گفت مبدّل پوشی به رفتار ناهنجاری گفته می‌شود که فرد مبتلا به آن با پوشیدن لباس جنس مخالف به لذّت جنسی دست می‌یابد.
مبدّل پوش‌ها اکثراً مرد هستند. این افراد تقریباً در زندگی با جنس مخالف، سازگاری خوبی دارند اما برای رسیدن به لذّت و تهییج جنسی، لباس جنس مخالف را می‌پوشند. البته تعدادی از مبدّل پوش‌ها نیز مردان همجنس گرایی هستند که لباس جنس مخالف را می‌پوشند تا با مردان غیرهمجنس باز، ارتباط جنسی برقرار کرده یا حتی معاشقه کنند، اما سعی می‌کنند طوری وانمود نمایند که هویّتشان فاش نشود.

مردانی که مبدّل پوش هستند با پوشیدن لباس زنانه به سرحد تحریک جنسی رسیده و در همان حال استمناء می‌کنند. البته مبدّل پوشی در زنان نیز دیده می‌شود، اما اصولاً اجتماع نسبت به مردانی که لباس زنانه می‌پوشند، بدبین است و همیشه در تصور عامه مردم این فکر وجود دارد که قصد چنین مردانی، قانون شکنی و سوءاستفاده از لباس زنانه برای ارتکاب جرم می‌باشد. به هر حال زنان مبدّل پوش هم غالباً در هنگام ارتکاب این عمل به استشهاء می‌پردازند.
انحراف مبدّل پوشی که درواقع، تمایل شدید مرضی به پوشیدن لباس افراد جنس مخالف است، گاهی همراه با برگزیدن نام جنس مخالف برای فرد منحرف می‌باشد.
البته لباس جنس مخالف را پوشیدن، اگر برون را دگرگون کند، قطعی است که در درون تأثیری ندارد و برعکس، این «نهاد» انسان است که لباس مطبوع خود را می‌طلبد، یعنی لباسی که متناظر با طبع حقیقی او باشد. بنابراین، طبع همجنس خواهی در مرد او را وادار می‌کند که لباس جنس مؤنث بپوشد تا با قیافه مصنوعی زنانه، مجذوب مردان شود، همچنانکه یک زن با پوشیدن لباس مردانه سعی می‌کند تا توجه زنان را به سوی خود جلب کند. به این ترتیب، طرز لباس پوشیدن فقط معرّف تمایلات افراد است، لکن خصوصیات آنان را به وجود نمی‌آورد.
مبدّل پوشان، متجاوز و خرابکار نیستند. اما ضربه اخلاقی که عمل آنها به اجتماع وارد می‌سازد، قابل توجه است. لذا بی توجهی به منحرفان مذکور در درازمدت باعث به وجود آمدن مسائل حاد اجتماعی مثل تقلید جوانان از این افراد به عنوان «پیروی از مُد» خواهد شد.
نمونه‌ای از مبدّل پوشی
مردی از بدلباسی همسرش در خانه و خوش لباسی او در خارج از خانه ناراحت بود. او اقدامات متعددی را برای حل این مسئله انجام داد اما نتیجه ای به دست نیاورد. سرانجام تصمیم گرفت چند روزی همسرش را ترک کند ولی شب همان روز اول به خانه برگشت. وقتی وارد خانه شد مشاهده کرد چراغ اتاق خواب روشن است. به آنجا رفت و از پشت در صدای زن را شنید که به طرز دل پذیری نام او را می‌برد. وقتی در را باز کرد دید که همسرش جلوی آینه پیچ و تاب می‌خورد و یک لباس زیر مستعمل مردانه را (که متعلق به خود او بود) پوشیده و لباس زیر کثیف دیگری را که برای شوهرش بود و به منظور شستن به خدمتکار واگذار شده بود، به سر و صورت و دهان خود می‌مالد و عاشقانه نام او را بر زبان می‌آورد (بت پرستی جنسی+ مبدّل پوشی). براین اساس مبدل پوشی به عنوان یک انحراف جنسی موردتوجه قرار می‌گیرد
ج: خودآزاری
انحراف جنسی «خودآزاری» یا «آزار دوستی» در اصطلاح «مازوشیسم» یا «مازوخیسم» نامیده می‌شود که از نام «بارون لئوپولد فون ساخر مازوخ» (1895-1836م) نویسنده اتریشی اقتباس شده است. او اولین کسی بود که در داستان‌هایش از زنان و مردان خواهان آزار و شکنجه نام برده است. به نظر او اشخاصی وجود دارند که فقط از این راه به اوج لذت جنسی دست می‌یابند. از رمان‌های مشهور مازوشیتی وی می‌توان به «ونوس در پوستین» و «مسالین‌های وین» اشاره نمود. البته خود «ساخر مازوخ» نیز دارای روحیه و رفتار مازوشیستی بود به طوری که قیافه ای شبیه زنان داشته و خود را از قماش آنان می‌دانست.
نمونه‌هایی از خودآزاری در ادوار تاریخ
یکی از افراد معروف مبتلا به مازوشیسم «ژان ژاک روسو» نویسنده و فیلسوف بزرگ فرانسوی می‌باشد. انحراف آزاردوستی روسو از سن 8 سالگی ظاهر گردید و تا پایان عمر ادامه داشت و چنانچه از اعترافات او برمی‌آید، وی همیشه برای خود صحنه‌های دردناک ذلّت باری از زنان مجسّم و آرزو می‌کرد. حتی اعترافات او سبب آشکار شدن انحراف مازوشیسم در جوانان مستعد گردید به طوری که در نیمه دوم قرن هجدهم، عده زیادی از جوانان، به این انحراف مبتلا بوده و اشتیاق زیادی برای تحمّل ضرب، ستم و تحقیر از دست خانم‌های فرمانروا و مسلّط داشته اند.
در ادبیات غرب، تمایلات مازوشیستی به طور واضح به چشم می‌خورد که از آن جمله می‌توان به آثار «دانته»، «شکسپیر» و «ادگار آلن پو» اشاره داشت.
خودآزاری یا مازوشیسم عبارت است از گرایش بیمارگونه و غیرعادی به ایجاد درد در خود به دست خویش یا به وسیله دیگران. درواقع مازوشیسم حالتی است که در آن فرد مبتلا از درد کشیدن به لذت جنسی دست می‌یابد. در مازوشیسم، درد


دیدگاهتان را بنویسید