های صادر شده از جانب STRP خصوصا ًبرای کشور های در حال توسعه که از غنای علمی و تجربه کافی جهت شناسایی تهدیدها و مدیریت تالاب ها برخوردار نیستند، دارای اهمیت زیادی است.
5 – بودجه کنوانسیون رامسر
کنفرانس دولت های متعاهد مقررات مالی کنوانسیون را بررسی می نماید و بودجه مرکزی را برای سه سال آینده تا نشست عادی آتی مقرر می نماید. کنوانسیون از فرانک سوییس به عنوان پول رایج استفاده می نماید. پیش از آن که پیش نویس بودجه برای نشست عادی دولت های عضو فرستاده شود، پیش نویس توسط دبیرخانه تنظیم گردیده و برای تایید کمیته دایمی برای آن ارسال می گردد. بودجه مرکزی اساسا ً هزینه های ذیل را در بر می گیرد:
فعالیت های دبیرخانه کنوانسیون؛
برخی از مخارج نشست های کمیته دایمی و STRP ، از جمله شامل هزینه مشارکت اعضای کشورهای کمتر توسعه یافته؛
در نظر گرفتن مبلغی برای IUCN برای جبران هزینه های تحمیل شده در نتیجه میزبانی از دفاتر دبیرخانه کنوانسیون؛
در نظر گرفتن مبلغی برای تالاب های با اهمیت بین المللی به منظور مدیریت پایگاه ها و خدمات اطلاعاتی سایت های رامسر؛

پیش بینی مبلغی برای فعالیت های حمایتی CEPA1 کنوانسیون و
______________________________
1 communication, education, Participation, and awareness
در نظر گرفتن مبلغی به منظور حمایت از ابتکارات منطقه ایی بر اساس کنوانسیون.
هزینه سفر نمایندگان کشور های کمتر توسعه یافته، عمدتا ً با مشارکت سایر دولت های عضو تامین میگردد و همچنین باید اشاره داشت که بودجه از طریق اجماع (consensus) دولت های متعاهد حاضر در نشست عادی تصویب میگردد.
6 – کمیته ملی رامسر
توصیه نامه 5.7 نشست دولت های متعاهد و برنامه راهبردی، دولت های متعاهد را به تاسیس کمیته های ملی تشویق نمود. کمیته های مذکور می توانند تمرکز گسترده تری را بر سطح ملی اجرای کنوانسیون داشته باشند. بدین نحو که موسسات دولتی مربوطه، نهاد های علمی و فنی، مقامات ملی و منطقه ای، جوامع محلی، سازمان های غیر دولتی و اشخاص خصوصی به موضوعاتی همچون تدوین سیاست های ملی تالاب، نظارت بر مدیریت سایت های رامسر، مشمول کردن یا خارج نمودن نام تالاب ها از فهرست مونترو با مشکلات حفاظتی خاص، وارد کردن سایت های جدید به فهرست تالاب های با اهمیت بین المللی و ارائه پروژه های پیشنهادی برای دریافت کمک از صندوق کمک های کوچک بپردازند.
علاوه بر این، کمیت های ملی می توانند نظرات تخصصی خود را در گزارش های ملی نشست دولت های متعاهد ارائه نمایند و اجرای قطعنامه و توصیه نامه های اتخاذ شده توسط کنفرانس دولت های متعاهد را بازبینی نمایند.
به طور ویژه، کمیته ملی رامسر مکانیسمی را به منظور گسترش رویکرد کنوانسیون نسبت به معضلات آب و تالاب فراتر از مسائل دولتی که به طور رسمی متعهد به اجرای آن هستند ارائه می نماید. به نحو ایده آلی کمیته های ملی باید در بر دارنده اشخاص و نهاد های دولتی و نمایندگان ذینفعان تا حد ممکن باشد.
سابقا ًتعداد زیادی از دولت های متعاهد کمیته ملی رامسر را تاسیس نموده اند، اگر چه شکل این کمیته ها از یک کشور به کشور دیگر به نحو قابل ملاحظه ایی متفاوت است. برای مثال، برخی از کمیته ها در بر دارنده نمایندگان نهاد های دولتی و سازمان های غیر دولتی مربوطه است، اگر چه در موارد دیگر ممکن است به عنوان کمیته های دولتی و یا نهاد های مشورتی غیر دولتی مطرح گردند. 1
______________________________
1 Ibid, pp, 41-42.
گفتار پنجم: وضعیت کنونی کنوانسیون رامسر و نگاهی انتقادی به آن
تا می 2014 ، از سرتاسر جهان 168 دولت عضو کنوانسیون رامسر بوده اند. بیش از 1،960 مورد تالاب به منظور وارد شدن در فهرست تالاب های با اهمیت بین المللی معرفی گردیده اند، که 190 میلیون هکتار از سطح کره زمین را در بر می گیرد، که به عبارتی می توان گفت بزرگتر از سطح قلمرو فرانسه، آلمان، اسپانیا، ایتالیا و سوییس می باشد.
نظر به اهمیت تالاب ها در محیط زیست جهانی، امروزه کنوانسیون رامسر اهمیتی به مراتب بیشتر از هدف اصلی آن، یعنی حفاظت از پرندگان آبی یافته است.
کنوانسیون رامسر در مقطع زمانی یعنی اوایل دهه 70 میلادی انعقاد یافت که ظهور و تبلور مفاهیم اصول و مفاهیم بنیادین حقوق بین الملل محیط زیست، همچون مفاهیم استفاده عاقلانه و توسعه پایدار در حال شکل گیری بودند. کنوانسیون، مفهوم استفاده عاقلانه را تعریف ننموده بود و همچنین شرایط و مقتضیات اجرای آن را ایجاد نکرده بود. مضافا ً اینکه الزام و تعهدی برای دولت ها به این منظور که فعالیت های صورت گرفته در قلمرو سرزمینی خود را تضمین نموده و یا اینکه مانع از وارد آمدن خسارت به سایر دولت ها نگردد وجود نداشت. در مقابل اسناد محیط زیستی جدید، تعاریف جامعی را از مفاهیم گفته شده ارائه داده اند. علاوه بر این، تعهدات ماهوی کنوانسیون بسیار عام و کلی بوده و فاقد ظرافت های قانونی می باشند. در آن مقطع زمانی، تفاهیم بر روی متونی که بتوانند شروع یک همکاری بین المللی در زمینه ای خاص مثلا ًحول محور محیط زیست را باعث شوند بیش از اجرای آن اهمیت داشته است. (shine,29)
اگرچه کنوانسیون رامسر به طور ذاتی بر مناطق تالابی تمرکز دارد و ( آن هم تالاب ها به عنوان زیستگاه پرندگان آبی)، اما در حال حاضر به دلیل در بر گرفتن دو مفهوم بنیادین از قلمرو گسترده ایی برخوردار است.
اول اینکه: با در نظر گرفتن لیست تالاب های با اهمیت بین المللی در کنوانسیون دولت ها همواره این تعهد را دارند که شاخصه های اکوسیستمی تالاب ها را حفظ نمایند. و دوم اینکه: کنوانسیون تعهد استفاده عاقلانه از تمامی تالاب ها را ارتقا داده است. استفاده عاقلانه از تالاب ها اغلب اوقات با استفاده پایدار مترادف گرفته شده است ، که نسبت به تمامی سایت های دولت های عضو اعمال و اجرا می گردد . به همین دلیل برخی از نظریه پردازان این کنوانسیون را موافقتنامه ایی متکامل و پویا به شمار می آورند . سابق بر این ، تاکید صرف بر فهرست تالاب ها بود، اما در حال حاضر مفهوم گسترده استفاده عاقلانه به طور فزاینده ایی اهمیت یافته است، این تشخیص داده شد که صرف فهرست تالاب ها نمی تواند در حفاظت از تالاب ها مفید واقع شود، بلکه حفاظت یکپارچه و استفاده عاقلانه از تالاب ها نسبت به بهره برداری های داخلی و همچنین خط مشی های مدیریت آبی لازم و ضروری است. دولت های عضو با تفاسیر و رویه های خود در راستای تغییرات و مقتضیات زمانی حرکت می کنند. (Ansari,2011,2)
کنوانسیون رامسر، صرفا ً به عنوان اولین معاهده زیست محیطی بین المللی با هدف انحصاری حمایت از حیات وحش در سطح بین المللی مورد ارزی
ابی قرار می گیرد. در زمان فعلی، متن کنوانسیون بازتابی از کمبود و ضعف های رویکرد حقوقی نسبت به معضلات محیط زیستی که مشخصه بارز اوایل دهه 70 میلادی است، می باشد. کنوانسیون به طور جامع و واضح به وضعیت قانونی تالاب های با اهمیت بین المللی اشاره و تصریحی نداشته و حد و میزان ضروری و لازم از اقدامات یکپارچه دولت ها را در حفاظت از تالاب ها را مقرر نمی نماید. علاوه بر این کنوانسیون شکاف های متعددی در شروط شکلی خود داراست. کنوانسیون رامسر در تلاش است که حق انحصاری دولت ها را بر منابع طبیعی خود، با مسئولیت دولت ها در قبال حفاظت از محیط زیست و استفاده منطقی هماهنگ نمایند. این مفهوم شالوده و بنیانی را برای حقوق بین الملل محیط زیست فراهم می نماید. یک سال بعد لین مفهوم در اصل 21 اعلامیه استکهلم کما بیش مورد استفاده قرار گرفت. (timoshinko,466)
باید اذعان داشت که چالش های جدید مانند تغییر آب و هوا، تحولات و تغییرات در سطوح ملی و بین المللی باعث می گردند که متن کنوانسیون رامسر و مصوبات اولیه که دارای شکل سنتی هستند از قابلیت کافی برای هدایت و مقابله با چالش ها و تحولات جدید برخوردار نباشند و این خود عاملی برای ادامه روند تخریب طبیعت و انواع اکوسیستم ها می شود. طبق گزارش «ارزیابی اکوسیستم هزاره» علی رغم عمر 35 ساله کنوانسیون تالاب ها و عملکرد مثبت و فعالیت های مستمر دولت های طرف کنوانسیون و دبیرخانه در گذشته، تخریب تالاب ها ادامه داشته و این روند در داخل کشورها و مناطق مرزی و ساحلی با شدتی بیشتر از تخریب سایر اکوسیستم ها صورت پذیرفته است. به این روند منفی در گزارش های دبیر کل کنوانسیون رامسر در گذشته مکررا ً اشاره شده بود.
به منظور ایجاد تحرکی جدید و پیشبرد اهداف کنوانسیون، دولت های طرف کنوانسیون طراحی برنامه های راهبردی میان مدت پنج ساله را در دستور کار خود قرار دادند . راهبردهایی که ضمن برطرف کردن برخی نواقص قانونی، عناصر لازم برای افزایش پایبندی را نیز در بر داشته و به ارتقا حفاظت و بهره برداری خردمندانه از تالاب ها منجر گردد. در نشست های کنوانسیون رامسر سه برنامه راهبردی برای دوره های زمانی 1997 تا 2002، 2003 تا 2008 و 2009 تا 2015 مطرح شده مورد تصویب قرار گرفته است.
برنامه های راهبردی کنوانسیون دارای پنج هدف اصلی یعنی استفاده عاقلانه از تالاب ها، توسعه فهرست سایت های رامسر، افزایش همکاری بین المللی، توسعه ظرفیت اجرا و پیوستن به کنوانسیون می باشند و در آن ها اقداماتی که دبیرخانه کنوانسیون، سازمان های بین المللی طرف رامسر و دولت ها بایستی انجام دهند و همچنین نتایج مورد انتظار در خاتمه دوره اجرای برنامه، گنجانده شده است. آخرین برنامه که در حال اجراست دارای 28 راهبرد است که در غالب اهداف اصلی مطرح شده اند.
البته با گذر زمان و با افزایش دولت های طرف کنوانسیون، افزایش سایت های ثبت شده رامسر، وارد شدن تدریجی تشکیلات جهانی محیط زیست به ساز و کارهای مالی حمایت کننده پروژه های مربوط به تالاب ها، برنامه ریزی های راهبردی توسط نشست طرف ها که در گزارش دبیرکل آمده اند مثبت ارزیابی می گردند. اما همزمان تعداد زیاد سایت های موجود در فهرست مونترو، وجود تعداد بسیار زیادتری از تالاب های ثبت نشده در سراسر جهان که باعث می شود دولت ها تعهدی برای حفاظت و بهره برداری عاقلانه از تالاب ها در قبال جامعه بین المللی احساس ننمایند و ادامه تخریب های ناشی از فعالیت های توسعه ای و عمرانی بشر قابل تامل بوده و جای نگرانی فراوان دارد. (امین منصور،44،1390)
گفتار ششم: اشتراک مساعی و همکاری با سایر کنوانسیون های زیست محیطی
مزیت های هماهنگی و همکاری میان کنوانسیون ها و موافقتنامه ایی که وظایف مرتبط و مشترکی را دنبال می نماید انکار ناپذیر است. دبیرخانه کنوانسیون رامسر تلاش زیادی را صرف توسعه همکاری با دیگر سازوکارها و ابزارهای حقوقی زیست محیطی نموده است. به علاوه دبیرخانه رامسر گام های ارزشمندی در جهت ترغیب مقامات اداری رامسر به منظور برقراری روابط کاری نزدیک با همتایان خویش در سایر کنوانسیون ها برداشته است.
همکاری و اشتراک مساعی مذکور پس از بررسی و تصویب چگونگی آن توسط نشست طرفها به مرحله اجرا در آید. 1 موارد مهم اینگونه همکاری ها که در حال اجراست به شرح زیر می باشند؛
کنوانسیون تنوع زیستی: 2 به لحاظ نوع موضوعات زیست محیطی تحت پوشش و اهداف، شباهت زیادی میان مفاد کنوانسیون رامسر به عنوان یکی از بسترهای ضروری برای ادامه حیات و تکثیر گونه های جانوری و گیاهی، و کنوانسیون تنوع زیستی مشاهده می گردد.
زیستی با امضای تفاهم نامه همکاری در ژانویه 1996 متعهد شدند که با طراحی یک برنامه عمل مشترک برای دوره زمانی 1998 تا 1999 با یکدیگر همکاری نمایند. این تفاهم نامه در چهارمین کنفرانس طرف های کنوانسیون تنوع زیستی در 1998 و هفتمین کنفرانس طرف های رامسر در سال 1999 مورد تایید قرار گرفت. دومین برنامه عمل مشترک برای دوره زمانی 2000 تا 2001 و سومین برنامه عمل مشترک همکاری بین واحدهای علمی دو کنوانسیون یعنی STRP و SBSTTA از اهمیت خاصی برخوردار است.
کنوانسیون حفاظت از گونه های وحشی مهاجر موسوم به کنوانسیون بن: 3 چنانچه از عنوان کامل کنوانسیون رامسر مشخص است،4 یکی از اهداف تدوین کنندگان کنوانسیون، حفاظت از تالاب به عنوان زیستگاه پرندگان آبی بوده است. این واقعیت ایجاب می نماید که بین کنوانسیون بن و کنوانسیون رامسر همکاری نزدیکی وجود داشته باشند. در
فوریه 1997 تفاهم نامه ای بین دبیرخانه های دو کنوانسیون امضاء شده و در آن ها راه های همکاری در جهت اجرای مفاد دو کنوانسیون، اقدامات حفاظتی مشترک، جمع آوری و نگهداری داده ها و تحلیل آن ها و برخی اقدامات دیگر مشخص شده اند.
______________________________
1 برای مطالعه بیشتر رجوع شود به :
_The Ramsar Strategic Plan 2009 -2015 adopted in 2008 provides direction under Stategy 3.1.

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

_ Resolutions VII.4, VIII.5, IX.5 and X.II.
2 Convention On Bioligical Diversity.
3 Convention On Migratory Species که مقرر آن در شهر بن آلمان می باشد و جهت استفاده از گونه های مهاجر خصوصا پرندگان تلاش می نماید.
4 کنوانسیون تالاب های با اهمیت بین المللی خصوصا به عنوان زیستگاه پرندگان آبی.
کنوانسیون میراث فرهنگی: 1 یک تفاهم نامه بین دبیرخانه کنوانسیون رامسر و مرکز میراث جهانی در ماه می 1999 امضا گردید و اساس همکاری بین دو دبیرخانه گردید. اعزام هیات های مشورتی کارشناسی مشترک در سالهای 2000 و 2001 به منطقه ایشکول در تونس، به مناطق جوج و دیالینگ در سنگال و موریتانی و دریاچه سربارنا در مغولستان از نتایج همکاری بین دبیرخانه کنوانسیون رامسر و مرکز میراث جهانی می باشند.

برنامه انسان و کره مسکون یونسکو : 2 یک برنامه کاری مشترک بین کمیته دایمی رامسر و شورای هماهنگی بین المللی برنامه کره مسکون تهیه گردید. این برنامه در بیست و ششمین کمیته دائمی رامسر در 7 دسامبر 2001 و در هفتمین نشست شورای هماهنگی بین المللی برنامه انسان و کره مسکون در 20 مارس 2002 به تایید رسید. بر اساس این برنامه کاری، یک تارنمای مشترک از سایت هایی که در دو دبیرخانه ثبت شده اند ایجاد گردید.
بدیهی است که همکاری بین دبیرخانه رامسر و شورای یاد شده در خصوص سایت های مشترک باعث ارتقا حساسیت ها شده و نشان دهنده اهمیت فوق العاده سایت ها می باشد.
کنوانسیون بیابان زدایی: 3 وضعیت تالاب و حوزه آبریز رابطه ای غیر قابل انکار و مستمر با پدیده بیابان زدایی دارد. جریان آب رودخانه ها و تالاب های با وضعیت مطلوب بر میزان پوشش گیاهی مناطق اطراف، افزایش رطوبت هوا، حیات وحش، زندگی انسان ها و نیز توسعه صنعت شیلات و گردشگری اثر مستقیم دارد و در نتیجه مانعی طبیعی در مقابل گسترش بیابان و پدیده بیابان زدایی محسوب می گردند. از این رو همکاری بین دبیرخانه های کنوانسیون رامسر و کنوانسیون بیابان زدایی از اهمیت زیادی برخوردار است. در این چارچوب، امضای تفاهم نامه همکاری بین دو دبیرخانه در دسامبر 1998 در حاشیه دومین نشست طرف های کنوانسیون بیابان زدایی در داکار پایتخت سنگال قابل توجه است. در تفاهم نامه یاد شده راه های افزایش ارتباط بین دو دبیرخانه، هماهنگی فعالیت ها و جلوگیری از دوباره کاری مورد اشاره قرار گرفته است.
_____________________________
1 World Heritage Convention.
2 Man and Biosphere Program
3 United Nation Convention to Compat Desertification in Countification in Countries Experiences Serious Drought and/or Desertification, Particularly in Africa
کنوانسیون تغییر آب و هوا: 1 کنوانسیون تغییر آب و هوا از اهمیت فراوانی در میان معاهدات چند جانبه


دیدگاهتان را بنویسید