دانلود پایان نامه

بندی مدلهای نظری سیستمهای کل از گونه پیش بینی کننده و اثرات اکولوژیکی است.
شکل2-10. سیستم گردشگری، چشم انداز محیطی(دیدگاه هولدن)
منبع: هولدن، 2000: 9

2-9. اثرات جهانگردی و حضور توریست در کشور
1- اقتصادی:
جهانگردی صادرات نامرئی خدمات و محصولات است. مثلاً هزینههایی که یک جهانگرد در سرزمین دیگر مصرف میکند هزینه غذایی تفریحات، مسکن، حمل و نقل، خرید هدایا، کالاهای بومی که ارزی است (کاظمی، 1389). جهانگردی فرآیندی است که سایر بخشهای اقتصادی دیگر را فعال میکند. به عنوان مثال: توسعه جهانگردی سبب گسترش و توسعه جاده ها، فرودگاهها، امکانات بندری، ترمیم، بناهای تاریخی، تجارت و غیره شد (گو و پنگ، 2011).
ایجاد فرصتهای اشتغال به گونهای که باید بگویم ایجاد هتل، مراکز جهانگردی سبب جذب کارکنان خدماتی، بهبود کیفیت فرآوردههای صنعتی، غذایی، صنایع دستی. جهانگردی به عنوان یک عامل اقتصادی عمده و بسیار مؤثر در سالهای اخیر مورد توجه فراوان قرار گرفته، از مزایایی که جهانگردی از نقطه نظر اقتصادی دارد، گستردگی زمینه اشتغال در آن است.
به لحاظ خصوصیت ویژه جهانگردی که همانا مصرف و گردش پول است برای بسیاری از خدمات و کالاها ایجاد تقاضا میشود که همگی موجب پدید آمدن رشد متوازن در اقتصاد در اقشار کشور و پذیرایی جهانگرد است.
2- اجتماعی
تأثیر دگرگونی شرایط، فرهنگی بر روی جهانگردی واضح است زیرا آمارهای رسمی و اموری که از طرف کارشناسان و متخصصین بخش جهانگردی ابراز میشود و مورد توجه قرار گرفته نمایشگر آن است که بعضی متغیرها نظیر سن، جنس، درآمد، میزان تحصیلات، اموال شخصیه، شغل و غیره بر چگونگی جهانگردی اثر فراوان دارد.
جهانگردی عاملی است برای شناخت تمدن، فرهنگ سرزمینها وقتی که عده ای از مردم دیار دیگر اقامتی دارند، با آداب و رسوم آن مردم آشنایی پیدا میکنند و خواه ناخواه تحت تأثیر قرار میگیرند و قسمتی از این اثرات اجتماعی را با خود حفظ و به سرزمین خود میبرند و میتوان گفت جهانگردی است که موجب آشنایی تمدنها با یکدیگر است (گو و پنگ ، 2011).

3- فرهنگی
گرچه فرهنگ از نظر علم مردم شناسی مجموعه ای از شناختها و اعتقادات است، ارزشها و تعلیمات اجتماعی را در بر میگیرد ولی به آن اکتفا نگرده و همزمان شیوه های رفتاری مردم را شامل میشود. جشن‌های مردمی، مراسمی که در موفقیتها و زمانهای خاصی برگزار میشود و یا شرکت در ورزشهای گوناگون، جزء رفتارهای مردمی است که جهانگردی نیز به نوبهی خود یکی از شیوه های فرهنگی از رفتارهای مردم است که میدان فعالیت آن روز به روزدر حال گسترش و تکوین است در پی هرگونه تغییری که در فرهنگ مردمی بوجود میآید طبعاً پاره ای از عوامل شناخت و آگاهی نیز در بر میگیرد که به خوبی میتوان دگرگونی و تغییر کمی و کیفی در ابعاد جهانگردی را مشاهده نمود. مثلاً کاهش ارزشهای مذهبی قومی پاسخگوی نقصان در جهانگردی مذهبی خواهد بود یا بالعکس و یا در کم شدن تعداد نفرات خانواده و وابستگی آن میتوان به کاهش جهانگردی خانواده پی برده. تجربه جهانگردی از اموری است که نه تنها به پیشرفت فرهنگی منجر می شود بلکه سرچشمه فرهنگ است (وان بنن، 2007).
4- بین المللی
مسافرت مردم، اقامت در یک سرزمین مسائلی را در سطح مملکت و دولت بوجود میآورد که در حد نهایی خود با ارتباط سیاسی بین ملتها و برقراری سلسله مقررات بین المللی به منظور حفظ حقوق افراد یک سرزمین در یک سرزمین دیگر منتهی میشود.
پیوستگی دو ملت با یکدیگر و ارتباطات معنوی اغلب ایجاد در زمینه های بسیار مساعد در روابط بین المللی مینماید. برقراری مجامع و کنفرانسهای بینالمللی به منظور تبادل افکار و عقاید مسافرتهای فرهنگی، بازدیدهای دوستانه و بالاخره جمع شدن ملتها به دور هم از نمونه های بارز جهانگردی است و عامل پردازش در روابط بین الملل و تأمین صلح و امنیت جهانی محسوب میگردد. به همین دلیل گفتهاند جهانگرد، عامل صلح است.
5- کسب اخبار و اطلاعات
از دیگر اثرات مثبت حضور توریست و صنعت جهانگردی کسب اخبار و اطلاعات مورد نیاز از کشورها در جهت برنامه ریزی دقیق تر در نحوه کار و برخورد بین الملل با آن کشور میباشد.
2-10. اشتغال و جهانگردی
مجموعه فعالیتهای گسترده ای که معمولا در اثر توسعه گردشگری در کشور ایجاد میکند بیش از هر بخش اقتصادی؛ فرصتهای شغلی فراهم میآورد (گو و پنگ ، 2011). این بدان علت است که صنعت جهانگردی اصولا یک فعالیت خدماتی است و نیروی انسانی بیشتری میطلبد.
اثرات افزایش اشتغال در بخش گردشگری کشورهای در حال توسعه مساعدتر از کشورهای صنعتی است زیرا در کشورهای در حال توسعه زمینه و امکانات رشد صنعتی محدود است. فعالیتهای صنع جهانگردی عمدتا شامل صنایع ساختمانی (مانند هتلها ، متلها ، دهکدهها و امثال آنها) صنایع غذایی (مانند رستورانها، چایخانهها، و غیره) بخش تجاری جهانگردی (مانند آژانسهای مسافرتی ، تور گردانها و مشابه آن) صنعت حمل و نقل (مانند خطوط حمل ونقل هوایی، شرکتهای حمل و نقل دریایی، شرکتهای اتوبوس رانی، خطوط راه آهن، شرکت و آژانسهای کرایه اتومبیل و غیره) راهنمایان، مراکز فروش کالاهای سوغاتی و هدایا، صنایع دستی، مراکز تفریحی و امثال آنها میباشد (لومسدن،1390).
بررسیهایی که بخش جهانگردی بانک جهانی در مکزیک و کنیا به عمل آورده است، نشان میدهد برای هر واحد سرمایهای که در بخش گردشگری صرف میشود، بیش از هر بخش فعالیت اقتصادی دیگر فرصتهای شغلی جدید ایجاد میگردد.
بررسیهای مشابهای که توسط سازمان جهانی در سایر کشورها به عمل آمده، به نتایج مشابهی رسیده است. رابطه میزان سرمایهگذاری و فرصتهای شغلی که بر اثر آن فراهم میشود، در تمام کشورها و مناطق مختلف یکسان و به یک نسبت نیست بلکه بر اثر عوامل مشروح زیر متناوب می باشد:
– خصوصیات سیستم اقتصادی و سیاست اشتغال کشور
– ابعاد مؤسسات توریستی، نوع مدیریت، درجه ماشینی بودن صنایع، میزان استفاده از خدمات کامپیوتری و فصلی بودن فعالیت.

با نگاهی به آمارها و پیش بینیهای سازمان جهانی جهانگردی و شورای جهانگردی و مسافرت جهانی، در مییابیم که صنعت گردشگری به عنوان بزرگترین سازمان یا نهادی که میتوان به کارگیری نیروی انسانی را داراست، در بسیاری از کشورها به صورت بزرگترین کارفرما درآمده است:
این صنعت در اروپای شرقی 4/9 درصد از حقوق کلیه کارکنان را میپردازد.
– در سال 1994، بیش از 1/7 تریلیون دلار دستمزد یا حقوق از طریق صنعت گردشگری پرداخت شده است، یعنی مبلغی برابر با10/3 درصد کل دستمزدها وحقوقهای کارکنان سراسر دنیا.
– در جزایر و کشورهای حوزه کارائیب 18/7 درصد دستمزد و حقوق کارکنان از طریق صنعت گردشگری پرداخت میشود.
– پیشبینی میشود در سال 2015 مشاغلی که به وسیله صنعت جهانگردی ایجاد میشود، به میزان 5/9 درصد رشد یابد.
اشتغال زایی صنعت گردشگری به سه گروه به شرح زیر تفکیک میگردد:
اشتغال مستقیم: مشاغلی که کارکنشان با جهانگردان در تماس هستند و به صورت مستقیم با تجربه های جهانگردی سرو کار دارند، مانند: مهمانخانهها، کارکنان مهمانپذیرها، شرکتهای هواپیمایی و کشتیرانی، دفاتر خدمات جهانگردی، کارکنان مراکز تفریحی و فروشگاههایی که در این بخش کار میکنند.
اشتغال غیر مستقیم: آنهایی هستند که با واحدهایی که در این صنعت به صورت مستقیم ایجاد شغل میکنند در تماس هستند، مانند: شرکتهایی که مواد و ملزومات مورد نیاز مهمانپذیرها را تأمین میکنند، شرکتهای ساختمانی که مهمانخانهها را میسازند و تولید کنندگان هواپیما.
اشتغال القایی: مشاغلی که از مشاغل
مستقیم و غیر مستقیم بخش جهانگردی در اقتصاد ملی به وجود میآید ارقام ارائه شده در بالا، که منتج از بهره وری نیروی کار و سطوح پرداخت میباشد، در عین حال نشانگر این نکته است که صنعت جهانگردی در کشورهایی که در سطوح پایین تری از توسعه قرار دارند، به شکل قابل توجهی در سهم اشتغال نقش دارد.

2-11. نقش صنعت توریسم در توسعه اقتصادی و اجتماعی
در فایدهمندی توریسم، هم از جنبه اقتصادی و هم از جنبه اجتماعی اتفاق نظر وجود دارد. به لحاظ اقتصادی، اساسی ترین کارکرد توریسم بویژه توریسم داخلی توزیع مجدد درآمدها، تسریع گردش پول وایجاد اشتغال است. از نظر اجتماعی نیز توریسم باعث می شود که شناخت مردم یک کشور از چگونگی زیست، باور داشتها و فرهنگ وسنن ساکنان نواحی مختلف کشور افزایش یافته و با آثار فرهنگی و ملی گذشته خود آشنا شوند (وان بنن، 2007).
بدیهی است که این فرآیند، تحکیم وحدت ملی را به دنبال خواهد داشت. ازسوی دیگر، توریسم یکی از سالمترین انواع گذران اوقات فراغت است. بیجانیست که میزان رشد آن را یکی از شاخصهای توسعه یک کشور بشمار آوریم.
افزایش رشد توریسم، مستلزم بالارفتن کیفیت زیر بناهای توریستی، از قبیل: جادههای درجه یک، تأسیسات اقامتی مناسب، وجود آب، برق و تلفن و بالاخره امنیت اجتماعی است که جملگی ملاکهای توسعه یک کشور به حساب میآیند (لومسدن،1390).
توریسم میتواند فراگرد نوسازی یک جامعه را سرعت بخشد و مسیر آن را تغییر دهد اما پیشرفت حاضر و آماده ای را در اختیار نمیگذارد.
سرمایهگذاری در صنعت توریسم، مشخصاً دارای دو بعد اجتماعی و اقتصادی است که اثرات اقتصادی آنرا میتوان در سطوح ملی و بین المللی بشرح زیر برشمرد:
کسب درآمد ارزی
متعادل کردن توزیع درآمد
تسریع گردش پول
جذب سرمایه های سرگردان و به جریان انداختن آن درسرمایه گذاریهای سالم
ایجاد اشتغال و بهره گیری از منابع راکد مانده
کاهش مسافرتهای توریستی خارج از کشور و جلوگیری از خروج ارز
اما از آنجائیکه سرمایهگذاری در این بخش همچون در سایر بخشها سود آوری ندارد و اصولاً دیربازده است، مشارکت همه جانبه و موثر دولت در این زمینه ضرورت دارد، این مشارکت باید در اشکال سرمایه گذاری مستقل و مشترک، اعطای وام و اعتبار با شرایط مناسب و اتخاذ سیاستهای مشوق به منظور جلب سرمایه های راکد و سرگردان بخش خصوصی باشد (امین بیدختی، 1389).
صنعت جهانگردی به مثابه یکی از وجوه توسعه – اجتماعی عمده کشورها پذیرفته شده است. آثارمثبت آن بر پیکر اقتصاد ملی امری بدیهی و روشن است.
اهداف عمده این صنعت را می توان بشرح زیر فهرست کرد:
افزایش درآمد ملی

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید
رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

توزیع بخشی و منطقهای درآمد
فزونی درآمد نسبت به سرمایه
اتکا به منابع داخلی
بهره برداری ازمنابع توریستی
تسریع روند عمران منطقهای
تنوع بخشی به فعالیتهای کشور
اشتغال غیرقابل مکانیزه
فعال کردن صنایع کشور
افزایش رونق کسب صاحبان واحدهای تجاری منطقه
ایجاد تفریحات سالم
تامین سلامت روانی جامعه
تنظیم اوقات فراغت مردم
افزایش بهره وری کار
تحکیم وحدت ملی
شتاب بخشی به فرهنگ توسعه
درهم شکستن فاصله های قومی و نژادی
ایجاد زمینه های تفاهم بین المللی
هرکدام از موارد فوق در شرایط مساعد میتواند به اهرم توسعه اقتصادی- اجتماعی کشوری، منطقهای و استانی تبدیل گردد.
2-12. امنیت و تأثیر جهانگردی بر آن
امروزه «امنیت» به عنوان مهمترین و زیربناییترین اصل در تدوین استراتژی توسعه صنعت جهانگردی کشورهای جهان بشمار میرود. صنعت ظریف و بسیار پیچیده جهانگردی ارتباط تنگاتنگ با برقراری امنیت همه جانبه در سطوح ملی، منطقه ای و بین المللی داشته و هر گونه بروز ناامنی و بکارگیری خشونت در سطوح مختلف، زیانهای جبران ناپذیری را بر این صنعت وارد میسازد. امنیت چیزی جز تفاهم و مشارکت عمومی جمعیت ساکن یک واحد سیاسی برای رسیدن به رفاه نیست. این جمعیت بایستی به سطحی از درجه آگاهی به منظور درک موقعیتها و برای ایفای نقش بیضرر بر سرتا سر آن توانایی دولت و ملت جهت حفظ و بهرهگیری از فرهنگ و ارزشها افزایش یابد و اینم همان امنیت ملی است (لومسدن،1390). لذا اگر ما به این نیجه رسیدهایم که توسعه جهانگردی در ایران میتواند برای کشور، درآمدزا باشد، اشتغالزا باشد از طریق افزایش شغل، مفاسد اجتماعی که در نتیجه بیکاری گریبانگیر جامعه ما شده است را از بین ببرد و از طریق توریست است که درآمد زیاد و امنیت ملی جامعه تأمین میشود و بار کاری قوه قضائیه و نیروی انتظامی کم شده و در نتیجه کارایی در این دو بال اجرایی تأمین کننده امنیت در هر جامعه بالا رفته و میتوان گفت ورود توریست بر امنیت کشود نه تنها تأثیر بد نمیگذارد بلکه با توجه به مطلب بالا باعث ایجاد امنیت در یک کشور میشود. برای مثال میتوان به کشور یونان اشاره کرد که با جمعیت 10 میلیونی سالانه 12 میلیون توریست دارد که ورود این مقدار توریست باعث ایجاد مراکز بین المللی بسیار زیاد در سطح این کشور است که به دلیل داشتن ضامن کشورها در این کشور باعث ایجاد امنیت در آن و عدم حمله احتمالی به آن است.
2-13. جایگاه گردشگری در سند چشم انداز 20 ساله گردشگری:
با توجه به این که ایران در بخش جاذبه های طبیعی و اکوتوریسم رتبه پنجم و در بخش جاذبه های تاریخی و باستانی رتبه دهم دنیا را دارد. بر اساس پیشبینیها در پایان برنامه هفتم توسعه که مصادف با پایان سند چشم انداز 20 ساله کشور است، باید ایران سالانه به 20 میلیارد دلار درآمد ارزی در سال دست یابد.
2-14. گردشگری در ایران
ایران یکی از ده کانون مهم شکل گیری تمدن بشری در جهان بوده و نخستین آثار مدنیت که در این سرزمین کشف شده، به هزارهی پنجم قبل از میلاد مسیح تعلّق دارد. چنانکه ورود آریاییها در هزارهی دوم پیش از میلاد، به این کشور و حکومت عیلامیها، مادها، هخامنشیان و… . حکایت از ایجاد تمدن پربار و دیرینه، در این سرزمین دارد. این کشور پهناور در طیِ دوره های مختلف، مورد توجه بسیاری از افراد بوده است و به منظورهای خاصی از جمله تجارت و داد و ستد، تفریحی، فرهنگی و… به آن مسافرت میکردند و همچنین به دلیل وجود آداب و رسوم مختلف در این کشور، از جمله پناه بردن به طبیعت در ایامِ مختلف سال به صورت دسته جمعی و گروهی، نشان از وجود روحی گردش و تفریح را در بین مردم این سرزمین داشته است. کشور ایران علاوه بر دارا بودن موقعیت مناسب و مساعد جغرافیایی، دارای مواهب طبیعی و اکتسابی است که هر کدام به تنهایی و یا روی هم قادرند، این کشور را به انواع جاذبههای قابل عرضه به جهانگردان مجهز سازند (امین بیدختی، 1389).

 
 
در ایرانِ پس از اسلام، با توجه به سابقهی زندگی مدنی و تجربیات حاصل از حسنِ خلق و رفتارهای موجود نزد ایرانیان که از گذشته های کهن باقیمانده و بویژه در پرتوی اجرای آیات قرآن کریم و احکام اسلامی، گردشگری رونق بیشتری یافته و با ایجاد تأسیسات جدید رفاهی و درمانی، ایجاد مهمانسرا و محل پذیرایی از میهمانان به طریق وقف، باعث شد تا گردشگری در ایران به مرحلهی تازهای برسد که در سفرنامهها و یادداشتهای سیاحان متعدد و مشهور ایرانی و خارجی از ایران، به نیکی یاد شده است.
در زمینهی گردشگریِ ایران، بویژه از قرن هفدهم میلادی و در دوران حکومت صفویان، ایران به عنوان یک کشور مورد توجه جهانگردان، قرار گرفت و اذهان اروپائیان را به خود جلب نموده و… نام «جرج کلارک »، « مادام دیولافو »، « آنتونی شرلی »، « تاورنیه »، « شاردن » است. در این دوره میتوان از سیاحان و گردشگران مختلفی از جمله بود که به ایران سفر کردهاند.
هر چند گردشگری در این سرزمین سابقهی طولانی دارد اما هیچگاه به عنوان یک صنعت، به شکل امروزی که دارای تشکیلات منظم و قوانین و مقررات ویژهای باشد و درآمد زایی نماید، مورد توجه نبوده است. برای اولین بار، از سال 1314، ادارهای در وزارت کشور بنام ادارهی امور جهانگردی تأسیس شد که فعالیت آن محدود به چاپ نشریات و کتابچههای راهنمای گردشگری ایران بود و در نهایت در سال 1342، سازمان جلب سیاحان رسماً کار خود را آغاز نمود. این سازمان که به ارائهی طرحها و برنامه ریزیهای وسیع زیربنایی در امر گردشگری موفق شد، در سال 1353، جزء تشکیلات

دسته بندی : پایان نامه مدیریت

دیدگاهتان را بنویسید