دانلود پایان نامه

اساس مطالعات انجام شده پیرامون سرمایهی اجتماعی و با اتخاذ رویکردی سیستمی پیرامون این مفهوم، علاوه بر اینکه امکان شناسایی و احصاء ابعاد و عوامل تشکیلدهندهی سرمایهی اجتماعی برای محققان، صاحبنظران و مسئولان آموزشی فراهم میگردد، در درک، تبیین و پیشبینی جامع این مفهوم نیز به آنها یاری می‏رساند.
2 ـ 1 ـ 2 ـ 5 ـ سطوح سرمایهی اجتماعی
پیرامون سطوح سرمایهی اجتماعی میان صاحبنظران اختلاف نظر وجود دارد. به عنوان نمونه از نظر گروهی از محققان، سرمایهی اجتماعی قابل تفکیک به سه سطح خرد، میانی و کلان میباشد که در ادامه به توضیح مختصری پیرامون هریک پرداخته شده است (شجاعی باغینی، 1387):
1 ) سطح خرد (فردی)
سرمایهی اجتماعی فردی بیانگر مجموعهای از منابع میباشد که اعضای شبکه‌ی فردی از طریق برقراری رابطه با دیگران بدان دست مییابند و قابل تفکیک به دو بُعد شناختی و ساختاری میباشد. در توضیح این دو بُعد میتوان گفت بر خلاف سرمایه اجتماعی ساختاری که بسیار محسوس و قابل لمس است و به اشکال مختلف سازمانهای اجتماعی شامل نقشها، قواعد و رویه های معمول سازمانی میپردازد؛ سرمایهی اجتماعی شناختی، مفهومی انتزاعی است که بیانگر ابعاد غیر ملموس، نگرشها و هنجارهای رفتاری، ارزشها، اعتماد و تعاملات میباشد (گروتر و باستلار ، 2001). علاوه بر تقسیمبندی مذکور از سرمایهی اجتماعی فردی، از منظر فلپ (2002) نیز سرمایهی اجتماعی مشتمل بر سه بُعد به شرح ذیل میباشد:
حجم شبکه (تعداد افراد موجود در شبکه)
منابع موجود در شبکه
میزان دسترسی به این منابع
2) سطح میانی (جمعی)
بر خلاف سرمایهی اجتماعی فردی که افراد به آن به عنوان ابزاری جهت نیل به خواستههای خود نگاه میکنند (بوردیو، اریکسون و لین، 1999) در سرمایهی اجتماعی جمعی، سرمایه به عنوان امری دانسته می‌شود که به طور جمعی تولید میشود و کل اجتماع از آن بهرهمند میشوند. به عبارتی از این نظر سرمایهی اجتماعی دارای یک نفع جمعی است که در قالب هنجارهایی مانند اعتماد تجلی مییابد. در این رابطه پوتنام (2000) با تعیین دو بُعد ساختاری (شبکه های اجتماعی) و فرهنگی (هنجار اجتماعی)، پیوندهای بین افراد (شبکه های اجتماعی) و هنجارهای اعتماد و معامله به مثل را که از این پیوندها ناشی می‌شود را سرمایهی اجتماعی مینامد.
3) سطح کلان (نهادی)
مطابق با این سطح، یک شبکهی خاص سرمایهی اجتماعی در درون یک سیستم اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کلانتری قرار دارد که ضمن شکلدهی به ساختارهای اجتماعی آن شبکه، توسعهدهندهی هنجارهای اجتماعی آن نیز میباشند. لذا توجه به آن در تحلیل و توسعهی سرمایهی اجتماعی یک سیستم حائز اهمیت است.
از منظر گروه دیگری از محققان سطوح سرمایهی اجتماعی قابل تفکیک به سطوح سه‏گانهای به شرح زیر است ( شجاعی باغینی، 1387؛ کمیسیون بهرهوری استرالیا، 2003):
الف) سطح پیوندی (محکمکننده)
این سطح از سرمایهی اجتماعی، به روابط بین گروه های نسبتاً همگن ( مانند یک گروه مذهبی، قومی و …) اشاره دارد که بهدلیل عدم پیوستگی با سایر سازمانها و تقویت پیوندهای اجتماعی درونگروهی جنبهی انحصاری به خود میگیرد.
ب) سطح پلزننده
این سطح از سرمایهی اجتماعی نیز به فعالیتهای فراگیری اشاره دارد که مشتمل بر افراد متعددی با خاستگاههای متفاوت (گروه های ناهمگن) میباشد که به خاطر یک هدف مشترک با یکدیگر کار میکنند.
ج) سطح ارتباطی (پیونددهنده)
در این سطح از سرمایهی اجتماعی نیز به روابط افراد و گروه ها به صورت افقی و عمودی اشاره میشود که امکان دستیابی به شأن و قدرت اجتماعی را از طریق برقراری رابطه با گروه های مختلف اجتماعی فراهم میآورد.
نظر به آنچه گفته شد، میتوان گفت، سرمایهی اجتماعی مفهومی چندبعدی و متشکل از ابعاد و عناصر متعددی است که هم بر پیوندها و ارتباطات میان اعضای یک شبکه به عنوان یک منبع با ارزش مینگرد و هم از طریق ویژگیهایی چون هنجار و اعتماد اجتماعی به تسهیل همکاری و هماهنگی دو جانبه بین افراد یاری میرساند. بنابراین توسعهی سرمایهی اجتماعی علاوه بر اینکه به انسجام درونی سازمانها از جمله دانشگاهها کمک میکند، به بهبود عملکرد اعضا و در نتیجه بهبود وجهی بیرونی دانشگاه نیز یاری خواهد رساند. لذا شایستهی توجه و توسعه است.
2 ـ 1 ـ 3ـ رضایت تحصیلی
2 ـ 1 ـ 3ـ 1 ـ تعریف رضایت تحصیلی
مفهوم رضایت و رضایت تحصیلی دانشجویان که بیانگر میزان احساسات و نگرشهای مثبت دانشجویان به وضعیت موجود آموزشی میباشد، مهم ترین و شایعترین موضوعات در حوزهی رفتار سازمانی در شرایط پر رقابت امروز محسوب میشود (اسپکتر، 1997). از دیدگاه بسیاری از صاحبنظران، رضایت تابع عملکرد ذهنی و انتظارات افراد است. بههمین دلیل، هر گونه احساس خوشایندی که نتیجهی مقایسهی عملکرد ذهنی افراد با انتظارات آنان باشد، رضایت نامیده میشود (فارسیجانی، 1386).

رضایت یکی از ویژگیهای رفتار فردی محسوب میشود که به واسطهی فرهنگ سازمانی، موجب شکلگیری نگرشها و رفتار سازمانی افراد میشود (تسوئی و کایفدکار، 2007). اُلیور و دیساربو (1989) نیز رضایتتحصیلی دانشجویان را به معنی تناسب بین ارزشیابی ذهنی آنها با تجارب و پیامدهای متنوع ارزشیابی شده از آموزش میدانند. لذا از این منظر، رضایت تحصیلی دانشجویان متأثر از رضایت کلی آنان از میزان تحقق انتظاراتشان میباشد. سیمور (1993) نیز با بیان این نکته که هر چه در کلاس اتفاق میافتد و هرگونه گزینش علمی که توسط دانشجویان صورت میگیرد، منفک از تجارب کلی آنها در زندگی دانشگاهی نیست، اظهار میدارد که تجارب دانشجویان بر رضایت کلی آنها مؤثر است. کُو (2010) نیز رضایت دانشجویان را بیانگر چگونگی ادراک آنها از تجارب یادگیریشان دانستند، به نحوی که مطابق با تحقیقات، وجود دانشجویانی با تجارب رضایت بخش به حفظ و بهبود بقای آنها در دانشگاه خواهد انجامید (دِبورگ، 1999؛ کاسِک و کاسِک، 1991).
از نظر چو (2004) رضایت یکی از چهار عنصر کلیدی جهت ایجاد و توسعهی تجارب رقابتی محسوب میشود به نحوی که جلب رضایت دانشجویان نه تنها به وفاداری آنها کمک خواهد کرد، بلکه منجر به حفظ و نگهداشت آنها در طولانی مدت نیز خواهد شد (آتناسپولوس و همکاران، 2001). از نظر برخی نیز رضایت مفهومی چندبعدی است و اغلب به منظور بررسی تجانس یا توافق بین انتظارات و نتایج، مورد بررسی قرار میگیرد (اُرپن، 1990).
در مجموع میتوان گفت، رضایت تحصیلی به معنای ادراک دانشجویان از تجربیات زندگی دانشگاهی است که تعیین کنندهی نگرش مثبت یا منفی آنها از دانشگاه خواهد بود. محققان و صاحبنظران، علل و عوامل چندی را برای رضایت تحصیلی دانشجویان برشمردهاند که چگونگی هر یک از این عوامل، بر میزان رضایتمندی آنها مؤثر میباشد. لذا در ادامه به برخی از ابعاد و عناصر ذکر شده توسط محققان و پژوهشگران پرداخته شده است.
2 ـ 1 ـ 3ـ 2 ـ ابعاد رضایت تحصیلی
پیرامون ماهیت ابعاد مورد استفاده در ارزیابی رضایت تحصیلی بین صاحبنظران اختلاف نظر وجود دارد (بتز، کلایناسمیت و مننه، 1970). صاحبنظران و پژوهشگران ابعاد و عناصر متعددی را برای رضایت دانشجویان برشمردهاند (آرشینو، 2007؛ ساهین، 2007؛ بولیگر و مارتین داله، 2004) که از این جمله میتوان به عناصری مانند میزان تعاملات، اعتماد به نفس و میزان یادگیری خودتنظیمی دانشجویان اشاره کرد (بری، اُکی و دلاگوش ، 2008؛ چجلکی، 2006). بر اساس نظر آستین (1993 ب) و وتزل و همکاران (1999) متغیرهایی مانند پیشرفت علمی و سلامت روانی (مانند عزت نفس، رتبهی علمی و جنسیت)، کیفیت تناسب بین محیط دانشگاه و ویژگیهای شخصی افراد، اعتبار و شهرت علمی دانشگاه و میزان توانایی دانشگاه برای پیشرفت از طریق برنامههای علمی از جمله عناصر مؤثر بر رضایت تحصیلی دانشجویان محسوب میشوند. بنا به نظر لچر (2010) نیز هشت عامل مؤثر بر رضایت تحصیلی دانشجویان عبارتند از:
اعتماد به نفس
رضایت از برنامههای درسی، آموزشی و کلاسها
رضایت از کیفیت تدریس و مواد درسی
رضایت از فعالیتهای فوقبرنامه و فرصتهای شغلی
رضایت از مشارکت
کیفیت تدریس و ارائه بازخورد توسط اساتید
رضایت ازمیزان تسهیلات
رضایت از کیفیت و تعاملات دانشجویان.
لازم به ذکر است، مطابق با گزارش پژوهشی لچر (2010)، دو بُعد رضایت از کیفیت محتوای درسی و مشارکت دانشجویان دارای کمترین تأثیر و اعتماد به نفس، فعالیتهای فوقبرنامه، فرصتهای شغلی و کیفیت تدریس دارای بیشترین تأثیر بر رضایت تحصیلی دانشجویان میباشند. طبق نظر جانسون (1995) نیز رضایت بالای دانشجویان نوعی بیمه کردن آنان در برابر اشتباهات احتمالی دانشگاه محسوب می‌شود. زیرا به دلیل تجربیات رضایت بخش قبلی، با دیدن اشتباهات اندک و موردی از دانشگاه، سریعاً به سمت رقبا نمی روند.
پتروزلی و همکاران (2006) شاخصهای رضایت تحصیلی در محیطهای دانشگاهی را به شرح زیر بیان کردند:
بایدها: شامل ادراک دانشجویان از کیفیت یاددهنده، خدمات اداری، برقراری ارتباط با کارکنان و اساتید، تجهیزات یاددهی ـ یادگیری، تالار سخنرانی و آزمایشگاه.
بهترینها: شامل ادراک دانشجویان نسبت به پژوهش، دورهی کارآموزش، تلاشهای آموزشی، میزان دسترسی به اینترنت و سالن غذاخوری.
شادکنندهها (لذتبخشها/ انرژیدهندهها): شامل ادراک دانشجویان از کاریابی شغلی، زمان استراحت، ارتباطات بینالمللی، دوره های زبان آموزی و ثبتنام اینترنتی..
از نظر برخی از صاحبنظران، بین رضایت تحصیلی با تناسب محیط علمی، فیزیکی و اجتماعی دانشگاه رابطه وجود دارد (هچر و همکاران، 1992؛ اُکن و همکاران، 1986؛ اُرپن، 1990). در این راستا، اُکن و همکاران (1986) گزارش کردند که رابطه مثبت و معناداری بین محیط علمی و رضایت تحصیلی وجود دارد. هچر و همکاران (1992) نیز گزارش کردند، در حالیکه بین بعد سرمایهگذاری بر روی منابع انسانی (دانشجویان) و رضایت تحصیلی آنان رابطه مثبتی وجود دارد، بین خدمات دانشگاهی مانند هزینه های مالی با رضایت تحصیلی دانشجویان ارتباط معکوسی وجود دارد. لذا میتوان گفت، به دلیل وجود ارتباطی پویا و منعطف بین محیط دانشگاه و رضایت تحصیلی دانشجویان، (جیمز، 2001)، توجه به نیازها و خواستههای دانشجویان به عنوان مخاطبان اصلی دانشگاه حائز اهمیت میباشد (پنینگتن، وانکویک و ویلسون، 1989).
گلچینفر و بختایی (1388) نیز عوامل موثر بر رضایت تحصیلی را به شرح زیر طبقهبندی کردند:
کیفیت تدریس: شامل نحوهی ارزیابی از دانشجویان، به روز بودن مطالب ارائه شده، کاربردی بودن مطالب، توانایی یاددهنده در امر تدریس، وجود نظم و انسجام در بیان مطالب، نظم و وقتشناسی در شروع و خاتمهی کلاس، پاسخگویی مناسب به سوالات و شهرت یاددهنده.
طراحی دوره: شامل به روز بودن مطالب، کاربردی بودن مطالب، تناسب سرفصلها با اهداف دوره و مدت زمان دورهی تحصیلی.
تجهیزات فیزیکی: شامل محل جغرافیایی سازمان، ابزار و تجهیزات کمک آموزشی، کیفیت لوازم و تجهیزات، نور و دما، کیفیت جزوات ارائه شده، چیدمان کلاس، وضعیت پارکینک، کتابخانه و سلف سرویس.
کیفیت خدمات ارائه شده توسط مجریان آموزشی: شامل تشکیل به موقع کلاسها، اطلاعرسانی منظم و اعلان تغییرات احتمالی، ارائهی به موقع و مناسب جزوات درسی و رفتار مسئولانه کارکنان با دانشجویان.
الیوت و شاین (2002) نیز مهمترین عوامل موثر بر رضایت تحصیلی دانشجویان را به شرح زیر گزارش نمودند:
کسب برتری آموزشی
توانایی جهت دستیابی به درس مورد نظر
داشتن مشاور مطلع و باهوش
وجود اساتید آگاه، زیرک و باهوش
سطح کلی کیفیت آموزش
در نظر گرفتن شهریه به عنوان نوعی سرمایهگذاری ارزشمند
دارا بودن راهنما و مشاور در دسترس
احساس امنیت و اطمینان در محیط دانشگاه
فراهم بودن شرایط مناسب تحصیل برای اکثریت دانشجویان
وفور امکان دسترسی به مشاوره و راهنمایی
آزمایشگاههای کامپیوتر مناسب
وجود اساتید منصف و بیغرض
امکان دسترسی به اطلاعات
اوم، ون و آشیل (2006) نیز با بهره گرفتن از روش تحلیل مسیر، ارتباط بین رضایت تحصیلی با شش عامل را به شرح زیر را گزارش کردند:
خودانگیزشی دانشجویان
سبک یادگیری دانشجویان
دانش تخصصی اساتید
ارائه بازخورد به دانشجویان توسط اساتید
تعامل دانشجویان با همدیگر
ساختار دورهی تحصیلی
از نظر آویز و روپوسو (2007) نیز ارتباط معناداری بین رضایت تحصیلی با موارد زیر وجود دارد:
تصویر دانشگاه
انتظارات دانشجویان
ارزش درک شده توسط دانشجویان
کیفیت ادراک شده توسط دانشجویان
بیانات و زبان رایج
همدلی در بین دانشجویان
ترکزاده (1386) نیز در یک مطالعهی منتشر نشده، بر اساس مقیاس سیاههی طراحی شغلی، رضایت از تحصیل، رضایت از استاد، رضایت از همکلاسیها؛ رضایت از پیشرفت تحصیلی؛ رضایت از شیوهی ارزیابی آموزشی و رضایت از محیط تحصیل را به عنوان ابعاد رضایت تحصیلی مدنظر قرار داده است و بر آن اساس به تدوین پرسشنامهای پرداخته است که در یک اجرای آزمایشی در دانشگاه شیراز روایی و پایایی آن تأیید شده است.

 

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

با نظر به آنچه گفته شد، رضایت تحصیلی مفهومی چند بعدی است که هریک از محققان از منظری خاص به آن پرداخته است. با این وجود در مجموع و با الهام از تحقیقات یاد شده میتوان گفت رضایت تحصیلی دانشجویان متأثر از ابعاد و عناصر فردی، اجتماعی، محیطی و فیزیکی موجود در محیط آموزشی است که کیفیت هر یک آنها تعیین کنندهی ادراک مثبت یا منفی دانشجویان و به طور کلی میزان رضایت مندی آنها از دانشگاه می باشد. بر این اساس مدیران دانشگاهی باید بستر مناسب برای افزایش میزان رضایت دانشجویان را فراهم آورند. لازم به ذکر است برخی از محققان و صاحبنظران، بر مبنای ابعاد مذکور و به منظور تسهیل درک و شناسایی رضایت تحصیلی دانشجویان، مدلهای متعددی ارائه کردهاند که در ادامه به برخی از آنها پرداخته شده است.
2 ـ 1 ـ 3ـ 3 ـ مدلهای رضایت تحصیلی
2 ـ 1 ـ 3ـ 3 ـ 1 ـ مدل درونداد ـ محیط ـ برونداد
از جمله مدلهای مشهور پیرامون رضایت تحصیلی، مدل درونداد ـ محیط ـ برونداد آستین (1993الف و ب) است. مطابق با این مدل، رضایت تحصیلی به عنوان پیامد یک دانشکده محسوب میشود که بر اساس ویژگیهای درونی دانشجویان و عوامل محیط دانشگاهی قابل پیشبینی است. در این راستا آستین (1993 الف) اظهار داشت که متغیرهای آمادگی علمی و سلامت روانی مانند رتبهی دانشگاهی، عزت نفس، وضعیت اقتصادی ـ اجتماعی و جنسیت پیشبینیکنندهی مثبتی برای رضایت تحصیلی به شمار میآیند. با این ملاحظه، وی بیان کرد، رضایت دانشجوان از طریق تاکید بر تنوع، آموزشمحور بودن اساتید، احساس آزادی در برقراری ارتباط، اعتماد به مدیریت و توسعهی سطوح آموزش منجر به تسهیل زندگی دانشگاهی میشود.
2 ـ 1 ـ 3ـ 3 ـ 2 ـ مدل مقایسهای رضایت تحصیلی
یکی از این مدلها، مدل بنجامین


دیدگاهتان را بنویسید