دانلود پایان نامه

بخشی از حقوق بین الملل عرفی در نظر گرفته می شود. البته در این کنوانسیون به سلاحهای شیمیایی بیشتر اشاره شده است. این کنوانسیون در سال 1352 توسط مجلس سنا تصویب شد.
2-2-2-5- کنوانسیون مربوط به تالاب های مهم بین المللی (کنوانسیون رامسر)

تالاب ها جزو پیچیده ترین و زنده ترین اکوسیستم های جهان هستند که می توان آنها را از این نظر با صخره های مرجانی و جنگل های استوایی مقایسه کرد. تالابها می توانند میزبان تنوع وسیعی از گونه های میکروبی، گیاهان، حشرات، دوزیستان، خزندگان، پرندگان، ماهی و پستانداران باشند. همه این گونه ها، ارتباط نزدیکی به یکدیگر دارند که یک چرخه حیاتی و مجموعۀ پیچیده ای از واکنش های متقابل را شکل می دهند. اگر یک گونه ای حذف شود، کل شبکه اکولوژیکی در خطر است که می تواند در طی زمان منجر به فقدان کل یک اکوسیستم شود. به همین دلیل، حفاظت از زیستگاههای تالاب به منظور حفظ تنوع زیستی داخلی و جهانی بسیار حیاتی است. همانطور که تالابها نقش حیاتی در همه چرخه های طبیعی دارند، مزاحمت های انسانی بر فرآیندهای طبیعی تاثیر گذارهستند. برای مثال این تاثیرات شامل فقدان و نابودی آب آشامیدنی، تجزیه و نابودی زیستگاهها، از بین رفتن گونه های جانوری گیاهی، افزایش بلایای طبیعی و تاثیرگذاری بر تغییرات آب و هوایی می شود. کنوانسیون رامسر، به عنوان تنها کنوانسیون جهانی پایه گذاری شده در ایران، قدیمی ترین معاهده بین الدولی جهانی با تاکید بر حفاظت و استفاده پایدار از طبیعت و تنها کنوانسیون بین المللی حفاظت از تالاب هاست. گرچه نام رسمی کنوانسیون «کنوانسیون تالاب های با اهمیت بین المللی به ویژه به عنوان زیستگاه پرندگان آبزی» است، ولی طی گذشت سال ها، کنوانسیون نگرش خود را چنان گسترش داده که تمام ابعاد حفاظت و استفاده معقول و پایدار از تالاب ها را در بر می گیرد. از این رو به «کنوانسیون حفاظت از تالاب ها» یا «کنوانسیون رامسر» شهرت دارد [23].
کنوانسیون رامسر در دوم فوریه 1971 منعقد و در 21 دسامبر 1975 لازم الاجرا شد. محل انعقاد این کنوانسیون شهر رامسر ایران، محل دبیرخانه آن شهر گلاند سوییس و مرجع نگهدارنده اسناد، سازمان جهانی یونسکو است و اجلاس های آن موسوم به «کنفرانس کشورهای عضو» هر سه سال یکبار درباره موضوعات، خط مشی و ارائه گزارش فعالیت های سه سال گذشته در خصوص حفاظت از تالاب ها برگزار می شود. این معاهده 160 کشور عضو را ملزم به تعیین و حفظ تالاب های با اهمیت بین المللی و تشویق به استفاده معقول از آنها می نماید. بنابراین کنوانسیون رامسر اولین معاهده ای است که به شناسایی تالابها به عنوان یکی از سازنده ترین منابع حمایتی اکولوژی بر روی زمین عمل کرده است. این کنوانسیون در سال 1352 توسط مجلس ایران تصویب گردید.
2-2-2-6- کنوانسیون مسئولیت بین المللی در مورد خسارات ناشی از اجسام فضایی
این کنوانسیون مشتمل بر یک مقدمه و بیست و هشت ماده است. دول طرف این کنوانسیون با توجه به منافع مشترک کلیه افراد بشر دو امر توسعه اکتشافات فضایی و استفاده از فضای ماورای جو در مقاصد صلح جویانه را خواهان هستند. با اشاره به معاهده مربوط به اصول حاکم بر فعالیتهای دولتها در زمینه اکتشافات و استفاده از فضای ماورا جو، کره ماه و سایر اجرام سماوی پرداخته می شود.

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

با توجه به اینکه علیرغم اقدامات احتیاطی که دولتها و سازمانهای بین المللی که بر پرتاب اجسام فضایی مبادرت می کنند، باید معمول دارند این اجسام ممکن است موجب خساراتی گردند. با علم به لزوم وضع مقررات و اتخاذ تدابیر موثر بین المللی در مورد مسئولیت در قباال خسارات ناشی از اجسام فضایی و به ویژه در مورد پرداخت غرامت منصفانه به قربانیان خسارات بر طبق کنوانسیون حاضر عمل می شود. دولت پرتاب کننده به دو گروه الف- دولتی که اقدام به پرتاب اجسام فضایی می کند و یا وسایل پرتاب اجسام فراهم می آورد. ب- دولتی که با استفاده از قلمرو و تسهیلات او اجسام فضایی پرتاب می شود تقسیم می شوند. این کنوانسیون در سال 1352 توسط مجلس سنا در ایران به تصویب رسید [24].
2-2-2-7- کنوانسیون 1972 در ارتباط با حمایت از میراث طبیعی و فرهنگی جهانهوردآ
رگه ی حایل بزرگ، بزرگترین سیستم مرجانی است که تاکنون وجود داشته است. گراند کانیون حدود شش میلیون سال از تاریخ زمین را در نظر گذرانده است. جزایر گالاپاگوس الهام بخش چارلز داروین در تئوری تکامل وی بوده است. جزیره گوری یادگاری از برده داری است. قلعه های هایتیی یک نشانی از آزادی است که بوسیله برده هایی که آزادیشان را بدست آورده بودند، ساخته شده است. این مکان های طبیعی و فرهنگی بسیار گسترده هستند و هنوز این حقیقت مشترک در میان همه اینها وجود دارد که این آثار به همراه آثار دیگر تشکیل دهنده یک مشترکی هستند که به عنوان شاهدی منحصر به فرد برای یک گذشته و تاریخ طولانی است که پاس داشته خواهند شد. نابودی آنها یک ضرر غیر قابل جبران برای بشریت خواهد بود. میراث فرهنگی و میراث طبیعی دارایی های بی قیمت و غیر قابل جایگزینی نه فقط برای هر دولت، بلکه برای همه بشریت به صورت یک جامعه واحد محسوب می شود. فقدان هر یک از این دارایی ها از طریق تخریب یا نابودی، ضعف میراث همه مردم جهان را به همراه خواهد داشت. بخشهایی از این میراث بخاطر ویژگی های استثنایی می توانند به عنوان ارزش فوق العاده جهانی ملاحظه شوند و از این رو شایسته حمایت ویژه در مقابل خطراتی است که این مکانها و آثار بطور فزاینده ای با آنها رو به رو هستند و آنها را تهدید می کند. این کنوانسیون بوسیله کنفرانس عمومی یونسکو در سال 1972 تصویب شد و 187 کشور به این کنوانسیون نیز ملحق شده اند و در سال 1353 به تصویب مجلس شورا ملی ایران رسید.
کنوانسیون میراث طبیعی و فرهنگی جهان یکی از کامل ترین اسناد بین المللی است که در زمینه حفاظت در دسترس است. این کنوانسیون بر پایه شناسایی این نکته است که بخشهایی از میراث فرهنگی و طبیعی است که ملتهای مختلف از اهمیت بسیار بالای جهانی برخوردار است و به همین دلیل نیاز است تا به عنوان بخشی از میراث جهانی بشریت به عنوان یک کل محافظت شوند. این کنوانسیون در مقدمه بیان می کند که میراث فرهنگی و طبیعی به طور رو به رشدی از طریق تغییر شرایط اقتصادی و اجتماعی جهانی به نابودی تهدید می شوند. کنوانسیون میراث جهانی از طریق رهنمون های عملیاتی که توسط کمیته میراث جهانی طراحی و به روز شده، تکمیل شده است. عملکرد اولیه مقررات این کنوانسیون تعریف و حفاظت از میراث جهانی از طریق ارائه فهرستی از مکانهایی است که ارزشهای چشمگیر جهانی آنها باید برای همه بشریت حفظ شود و حفاظت از آنها از طریق همکاری نزدیک بین ملتها تضمین شود. ماده 2 این کنوانسیون، میراث جهانی را به گونه ای تعریف کرده است که شامل:
ویژگیهای طبیعی تشکیل شده از سازه، یا گروههای زیستی و فیزیکی این سازه ها است که از دیدگاه زیبایی شنایی و علمی ارزش چشمگیر جهانی دارد.

سازه ها زمین شناسی و ژئومورفولوژیکی و مناطقی که با دقت ترسیم شده اند از دیدگاه علمی و حفاظتی زیستگاه گونه های در معرض خطر، گیاهان و جانوران با ارزش چشمگیر جهانی را تشکیل می دهند
سایتهای طبیعی یا مناطق طبیعی دقیق ترسیم شده از دیدگاه علمی، حفاظتی یا زیبایی طبیعی با ارزش چشمگیر جهانی.
آثار انسانی یا آثار ترکیبی طبیعت و انسان و مناطقی از قبیل سایتهای باستان شناسی که از دیدگاه تاریخی، زیباشناسی، قومیت شناسی و انسان شناسی دارای ارزش چشمگیر جهانی هستند.
به دلیل این واقعیت که بسیاری از سایتها ترکیبی از محلهای فرهنگی و طبیعی همچون سرزمینهای فرهنگی هستند، بررسی کوتاهی در خصوص میراث فرهنگی بر اساس کنوانسیون میراث جهانی حائز اهمیت خواهد بود. میراث فرهنگی در ماده یک به اینگونه تعریف شده است: بناهای تاریخی؛ آثار معماری، نقاشی، مجسمه سازی های بیاد ماندنی، عناصر و ساختارهای یک طبیعت باستانی، کتیبه ها، محل های سکونت غار و ترکیب های اشکال، که از دید تاریخ، هنر و از نظر علمی دارای ارزش چشمگیر جهانی هستند.
2-2-2-8- کنوانسیون 1973 در مورد تجارت بین المللی گونه های در خطر انقراض گیاهان و جانوران وحشی (سایتس)
امروزه حدود یک سوم حیات وحش جهان در خطر انقراض قرار دارند. دلایل متعددی در خصوص این مساله وجود دارد. نابودی زیستگاه اولین دلیل مهم است. مهمترین دلیل دیگر انقراض حیات وحش جهان تجارت و بازرگانی است. تجارت بین المللی در گونه های در حال انقراض یک تجارت بسیار سودآور است. پیشرفت های صورت گرفته در حوزه حمل و نقل، امکان انتقال حیوانات زنده، گیاهان و محصولات آنها را در هر جای جهان آسان ساخته است. تجارت بین المللی گونه های در حال انقراض شامل تنوع وسیعی از گونه ها، هم در نمونه های زنده و هم در محصولات می گردد و میلیون ها گونه از حیوانات و گیاهان را هر ساله شامل می شود. تجارت شامل گیاهان و حیوانات زنده و مجموعه وسیعی از محصولات حاصل از حیات وحش که نشات گرفته از گیاهان و جانوران می شود که می توان به محصولات غذایی، کالای چرم، آلات موسیقی چوبی، الوار، تحفه های توریستی (سوغات) و داروها اشاره کرد.
در بسیاری از مناطق جهان، سطح بهره برداری از گونه های خاص گیاهی و جانوری بالا است و تجارت در آنها به همراه دیگر عوامل از قبیل نابودی و از دست رفتن زیستگاه، منجر به نابودی شدید جمعیت های آنها می شود و حتی برخی از گونه ها را به سمت انقراض می کشاند. یک مثال برجسته در این خصوص ویکونیا، (پستانداری آهو مانند از خانواده ی شتر در آمریکا) که در مناطق کوهستانی و در رشته کوههای آمریکا جنوبی زندگی می کند. به خاطر پشم گرم و استثنایی این حیوان، که در آمریکای شمالی و اروپا تقاضای بسیار بالایی دارد، حدود نیم میلیون از این حیوان بعد از جنگ جهانی دوم و قبل از آنکه کشور پرو حفاظت داوطلبانه ای را در دهه 1960 برای نجات این گونه انجام دهد، صلاخی شد. برای جلوگیری از تجارت در گیاهان و جانوران وحشی در معرض انقراض، تلاش برای قانونمند کردن و همکاری های بین المللی، مهم و حیاتی پنداشته می شود. «کنوانسیون منع تجارت  گونه های گیاهی و جانوری در معرض خطر انقراض» در سال 1973 برای برخی از گونه های در خطر انقراض در برابر بهره برداری بی رویه از طریق کنترل و برقراری محدودیت هایی در تجارت (صادرات و واردات ) آنها در واشنگتن به تصویب رسید که دارای یک مقدمه، 25 ماده و 3 ضمیمه می باشد [25].
این کنوانسیون یکی از مهم ترین کنوانسیون های بین المللی محیط زیست در راستای حفظ تنوع زیستی جانوران و گیاهان می باشد. جمهوری اسلامی ایران در سال 1355 به عضویت این کنوانسیون درآمد و مرجع ملی آن سازمان حفاظت محیط زیست می باشد. کنترل ورود و خروج گونه ها و وضعیت آنها، اطمینان از استفاده از گونه ها به مقاصد انسانی، صدور تائیدیه، پیشنهاد برای انظمام یا خروج گونه ها از ضمائم، شرکت فعال در کمیته ها و پرداخت حق عضویت از تعهدات کشورها می باشد. گونه ها برحسب اهمیت و درجه قریب الوقوع بودن انقراض آنها در یکی از فهرست های 3 گانه ضمائم درج و تجارت آنها طبق مقررات تحت کنترل قرار  می گیرد:
ضمیمه I:  تمام گونه های در معرض خطر انقراض را در برمی گیرد و تجارت این دسته از گونه ها تحت کنترل شدید قرار دارد تا بقای آنها بیشتر به خطر نیافتد. صدور مجوز برای این گونه ها تنها در شرایط خاص انجام پذیر است.
ضمیمه II: گونه هایی را در بر می گیرد که چنانچه تجارت آنها تحت کنترل و نظارت جهانی قرار نداشته باشد، بزودی در خطر انقراض قرار خواهند گرفت.
ضمیمه III: دربرگیرنده گونه هایی است که هر کشور متعاهدی به علت وضعیت خاص برخی از گونه ها در قلمرو ملی علاقمند به اعمال مقررات کنوانسیون برای این گونه ها بوده و برای کنترل آنها به همکاری های جهانی نیازمند هستند.
این کنوانسیون در سال 1975 لازم الاجرا گردید. امروزه کنوانسیون سایتس درجات مختلفی از حفاظت برای بیش از 30 هزار گونه از گیاهان و حیوانات را اعطا کرده است. از زمانیکه این کنوانسیون لازم الاجرا شده است، هیچ یک از گونه های تحت حمایت این کنوانسیون در نتیجه تجارت آن گونه منقرض نشده اند. این کنوانسیون 175 عضو دارد (تا سال2010) و یکی از بزرگترین موافقتنامه های حفاظتی موجود به حساب می آید. هدف از این کنوانسیون حمایت گونه های در خطر است. این هدف باید تجارت پایدار و منافع اقتصادی را برای کشورهای صادر کننده تضمین کند [25].
2-2-2-9- کنوانسیون همکاری منطقه ای کویت در مورد حفاظت از محیط زیست دریایی در برابر آلودگی
منطقه کویت از منابع طبیعی با ارزش و تنوع زیستی بزرگی از گونه های جانوری و گیاهی برخوردار است. با همه این منابع با ارزش، منطقه کویت با محدودیت های آب و هوایی بزرگ و چالشهای عمده ای در حوزه توسعه روبه رو است. آبهای دریایی این منطقه کم عمق و محصور به خشکی هستند و آبهای این منطقه به میزان بسیار زیادی دارای نمک و با دمای هوای بسیار بالا است. میزان تبخیر در منطقه بسیار بالا و عرضه آب سالم در حال کاهش است. علاوه بر این، در این منطقه به دلیل تمرکز زیاد تاسیسات نفتی در نزدیکی سواحل، بیشترین میزان خطر آلودگی نفتی از سوی کشتیها در این منطقه وجود دارد. تاسیسات نفتی نزدیک سواحل در منطقه داخلی دریا قرار دارد که دارای اکوسیستم بسیار خوبی است. این منطقه همراه با سطوح بالاتری از آلاینده ها، درصد شوری بیشتر و دمای بالاتری است. رشد صنعتی در منطقه کویت همراه با رشد بالای جمعیت و شهری شدن سریع منجر به تاثیر گذاری زیاد منابع زمین محور در آلودگی آبهای ساحلی منطقه شده است. برای بررسی این مشکلات هشت دولت منطقه در سال 1978 کنوانسیون همکاری منطقه ای کویت در مورد حفاظت محیط زیست دریایی از آلودگی و همچنین برنامه ی عملی در چارچوب این کنواسیون تصویب کردند که این کنوانسیون ها را به یکی از اولین موافقتنامه های دریایی منطقه ای تبدیل می کند. کنوانسیون کویت در ساال 1979 لازم الاجرا گردید.
همانطوری که در ماده دوم این کنوانسیون آمده است، کنوانسیون کویت مرتبط به دریای منطقه ای کویت است و نسبت به آبهای داخلی اعضاء اعمال نمی گردد. در مقدمه این کنوانسیون اعضاء خطرات رو به رشد آلودگی برای حیات دریایی، ماهیها، سلامت بشر و کاربردهایی از قبیل گردشگری در سواحل را مورد شناسایی قرار دادند. اعضای این کنوانسیون آلودگی ناشی از تخلیه نفت و دیگر مواد خطرزای ناشی از فعالیتهای انسانی در زمین و دریا را مورد شناسایی قرار دادند. اعضای این کنوانسیون نیاز به تصویب یک رویکرد توسعه یکپارچه برای استفاده محیط زیست دریایی و فضاهای ساحلی که به اعضا برای دستیابی به اهداف توسعه ای و محیط زیستی را همواره اجازه دهد مورد شناسایی قرار داده است. هدف کنوانسیون کویت توانمند سازی اعضاء برای انجام فعالیتهای صنعتی و دیگر اهداف توسعه ای با استفاده از روشهایی است که به محیط زیست آسیب وارد نکند. بنابراین همانطور که در ماده 3 این کنوانسیون اشاره شد، یکی از اهداف کلیدی کنوانسیون کویت کاهش و مبارزه با آلودگی محیط زیست دریایی در منطقه است.
کنوانسیون کویت به منظور حصول اهداف مورد نظر خود هر چند که به صورت خاص در ارتباط با قانونگذاری و وضع مقررات برای آلودگی های ناشی از زباله های خطرناک نیست، اما به دنبال کنترل آلودگی محیط زیست دریایی ناشی از کشتی ها، تخلیه زباله های کشتیها و هواپیماها، منابع زمینی و آلودگی ناشی از دیگر فعالیت های بشر است. در بین تعهدات گوناگونی که این کنوانسیون برای اعضا خود مطرح کرده است، از هر یک از اعضا درخواست کرده که در خصوص هر یک از فعالیتها و پروژه هایی که دولتها می خواهند در کشورشان انجام دهند، بخصوص پروژه هایی که در مناطق ساحلی آنها انجام خواهد شد، اقدام به انجام ارزیابی از


دیدگاهتان را بنویسید