ساخت شرکت پارس آزما، ايران)
8. کيت آديپونکتين

شاخص هاي پيكرسنجي:
شاخصهاي پيکرسنجي آزمودنيها شامل قد، وزن، نمايه توده بدن، و درصد چربي بدن در دو مرحله، يکي قبل از نمونهگيري اوليه و ديگري پس از نمونهگيري نهايي اندازهگيري شدند.
قد: قد آزمودنيها با استفاده از متر نواري با مارک فيسکو که بر روي ديوار نصب شده بود، اندازهگيري شد. بدين منظور فرد بدون کفش بر روي زمين به صورت کاملأ صاف و کشيده ميايستد، به صورتي که وزن به طور مساوي روي هر دو پا تقسيم شده است و سر و ديد چشمها موازي با سطح افق ميباشد. سپس گونيا بر روي سر قرار گرفته و عدد مورد نظر بر حسب سانتيمتر يادداشت مي شد.
وزن و درصدچربي: با استفاده از ترازوي ديجيتال و کاليپر و روش جکسون و پولاک در آغاز و پايان تحقيق اندازه گيري شد.
اندازه گيري شاخص توده بدن :
جهت اندازهگيري شاخص تود? بدن آزمودنيها، قبل از شروع تمرينات بدني ابتدا قد و وزن آنها اندازهگيري شد، سپس با استفاده از تقسيم وزن به مجذور قد به متر، شاخص تود? بدن آزمودنيها به دست آمد. در اين فرمول، وزن بر حسب كيلوگرم و قد بر حسب متر و واحد شاخص تود? بدن كيلوگرم بر- مترمربع ميباشد.

برنامه تمرين هوازي:
تمرين هوازي با شدت 65 درصد ضربان قلب بيشينه شروع و در ادامه بعد از هر دو هفته 5 درصد به فشار تمرين افزوده ميشد و کل دوره به مدت 8 هفته و هفتهاي 3جلسه (درمجموع 24جلسه) انجام شد (95). مدت تمرين آزمودنيها در هرجلسه حدود60 دقيقه بوده و تمرين ها شامل سه بخش گرم كردن (10دقيقه)، حركات ورزشي ايروبيك(40دقيقه) و سردكردن(10دقيقه) بود. شدت تمرين از طريق ضربان سنج ساعتي پولار درحين تمرين كنترل ميشد. شرايط تمرين براي همه آزمودني ها يكسان بود.
روش تعيين شدت تمرين :
شدت تمرين بر اساس روش ضربان قلب ذخيره كارونن19 تعيين گرديد (205). براي استفاده از اين روش بايد چند محاسبه ساده انجام داد. بدين ترتيب كه:
1- ابتدا از تفاضل سن به سال از عدد 220 حد اكثر ضربان قلب 20 به دست مي آيد؛
سن – 220 = حد اكثر ضربان قلب
2- اكنون ضربان قلب فرد در زمان استراحت21 را از حد اكثر ضربان قلب تفريق مي كنيم تا ضربان قلب ذخيره اي به دست آيد؛
ضربان استراحت – حداکثرضربان قلب = ضربان قلب ذخيره اي
3- 60 و 80 درصد ضربان قلب ذخيره اي محاسبه شود؛
4- ضربان قلب استراحتي به اين دو عدد اضافه شود تا محدود? ضربان قلب هدف 22 به دست آيد؛
ضربان قلب استراحت + درصدضربان× ضربان بيشينه = ضربان قلب هدف

رژيم کاهش وزن پلکاني :
پروتکل کاهش وزن تدريجي اين تحقيق برگرفته از تحقيق رشيدلمير و همکاران ميباشد (36, 37). مدت دوره هشت هفته در نظرگرفته شد و نحوه تقسيمات زمان بر اساس هفته صورت گرفت. اين برنامه به سه مرحله تقسيم ميشود، دو مرحله سه هفته اي، يک مرحله دو هفته اي، در مرحله سه هفتهاي، در دو هفته ابتدايي آن، ابتدا مقداري از حجم غذاي مصرفي روزانه کم شده، سپس در هفته سوم هر مرحله، ميزان کاهش غذاي مصرفي روزانه به مرحله قبل از آن بر ميگردد. البته بهجز صبحانه که در طول اين برنامه بطور کامل صرف خواهد شد که حدود 20 درصد از کل کالري دريافتي روزانه به اين وعده اختصاص داده شد. و اين کاهش حجم غذاي دريافتي مربوط به وعدههاي ناهار و شام ميباشد(جدول 1-3). به اين صورت که در مرحله اول اين برنامه در دو هفته اول به ميزان 20 درصد از حجم غذاي دريافتي روزانه آنها کاسته شده و در هفته سوم، حجم غذاي مصرفي همانند دريافت کالري روزانه مطابق قبل از اجراي برنامه گرديد. در مرحله دوم نيز در دو هفته ابتدايي آن ميزان کاهش غذاي مصرفي روزانه به 30 درصد افزايش يافته و در هفته سوم اين مرحله، اين عدد به 20 درصد تنزل يافت. سپس در مرحله آخر برنامه و در دو هفته آخر آن، ميزان کاهش غذاي مصرفي روزانه 40درصد نسبت به قبل از شروع مداخله بود.

جدول 3- 1: پروتكل كاهش وزن پلكاني در هشت هفته
مرحله سوم
مرحله دوم
مرحله اول

هفته هشتم
هفته هفتم
هفته ششم
هفته پنجم
هفته چهارم
هفته سوم
هفته دوم
هفته اول

صبحانه به طور کامل صرف خواهد شد (حدود20%کل کالري دريافتي)
درصد کاهش در حجم صبحانه
40%
40%
20%
30%
30%
کالري دريافتي مشابه قبل ازپروتکل
20%
20%
درصد کاهش در حجم ناهار
40%
40%
20%
30%
30%
کالري دريافتي مشابه قبل ازپروتکل
20%
20%
درصد کاهش در حجم شام

روش هاي آزمايشگاهي
نمونه گيري: 48 ساعت قبل و بعد از آخرين جلسه تمرين و در حاليکه هشت ساعت ناشتا بودند، از آزمودنيها در حالت نشسته و ناشتا به ميزان پنج سيسي از وريد بازويي نمونهگيري خوني به عمل آمد. براي مشابه بودن زمان نمونهگيري قبل و بعد، از آزمودنيها خواسته شد تا در ساعت 8 صبح در محل نمونهگيري حضور داشته باشند و در هر دو مرحله نمونهگيري، زمان نمونهگيري در ساعت 8 شروع و تا ساعت 9 ادامه داشت. نمونهها در لوله‌هاي آزمايشگاهي مخصوص جمعآوري شد و پس از سانتريفيوژ، سرم نمونهها جداسازي شد و در لولههاي مجزا و در دماي 20- درجه سانتيگراد براي آزمايشات بعدي نگهداري گرديد.
کلسترول تام سرم با روش رنگ سنجي آنزيماتيك و در حضور كلسترول استراز و كلسترول اكسيداز اندازه گيري شد. ميزان تريگليسريد سرم با روش رنگ سنجي آنزيماتيك و در حضور گليسرول فسفات اكسيداز مشخص شد. سطح HDL سرم به روش آنزيمي پس از رسوب بقيه ليپوپروتئين هاي حاوي آپو B توسط محلول اسيد فسفوتنگستيك و كلريد منيزيم تعيين شد.

محدوديت هاي تحقيق :
1. رژيم غذايي افراد بهصورت کامل تحت کنترل محقق نبوده و محقق به صداقت افراد شرکت کننده اعتماد نموده است.
2. تفاوتهاي فردي و تأثير وراثت از عواملي است که تحت کنترل محقق نبوده است.
3. آزمودنيها از نظر وضعيت اجتماعي- اقتصادي متفاوت بودند.
4. بهعلت محدوديت در تعداد آزمودني و همچنين بهاي بالاي کيتهاي آزمايشگاهي مورد نظر، پژوهش حاضر بدون گروه کنترل انجام گرفت.
ملاحظات اخلاقي:
1. تمامي آزمودنيها اين اختيار را داشتند که هر زمان از ادامه شرکت در تحقيق ناتوان بودند، انصراف خود را اعلام نمايند.
2. مراقبتهاي پزشکي لازم در حين انجام پروتکل تمريني و همچنين مسائل بهداشتي مربوط به نمونهگيري، به دقت اعمال شد.
3. از ذکر نام و نام خانوادگي افراد در نتيجه تحقيق خودداري و فقط از نتايج کلي بهره برداري گرديد.

روش هاي آماري
پس از جمع آوري و وارد کردن دادهها در محيط نرم افزار آماري SPSS ويرايش 16 و نيز تعيين برچسبهايي براي متغيرها، با استفاده از اين نرم افزار دادههاي خام مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت؛ به طوري که براي محاسبه شاخصهاي گرايش مرکزي و پراکندگي از آمار توصيفي استفاده شد. پس از كسب اطمينان از طبيعي بودن توزيع نظري داده ها توسط آزمون كولموگروف- اسميرنوف و کسب اطمينان از همگني واريانسها توسط آزمون لون، براي مقايسه ميانگينهاي درون گروهي از آزمونهاي آماري تي همبسته(براي دادههاي نرمال) و ويلكاكسون(براي دادههاي غير نرمال) و براي مقايسه ميانگينهاي بين گروهي از آزمون آماري تي مستقل(براي دادههاي نرمال) و يو من ـ ويتني(براي دادههاي غير نرمال) استفاده گرديد و سپس آزمون فرضيهها با سطح اطمينان 05/0P مورد آزمايش قرار گرفت.

فصل چهارم
يافته هاي تحقيق

مقدمه
در اين فصل به توصيف و تجزيه و تحليل اطلاعات ميپردازيم. بدين منظور در دو بخش به موضوعات پژوهش پرداخته ميشود. در بخش اول به بررسي نرمال بودن متغيرها پرداخته ميشود و در بخش دوم، تحليل آماري داده ها، تدوين فرضيه هاي پژوهش و آزمون فرضيات مورد بررسي قرار گرفته است. قبل از تعيين نوع آزمون مورد استفاده لازم است از نرمال بودن متغيرها مطمئن شويم.
الف) توصيف داده هاي تحقيق
جدول 4- 1: توصيف سني آزمودني ها
رديف
گروه
ميانگين
انحراف معيار
1
هوازي
77/39
85/7
2
رژيم پلكاني و هوازي
77/42
71/5

جدول 4- 2: توصيف قد آزمودني ها
رديف
گروه
ميانگين
انحراف معيار
1
هوازي
11/157
23/5
2
رژيم پلكاني و هوازي
11/155
07/4

جدول 4- 3: توصيف وزن آزمودني ها
رديف
گروه
ميانگين
انحراف معيار

پش آزمون
پس آزمون
پيش آزمون
پس آزمون
1
هوازي
44/75
83/74
95/4
17/5
2
رژيم پلكاني و هوازي
11/75
50/73
25/3
71/2

جدول 4- 4: نتايج آزمون کلوموگروف اسميرنف مربوط به متغيرهاي آنترپومتريكي
گروه
شاخص هاي آماري
سن
(سال)
قد
(سانتي متر)
وزن (کيلوگرم)

پيش آزمون
پس آزمون
هوازي
آماره z کلموگروف اسميرنف
172/0
234/0
155/0
256/0

مقدار p
2/0
168/0
2/0
092/0
رژيم پلكاني و هوازي
آماره z کلموگروف اسميرنف
242/0
289/0
291/0
205/0

مقدار p
137/0
029/0
027/0
2/0

جدول 4- 5: نتايج آزمون کلوموگروف اسميرنف مربوط به متغيرهاي اندازه گيري شده

هوازي
رژيم پلكاني و هوازي
متغيرها
شاخص هاي آماري
آماره z کلموگروف اسميرنف
مقدار p
آماره z کلموگروف اسميرنف
مقدار p
تري گليسريد
پيش آزمون
291/0
027/0
348/0
002/0

پس آزمون
432/0
001/0
248/0
035/0
كلسترول
پيش آزمون
208/0
2/0
170/0
2/0

پس آزمون
284/0
035/0
204/0
2/0
HDL
پيش آزمون
262/0
074/0
186/0
2/0

پس آزمون
175/0
2/0
205/0
2/0
LDL
پيش آزمون
136/0
2/0
307/0
015/0

پس آزمون
222/0
2/0
123/0
2/0
آديپونکتين
پيش آزمون
121/0
2/0
206/0
2/0

پس آزمون
130/0
2/0
161/0
2/0

همان طور که در نتايج جدول 5-4 مشاهده ميشود، هر دو گروه در متغيرهاي تري گلسيريد و LDL پيش از مداخله متغير مستقل، نرمال نيستند. لذا براي مقايسه ميانگينها در اين متغيرها بايد از آزمونهاي ناپارامتريک ويلكاكسون(براي تغييرات درون گروهي) و U من ـ ويتني(براي تغييرات بين گروهي) استفاده کرد. و براي ديگر متغيرها از آزمون آماري پارامتريك تي وابسته(براي تغييرات درون گروهي) و تي مستقل(براي تغييرات بين گروهي) استفاده ميكنيم.

ب) آزمون فرضيه هاي تحقيق
فرضيه 1- فرض صفر: 8 هفته تمرين هوازي بر تري گليسريد خون زنان غيرفعال ميانسال تاثير ندارد.
نتايج حاصل از مقايسه ميانگين تري گليسريد قبل و بعد از برنامه تمرين هوازي با استفاده از آزمون ناپارامتريك ويلكاكسون (جدول6- 4) نشان مي دهد تفاوت ميانگين ها به لحاظ آماري معنادار نيست(594/0 =p ؛ 534 /0- z =). لذا فرض صفر مبني بر تأثير 8 هفته تمرين هوازي بر تري گليسريد خون زنان غيرفعال ميانسال پذيرفته مي شود.
جدول 4- 6: ميانگين تري گليسريد پس از هشت هفته تمرين هوازي
گروه
انحراف استاندارد± ميانگين
مقدار Z
سطح معناداري
پيش از تمرين
پس از تمرين
08/43±44/99
46/69±44/100
534/-
594/0

نمودار 4- 1: تغييرات تري گليسريد در گروه تمرين هوازي
نتيجه: 8 هفته تمرين هوازي موجب كاهش معنادار تري گليسريد خون زنان غيرفعال ميانسال نميگردد.
فرضيه 2- فرض صفر: 8 هفته تمرين هوازي بر كلسترول خون زنان غيرفعال ميانسال تاثير ندارد.
نتايج حاصل از مقايسه ميانگين كلسترول قبل و بعد از برنامه تمرين هوازي با استفاده از آزمون آماري pared sample T test (جدول7- 4) نشان ميدهد تفاوت ميانگينها به لحاظ آماري معنادار نيست(927/0 =p ؛ 094 /0- t =). لذا فرض صفر مبني بر تأثير 8 هفته تمرين هوازي بر كلسترول خون زنان غيرفعال ميانسال پذيرفته

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید