دانلود پایان نامه

از تصویب مجلس شورای ملی گذشت .
این قانون دارای 4 فصل و 33 ماده میباشد که در ماده 1 به تعریف اثر و پدیدآورنده پرداخته است و آمده است : از نظر این قانون به مؤلّف و مصنّف و هنرمند ” پدیدآورنده ” و به آنچه از راه دانش یا هنر و یا ابتکارآنان پدید می آید بدون در نظر گرفتن طریقه یا روشی که در بیان و ظهور و یا ایجاد آن بکار رفته ” اثر ” اطلاق می شود .
ماده 2 اثرهای مورد حمایت این قانون را به شرح زیر بیان می کند :
1- کتاب و رساله و جزوه و نمایشنامه و هر نوشته دیگر علمی و فنی و ادبی و هنری .

2 – شعر و ترانه و سرود و تصنیف که به هر ترتیب و روش نوشته یا ضبط یا نشر شده باشد .

3 – اثر سمعی و بصری به منظور اجراء در صحنه های نمایش یا پرده سینما یا پخش از رادیو یا تلویزیون که به هر ترتیب و روش نوشته یا ضبط یا نشر شده باشد .
4 – اثر موسیقی که به هر ترتیب و روش نوشته یا ضبط یا نشر شده باشد
5 – نقاشی و تصویر و طرح و نقش و نقشه جغرافیایی ابتکاری و نوشته ها و خط های تزئینی و هرگونه اثر تزئینی و اثر تجسمی که به هر طریق و روش به صورت ساده یا ترکیبی بوجود آمده باشد .
6 – هر گونه پیکره ( مجسمه )
7 – اثر معماری از قبیل طرح و نقشه ساختمان .
8 – اثر عکاسی که با روش ابتکاری و ابداع پدید آمده باشد .
9 – اثر ابتکاری مربوط به هنرهای دستی یا صنعتی و نقشه قالی و گلیم .
10 – اثر ابتکاری که بر پایه فرهنگ عامّه (فولکلور ) یا میراث فرهنگی و هنر ملّی پدید آمده باشد .
11 – اثر فنّی که جنبه ابداع و ابتکار داشته باشد .
12 – هر گونه اثر مبتکرانه که ازترکیب چند اثراز اثرهای نامبرده در این فصل پدید آمده باشد.
از این مواد چنین استنباط می شود که :
اولاٌ ، آثار مورد حمایت این قانون محصول دانش ، هنر و ابتکار صاحبان آنها است ؛ نظیر « کتاب » علمی یا « نقاشی » هنری و یا اثر ابتکاری که بر پایه فرهنگ عامه ( فولکلور ) … پدید آمده باشد.
ثانیاٌ ، آنچه برای قانونگذار وحمایتهای او مهم است ، خود اثر است و طریقه یا روشی که در بیان و یا ظهور و یا ایجاد آن به کار رفته اهمیتی ندارد . اثر نوشته باشد یا سمعی و بصری و یا مثلا ترکیبی از آنها ، تاثیری در شمول قانون نسبت به آن ندارد .
امّا در ایران قوانین دیگری نیز به تصویب و در حال اجرا است که از نظر زمانی با توجه به نیازهای جامعه به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است که آنها نیز به نوبه خود آثاری را تحت حمایت قرار داده اند .
در ماده 160 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی هم به تعدادی از اثرهای تولیدی اشاره و آنها را مشمول قانون حمایت از حقوق مولفّان و مصنّفان و هنرمندان نموده است . « گزارشهای پژوهشی ، پایان نامه ها و نرم افزارهای چند رسانه ای به عنوان اثر مشمول مفاد قانون حمایت از حقوق مولفّان ، مصنّفان و هنرمندان مصوب 11/10/1348 می گردد . از دیگر اثرهای مورد حمایت در قوانین ایران ، طرح ها و الگوهای تولید شده پارچه و لباس می باشد که بر اساس ماده 4 قانون ساماندهی مد و لباس مصوب 12/10/1385 می باشد .
همچنین مطالب اختصاصی منتشر شده در مطبوعات بنا بر تبصره 3 ماده 5 الحاقی به قانون مطبوعات مصوب 22/12/1364 مورد حمایت قانون حمایت از حقوق مولفان ، مصنفان و هنرمندان قرار می گیرد . از دیگر قوانینی که اختصاص به آثار سینمایی دارد ، قانون تشکیل سازمان نظام سینمایی و حمایت از حقوق مادی و معنوی آثار سینمایی می باشد . مطابق ماده 68 این قانون ، فعالیت های سینمایی مورد حمایت به چهار نوع فعالیت تقسیم بندی می شوند :
1 – فعالیت هایی که در پدیدآمدن و تولید اثر سینمایی نقش داشته باشد ؛
2 – فعالیت هایی که در قلمرو نشر و تکثیر اثر سینمایی باشد ؛

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

3 – فعالیت هایی که نمایش اثر سینمایی را سبب می شود ؛
4 – فعالیت هایی که در قلمرو ایجاد و گسترش هنر – صنعت سینما است .
در جمهوری اسلامی ایران ، اخیرا پیش نویس لایحه قانون جامع حمایت از حقوق مالکیت ادبی و حقوق مرتبط نیز تدوین گردیده که فصل اول از بخش دوم شامل مواد 2 و 3 آن به آثار مورد حمایت پرداخته است که ماده 2 بشرح زیر است :
1 – اثر کتبی خواه به صورت دست نوشته ، چاپی یا هر شکل دیگر ، از قبیل کتاب ، رساله ، جزوه ، مقاله ، تعزیه ، نمایش نامه صامت ، رادیویی یا دیگر نمایش نامه ها ، متن گفتگوی دیداری – شنیداری و هر نوشته دیگر با مضمون ادبی ، علمی ، فنی و هنری ؛
2 – اثر شفاهی از قبیل سخنرانی ، نطق علمی ، خطابه ، موعظه ، نطق آموزشی و نظایر آن ؛
3 – اثر ادبی کاربردی از قبیل برنامه رایانه ای خواه بصورت کد مبدأ یا کد مقصد ؛
4 – شعر ، ترانه ، سرود ، تصنیف ، قصه و نظایر آن ؛
5 – هنر نمایشی از قبیل اثر دیداری – شنیداری ، تئاتر زنده شنیداری یا پانتومیم ، پرده خوانی ، خیمه شب بازی ، تعزیه خوانی ، تردستی ، معرکه گیری ، نمایش های سیرکی و سایر آثاری که برای نمایش صحنه ای خلق می شوند ؛
6 – اثر رادیویی ؛
7 – اثر موسیقی با کلام و بدون کلام ؛
8 – اثر هنری تجسمی – تزیینی از قبیل نقاشی ، خوشنویسی ، تذهیب ، منبت کاری ، سنگ آرایی ، پیکر تراشی و سایر هنرهای زیبا ؛
9 – اثر هنری کاربردی از قبیل قالی و گلیم و نقشه آنها یا سایر هنرهای بکار رفته در صنایع دستی یا کالاهای صنعتی ؛
10 – اثر هنری ترسیمی از قبیل طرح ، نقشه ، انگاره ، نقشه جغرافیایی ، اثر سه بَعدی مربوط به حوزه های جغرافیایی ، مکان نگاری ، معماری و یا علوم تجربی ؛
11 – اثر عکاسی ؛
12 – اثر معماری ؛
13 – طراحی شکل حروف ، اعداد یا دیگر علائم خواه به صورت دستی یا رایانه ای ؛
در ماده 3 حمایت از آثار اشتقاقی را به شرط داشتن اصالت و رعایت حقوق پدیدآورنده یا پدیدآورنده اصلی مورد حمایت قرار داده و این آثار را چنین بر شمرده است :
14 – اثر مبتنی بر نمودهای فرهنگ عامه ؛
15 – اثر ترکیبی به شرطی که از حیث آرایش و گزینش ، اصیل باشند ؛
اما در این لایحه جامع که هماهنگی بیشتری با موافقت نامه تریپس و کنوانسیون برن دارد ، اساتید معززی که در تدوین آن زحمات بسیاری را متحمل شده اند ، ملاک نیاز کشور ، استفاده از نظرات فقهی و عالمانه خویش و همچنین همسویی با جامعه جهانی را لحاظ نموده و بعون الله تعالی در صورت تصویب نهایی و پیوستن به موافقت نامه در این زمینه هیچگونه مشکل خاصی برای کشور و پدیدآورندگان حوزه مالکیت ادبی و هنری را بدنبال نخواهد داشت .
گرچه بعضی از اساتید محترم حقوق ایران به موارد دیگری هم چون آثار سینمایی و آثار هنرهای کاربردی اشاره نموده اند . بنظر می آید آثار فوق در قوانین ایران هر چند بطور مختصر به آنها اشاره شده اما در لایحه جامع در بندهای فوق الاشاره این آثار به تفصیل مورد توجه قرار گرفته اند .

مبحث دوم : در موافقت نامه تریپس
موافقت نامه تریپس در بخش نخست تحت عنوان حق نسخه برداری و حقوق جانبی به بحث پیرامون مالکیت ادبی و حق مؤلّف پرداخته است . ابتدا در بند 1 ماده 9 اعضا را به رعایت مواد 1 تا 21 کنوانسیون برن (1971 ) ملزم نموده است . موافقت نامه در این مورد خود به هیچ یک از اثرها اشاره ننموده است و تنها مواد فوق الاشاره در کنوانسیون برن را مورد تاکید و پذیرش قرار داده است .
برای اینکه آثار مورد حمایت مشخص شود نیاز به توجه به کنوانسیون برن می باشد .
کنوانسیون برن در بند 1 ماده 2 به تعریفی از اصطلاح آثار ادبی و هنری داشته و آنها را شامل تمامی آفرینش های مربوط به گستره ادبی ، علمی و هنری صرف نظر از روش یا شکل ابراز آنها دانسته است » . به عبارت دیگر ممکن است اثری به عنوان یک اثر ادبی و هنری شناخته نشود و یا ارزش یک کار ادبی و هنری را نداشته باشد مع الوصف چون اصالت دارد و از دیگری تقلید نشده تحت کپی رایت قابل حمایت است . سپس در ادامه طی چند بند آثار را چنین برشمرده است :
1 – کتاب ها ، بروشورها و دیگر نوشته ها
2 – کنفرانس ها ، نطق های کوتاه ، موعظه ها و دیگر آثاری که دارای ماهیت مشابه هستند .
3 – آثار نمایشی یا نمایشی موسیقیایی ، رقص ها ، پانتومیم ها .
4 – تنظیم موسیقی با کلام یا بدون آن .
5 – آثار سینمایی و نیز آثاری که مشابه آثار سینمایی ابراز می شوند .
6 – آثار مربوط به طراحی ، نقاشی ، معماری ، پیکره ، گراور ، لیتوگرافی .
7 – آثار عکاسی و آثاری که مشابه روش آثار عکاسی ابراز می شوند .
8 – آثار هنرهای کاربردی .
9 – تصاویر و نقشه های جغرافیایی .
10 – نقش ها ، کروکی ها ، و آثار تجسمی مرتبط با جغرافی . توپو گرافی ( موقعیت طبیعی ) ، معماری و علوم
بند 3 ، ترجمه ، اقتباس ، تنظیم موسیقی و سایر تبدیل های اثر ادبی و هنری ، بدون آن که به حق پدیدآورند اثر اصلی خدشه ای وارد شود مورد حمایت کنوانسیون قرار می گیرد .
بند 4 ، شامل متون رسمی قانونی ، اداری یا قضایی و نیز ترجمه رسمی این متون
بند 5 ، آثار ادبی یا هنری مانند دایره المعارف ها و جُنگ ها را را که به لحاظ انتخاب یا ترتیب موضوعات ، آفرینش فکری به شمار می آیند تحت حمایت قرار داده است .
بند 7 ، آثار هنرهای کاربردی ، طرح های صنعتی و مدل ها .
بند 1 ماده 2 مکرر شامل سخنرانی های خاص .
بند 4 ماده 15 آثار مربوط به فرهنگ عامه یا آثار فولکلوریک نیز شامل حمایت می شود .
اما در این میان می توان دو نمونه از آثار را نام برد که در کنوانسیون برن نامی از آنها به میان نیامده ولی قطع یقین از آثاری است که در این حوزه قابل حمایت می باشد و از مواردی است که در متن موافقت نامه بیان شده است که عبارت اند از :
در بند 1 ماده 10 موافقت نامه تریپس برنامه های رایانه ای اعم از اینکه در قالب کدهای اصلی یا کدهای دیدنی ( ماشینی ) باشند ، طبق کنوانسیون برن (1971 ) به عنوان اثر ادبی مورد حمایت قرار داده است .« مقررات موافقت نامه تریپس در این راستا کلی بوده و اشاره ای به حمایت در زمانی که این نرم افزار ها بر روی قطعات الکتریکی قرار می گیرد ندارد ».
در بند 2 همین ماده ، مجموعه داده ها یا مطالبی دیگر ، چه از طریق ماشین یا به شکل دیگر که قابل خواندن باشند را به علت اینکه جزء تولیدات فکری به شمار می آیند تحت حمایت قرار گرفته است . « در این خصوص ، موافقت نامه تریپس از معیار مذکور در بند 5 ماده 2 کنوانسیون برن تبعیت نموده است . لذا حمایت از داده ها زمانی قابل اجرا خواهد بود که حاوی خلق یک اثرفکری باشند ».
یکی از حقوق پیش بینی شده برای پدیدآورندگان یا وراث تولید کنندگان برنامه های رایانه ای ، آثار سینمایی و فونوگرام که در موافقت نامه تریپس به آن توجه شده است ، حقوق اجاره ای می باشد .به موجب ماده 11 موافقت نامه که مقرر کرده است : دست کم در برنامه های رایانه ای و آثار سینمایی ، عضو باید برای مولف یا وارث او حق اجاره دادن یا منع اجاره اقتصادی کپی رایت آثار اصلی خود یا کپی آنها به عموم را مقرر دارد . عضو می تواند از اجرای این تعهد در خصوص آثار سینمایی استثنا شود ، مگر اینکه اجاره برای تکثیر گشترده چنین آثاری ، اساساً حق انحصاری تولید مجدد را که به مولف یا وارث او داده شده است ، مخدوش کند . در خصوص برنامه های راپانه ای ، در موردی که خود برنامه ها موضوع اساسی اجاره نباشد ، این تعهد در اجاره اعمال نخواهد شد .« در خصوص برنامه های کامپیوتری حق اجاره یا ممانعت از اجاره تجاری ، حقی است که در هر حالتی به مولف برنامه های کامپیوتری تعلق می گیرد به جز در مواردی که خود برنامه موضوع اساسی اجاره نباشد بلکه موضوع اساسی اجاره محصولی باشد که برنامه مزبور ضمن آن درج شده است ».
.« در خصوص برنامه های رایانه ای این حق به طور مطلق بیان گردیده است ، یعنی هر یک از اعضا این اختیار را خواهد داشت که به پدیدآورندگان اجازه دهد برنامه های رایانه ای را به منظور تجاری اجاره دهند و یا از چنین کاری جلوگیری نمایند ، اما در خصوص آثار آثار سینمایی و آثار صوتی این حق مشروط گردیده است . حکم مستفاد از ماده 11 در خصوص آثار سینمایی بیان می دارد ، در صورتی که اجاره از طرف غیر از پدیدآورنده منجر به چنان تکثیری گسترده ای نشود که به حق تکثیر انحصاری اعطا شده در قلمرو آن عضو به نویسندگان و ورثه آنها لطمه مهمی وارد آورد آن عضو متعهد به اعطای حقوق اجاره ای نیست و از اعطای آن معاف می باشد ».
هم چنین بند 4 ماده 14 موافقت نامه مقرر کرده است : مقررات ماده 11 در خصوص برنامه های رایانه ای ، با تغییرات لازم ، در مورد تولیدکنندگان آثار صوتی و سایر دارندگان حق در مورد آثار صوتی به نحو مقرر در قوانین یک عضو ، قابل اعمال خواهد بود . چنانچه یک عضو از روش خاصی برای پرداخت عادلانه به دارندگان حق در خصوص اجاره آثار صوتی استفاده کند می تواند این روش را حفظ نماید ، مشروط بر اینکه اجاره تجاری آثار صوتی به حقوق انحصاری دارندگان حق برای تکثیر لطمه ای وارد نیاورد . « بنابراین صاحبان آثار یعنی صاحبان برنامه های رایانه ای ، صاحبان آثار سینمایی و صاحبان صوت نگاشت ها یا وارثان آنها می توانند اصل یا کپی آثار خود را اجاره تجارتی دهند یا از اجازه دادن آن جلوگیری کنند . البته این حمایت در موارد مختلف ، متفاوت است ، مگر اینکه موضوع اساسی اجاره محصولی باشد که برنامه رایانه ای در پمن آن قرار دارد . در مورد آثار سینمایی ، اجاره محدود کپی های اثر که منجر به تکثیر گسترده نشود ، استثنا شده و مجاز است و در خصوص اثار صوتی طبق بند 4 ماده 14 ، امکان رزرو آن از سوس کشورهایی که تا امضای موافقت نامه ، قانون محلی حافظ حقوق انحصاری صاحبان برنامه های صوتی داشته اند ، وجود دارد ».
همانطور که ملاحظه می شود در کنوانسیون برن بند 3 ماده 2 ، ترجمه ، اقتباس و انواع تبدیل های اثر ادبی و هنری نظیر دائره المعارف ها و گلچین ها را همانند اثر اصلی مشروط به عدم ضرر رساندن به حقوق پدیدآورنده مورد حمایت قرار داده است . آنچه که مشخصا از آن نام برده شده است اثر اصلی است و قطعا هنگامی که به اثری به عنوان اثر اصلی پرداخته می شود باید ، اثر فرعی نیز پیش بینی شود . برای اینکه تفاوت اثر اصلی با فرعی را مشخص نمائیم باید به تعاریفی که در این زمینه ارائه شده است بپردازیم .
گروهی معتقدند : مقصود از آثار اصلی تولیدات مستقیم است و آثار فرعی نیز به تولیداتی گفته می شود که با استفاده از آنها بازآفرینی می شود . در تعریفی دیگر مقصود از آثار فرعی ، آثار تبدیلی نیز نامیده شده است . «آثاری است که با استفاده از آثار اصلی و بر اساس آنها آفریده می شوند . این آثار بدین جهت به عنوان آثار بکر مورد حمایت قرار می گیرند که آفرینش آنها مستلزم دانش تخصصی و تلاش توام با خلاقیت است » . لذا آثاری مانند ترجمه ، تلخیص ، اقتباس و … را از آثار فرعی دانسته اند . این آثار نیز همانند آثار اصلی ، در صورت استفاده سایرین ، باید با مجوزهای لازم از طرف صاحب اثر صورت پذیرد .
آثار فرعی خود به سه گروه تقسیم بندی شده که عبارتند از ترجمه ، اقتباس و تلخیص .
در قوانین ایران ترجمه نیز از حقوق مادی پدیدآورنده اصلی محسوب می شود که در بند 5 ماده 5 به آن اشاره شده است . گرچه آنچه از این بند مورد استفاده واقع می شود این است که لزوم اذن از صاحب اثر اصلی میباشد اما آیا خود این ترجمه نیز دارای حقوقی مستقل محسوب می شود یا خیر احتیاج به صراحت در قانون را می طلبد . در اقتباس هم در قوانین ایران در ذیل ماده 5 مذکور گردیده است اما در تلخیص قوانین ایران اشاره مستقیم به آن ننموده اند در لایحه قانون جامع نیز در ماده 17 ذیل مبحث حقوق مادی در بندهای ( الف ) و ( ب ) به این موضوع پرداخته است که شامل تکثیر اثر و ایجاد هرگونه اثر اشتقاقی از قبیل ترجمه و اقتباس از اثر را با رعایت مفاد ذکر شده در فصل استثنائات این لایحه ، هرگونه بهره برداری مادی را مجاز دانسته است .


دیدگاهتان را بنویسید